Job 21
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Job antwoordde, en sprak:
1Te phoeiah Job loh a doo tih tih,
2Luistert aandachtig naar wat ik ga zeggen; En dat uw troost zich daartoe bepale!
2Ka ol hnatun, hnatun lamtah te te nangmih kah hloephloeinah om saeh.
3Laat mij uitspreken op mijn beurt, Wanneer ik klaar ben, kunt ge spotten!
3Ka thui vaengah kai ol he ueh mai lamtah ka thui hnukah nan tamdaeng akhaw.
4Heb ik me soms over mensen beklaagd, Of heb ik geen grond, om mismoedig te zijn?
4Kai khaw ka kohuetnah he hlang hut a? Balae tih ka mueihla loh a ngen pawt mai eh?
5Ziet mij aan, en staat verstomd, En legt uw hand op de mond!
5Kai taengla a mael vaengah hal tih a kut neh a ka te a puei.
6Wanneer ik er aan denk, sta ik verbijsterd, En huivert mijn vlees:
6Ka poek bal vaengah ka let tih ka pumsa he tuennah loh a tuuk.
7“Waarom blijven de bozen in leven Worden zij oud en groeien in kracht?”
7Halang rhoek tah haimo la a hing uh akhaw balae tih tatthai la a len uh.
8Hun kroost gedijt voor hun aanschijn, Hun geslacht houdt stand voor hun ogen;
8A mikhmuh kah a tiingan rhoek neh a mikhmuh kah a cadil cahma khaw amih taengah a cikngae sak.
9Hun huizen zijn veilig en zonder vrees, Gods roede valt er niet op neer.
9Amih im khaw birhihnah lamloh ngaimongnah la om tih Pathen kah conghol loh amih soah cuk thil pawh.
10Hun stier bespringt en bevrucht, Hun koeien kalven en hebben geen misdracht;
10A vaito a pil vaengah a vaito a pom khaw tuei pawt tih thangyah tlaih pawh.
11Als een kudde laten ze hun jongens naar buiten, En hun kinderen springen rond.
11A casenca rhoek te boiva bangla a hlah uh tih a camoe rhoek loh soipet uh.
12Ze zingen bij pauken en citer, Vermaken zich bij de tonen der fluit;
12Kamrhing neh rhotoeng te a phueih uh tih phavi ol neh a kohoe uh.
13Ze slijten hun dagen in weelde, En dalen in vrede ten grave.
13Amamih vaengkah tue then khuiah muei uh tih hmawn uh. Mikhaptok ah saelkhui la ael uh.
14Toch zeggen ze tot God: Blijf verre van ons, We willen uw wegen niet kennen!
14Tedae Pathen taengah, “Kaimih taeng lamloh nong laeh. Na longpuei ming ham ka ngaih uh moenih.
15Wat is de Almachtige, dat we Hem zouden dienen; Wat baat het ons, te smeken tot Hem?
15Anih taengah thothueng ham khaw unim tlungthang? A taengah n'cuuk uh ham khaw balae a hoeikhang eh?” a ti uh.
16Ligt hun geluk niet in hun eigen hand, Bemoeit Hij Zich wel met de plannen der bozen?
16Amih kah thennah khaw amamih kut ah om pawt lah ko ke. Halang rhoek kah cilsuep te kai lamloh lakhla saeh.
17Hoe dikwijls gaat de lamp der bozen wel uit, En stort er rampspoed op hen neer? Hoe dikwijls vernielt Hij de slechten in zijn toorn, Grijpen de weeën hen aan in zijn gramschap;
17Halang rhoek kah hmaithoi tah metlam khaw thi tih amamih kah rhainah amamih soah a thoeng pah. A thintoek neh a rhilong a suem pah.
18Worden zij als stro voor de wind, Als kaf, opgejaagd door de storm?
18Khohli hmai ah cangkong bangla om uh tih cangkik bangla cangpalam loh a khuen.
19Gij zegt: God wreekt zijn misdaad op zijn kinderen, En zal hem zo zijn wraak laten voelen!
19Pathen loh a ca rhoek ham a khoem coeng. A boethae te amah taengah thuung saeh lamtah ming saeh.
20Maar zijn eigen ogen moesten zijn rampspoed aanschouwen, Zelf moest hij de toorn van den Almachtige drinken!
20A sitlohthamlam te a mik, a mik ah tueng saeh lamtah tlungthang kah kosi te mam sak saeh.
21Want wat bekommert hij zich om zijn gezin na zijn dood, Wanneer het getal zijner maanden ten einde is?
21A hnukah a imkhui ham a kongaih te balae? A hla kah a tarhing khaw bawt coeng.
22Zou men soms God de les willen lezen, Hij, die de hemelingen richt?
22Pathen te mingnah a tukkil a? Amah he pomsang tih lai a tloek.
23En de een gaat dood, geheel voldaan, Volkomen gelukkig en rustig,
23A cungkuem dongah bidipbisok tih thayoeituipan la amah kah thincaknah rhuhrhong neh aka duek he,
24Zijn lenden vol vet, Het merg in zijn beenderen nog fris.
24A rhangsuk khaw suktui buem tih a rhuh hliing khaw sulpuem.
25De ander sterft met een verbitterd gemoed, Zonder ooit het geluk te hebben gesmaakt!
25Hinglu khahing la duek tih hnothen aka ca pawt he khaw,
26Tezamen liggen ze neer in het stof, Door de wormen bedekt!
26laipi khuiah rhenten yalh tih a rhit loh a soah a yol.
27Zeker, ik ken uw gedachten, En de bedenkingen, die gij tegen mij aanvoert;
27Nangmih kah kopoek ka ming phoeiah tangkhuepnah neh kai soah nan hul ni te.
28Gij zegt: “Waar is het huis van den tyran, Waar de tent, waar de bozen in wonen?”
28“Hlangcong im te menim? Halang tolhmuen kah dap te menim?” na ti uh.
29Hebt gij de reizigers dan nooit ondervraagd, Of aanvaardt gij hun getuigenis niet:
29Longpuei aka poeng rhoek te na dawt uh pawt tih amih kah miknoek khaw na hmat uh pawt nim?
30“De boze blijft gespaard op de dag van verderf, En ontsnapt op de dag van de gramschap!”
30Rhainah khohnin lamloh boethae te a tuem tih thinpom khohnin lamloh a khuen te ta.
31Wie houdt hem zijn wandel voor ogen, Wie zet hem betaald wat hij deed?
31A khoboe te a mikhmuh ah aka phoe pah te unim? A saii bangla a taengah aka thuung te unim?
32Hij wordt ten grave gedragen, En een tombe houdt er de wacht.
32Anih khaw phuel la a khuen vaengah laivuei ni a hak thil.
33Zacht ligt hij neer Op de kluiten in het dal; Heel de wereld trekt achter hem aan, Talloos velen lopen uit voor zijn stoet.
33Anih ham soklong kah dikmuh khaw tui. Anih hnuk te hlang boeih loh a thoelh tih anih hmai kah hlangmi tae lek pawh.
34Wat is uw vertroosting dus schraal, Uw antwoord anders dan leugens!
34Te dongah balae tih a honghi la kai he nan hloep uh? Nangmih kah taikhaih khaw boekoeknah la cul coeng,” a ti.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.