Job 21
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1Job antwoordde, en sprak:
1Then Job answered and said:
2Luistert aandachtig naar wat ik ga zeggen; En dat uw troost zich daartoe bepale!
2Hear diligently my speech; and let this be your consolations.
3Laat mij uitspreken op mijn beurt, Wanneer ik klaar ben, kunt ge spotten!
3Suffer me, that I may speak; and after that I have spoken, mock on.
4Heb ik me soms over mensen beklaagd, Of heb ik geen grond, om mismoedig te zijn?
4As for me, is my complaint to man? Or why should I not be impatient?
5Ziet mij aan, en staat verstomd, En legt uw hand op de mond!
5Turn unto me, and be astonished, and lay your hand upon your mouth.
6Wanneer ik er aan denk, sta ik verbijsterd, En huivert mijn vlees:
6Even when I remember I am affrighted, and horror hath taketh hold on my flesh.
7“Waarom blijven de bozen in leven Worden zij oud en groeien in kracht?”
7Wherefore do the wicked live, become old, yea, wax mighty in power?
8Hun kroost gedijt voor hun aanschijn, Hun geslacht houdt stand voor hun ogen;
8Their seed is established in their sight with them, and their offspring before their eyes.
9Hun huizen zijn veilig en zonder vrees, Gods roede valt er niet op neer.
9Their houses are safe, without fear, neither is the rod of God upon them.
10Hun stier bespringt en bevrucht, Hun koeien kalven en hebben geen misdracht;
10Their bull gendereth, and faileth not; their cow calveth, and casteth not her calf.
11Als een kudde laten ze hun jongens naar buiten, En hun kinderen springen rond.
11They send forth their little ones like a flock, and their children dance.
12Ze zingen bij pauken en citer, Vermaken zich bij de tonen der fluit;
12They sing to the timbrel and harp, and rejoice at the sound of the pipe.
13Ze slijten hun dagen in weelde, En dalen in vrede ten grave.
13They spend their days in prosperity, and peacefully they go down to the grave.
14Toch zeggen ze tot God: Blijf verre van ons, We willen uw wegen niet kennen!
14Yet they said unto God: 'Depart from us; for we desire not the knowledge of Thy ways.
15Wat is de Almachtige, dat we Hem zouden dienen; Wat baat het ons, te smeken tot Hem?
15What is the Almighty, that we should serve Him? And what profit should we have, if we pray unto Him?' —
16Ligt hun geluk niet in hun eigen hand, Bemoeit Hij Zich wel met de plannen der bozen?
16Lo, their prosperity is not in their hand; the counsel of the wicked is far from me.
17Hoe dikwijls gaat de lamp der bozen wel uit, En stort er rampspoed op hen neer? Hoe dikwijls vernielt Hij de slechten in zijn toorn, Grijpen de weeën hen aan in zijn gramschap;
17How oft is it that the lamp of the wicked is put out? that their calamity cometh upon them? that He distributeth pains in His anger?
18Worden zij als stro voor de wind, Als kaf, opgejaagd door de storm?
18That they are as stubble before the wind, and as chaff that the storm stealeth away?
19Gij zegt: God wreekt zijn misdaad op zijn kinderen, En zal hem zo zijn wraak laten voelen!
19'God layeth up his iniquity for his children!' — let Him recompense it unto himself, that he may know it.
20Maar zijn eigen ogen moesten zijn rampspoed aanschouwen, Zelf moest hij de toorn van den Almachtige drinken!
20Let his own eyes see his destruction, and let him drink of the wrath of the Almighty.
21Want wat bekommert hij zich om zijn gezin na zijn dood, Wanneer het getal zijner maanden ten einde is?
21For what pleasure hath he in his house after him? seeing the number of his months is determined.
22Zou men soms God de les willen lezen, Hij, die de hemelingen richt?
22Shall any teach God knowledge? seeing it is He that judgeth those that are high.
23En de een gaat dood, geheel voldaan, Volkomen gelukkig en rustig,
23One dieth in his full strength, being wholly at ease and quiet;
24Zijn lenden vol vet, Het merg in zijn beenderen nog fris.
24His pails are full of milk, and the marrow of his bones is moistened.
25De ander sterft met een verbitterd gemoed, Zonder ooit het geluk te hebben gesmaakt!
25And another dieth in bitterness of soul, and hath never tasted of good.
26Tezamen liggen ze neer in het stof, Door de wormen bedekt!
26They lie down alike in the dust, and the worm covereth them.
27Zeker, ik ken uw gedachten, En de bedenkingen, die gij tegen mij aanvoert;
27Behold, I know your thoughts, and the devices which ye wrongfully imagine against me.
28Gij zegt: “Waar is het huis van den tyran, Waar de tent, waar de bozen in wonen?”
28For ye say: 'Where is the house of the prince? And where is the tent wherein the wicked dwelt?'
29Hebt gij de reizigers dan nooit ondervraagd, Of aanvaardt gij hun getuigenis niet:
29Have ye not asked them that go by the way; and will ye misdeem their tokens,
30“De boze blijft gespaard op de dag van verderf, En ontsnapt op de dag van de gramschap!”
30That the evil man is reserved to the day of calamity, that they are led forth to the day of wrath?
31Wie houdt hem zijn wandel voor ogen, Wie zet hem betaald wat hij deed?
31But who shall declare his way to his face? And who shall repay him what he hath done?
32Hij wordt ten grave gedragen, En een tombe houdt er de wacht.
32For he is borne to the grave, and watch is kept over his tomb.
33Zacht ligt hij neer Op de kluiten in het dal; Heel de wereld trekt achter hem aan, Talloos velen lopen uit voor zijn stoet.
33The clods of the valley are sweet unto him, and all men draw after him, as there were innumerable before him.
34Wat is uw vertroosting dus schraal, Uw antwoord anders dan leugens!
34How then comfort ye me in vain? And as for your answers, there remaineth only faithlessness?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.