Job 39
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Kent gij de tijd, waarop de gemzen springen, Neemt gij het jongen der hinden waar;
1Thaelpang kah sathai a piil tue na ming tih sayuk a rhai na dawn a?
2Telt gij de maanden van haar dracht, Bepaalt gij de dag, dat zij werpen?
2Hla a cup la na tae tih a piil tue na ming a?
3Ze krommen zich, drijven haar jongen uit, En haar weeën zijn heen;
3A ca rhoek loh a koisu uh tih a huel daengah a bungtloh loh a hlah.
4Haar jongen worden sterk, groeien op in de steppe, Lopen weg, en keren niet tot haar terug!
4A ca a man uh te cangpai neh rhoeng tih a caeh uh phoeiah tah amih taengla mael uh pawh.
5Wie heeft den woudezel in vrijheid gelaten, Wie dien wilde de boeien geslaakt,
5Sayalh la kohong marhang aka hlah te unim? Laak lueng kah kuelrhui aka hlam te unim?
6Hem, wien Ik de woestijn tot woning gaf, De zilte steppe tot verblijf;
6A im te kolken la, a dungtlungim te lungkaehlai la ka khueh.
7Die spot met het lawaai van de stad, Die zich niet stoort aan het razen der drijvers;
7Khorha kah hlangping te a lawn tih aka tueihno kah pang ol hnatun pawh.
8Die de bergen als zijn weide doorsnuffelt, En naar al wat groen is, neust.
8A luemnah tlang te a cawt tih sulhing boeih te a yoep.
9Wil de woudos ù dienen, Aan ùw krib overnachten;
9Cung loh nang taengah a thohtat hamla a huem vetih na kongduk dongah rhaeh aya?
10Slaat gij een touw om zijn nek, Egt hij de voren achter ú?
10Cung te a rhuivaeh kong ah na pael vetih nang hnukah tuikol te a thoe aya?
11Vertrouwt ge op hem om zijn geweldige kracht, Laat ge aan hem uw arbeid over;
11A thadueng a len dongah a soah na pangtung vetih na thaphu te a taengah na hnoo aya?
12Rekent ge op hem, om uw oogst te gaan halen, En uw graan op uw dorsvloer te brengen?
12Na cangti te a khuen, a khuen vetih na cangtilhmuen a coi ni tila te te na tangnah a?
13Vrolijk klapwiekt de struis, De moeder van kostbare veren en pennen,
13Kalaukva kah phae loh yoka cakhaw bungrho phaemul neh a dii aih nim.
14Maar die haar eieren stopt in de grond, En ze uitbroeien laat op het zand.
14A duei te diklai dongah a hnoo tih laipi khuiah a awp.
15Ze vergeet, dat een voet ze vertrappen kan, Dat de wilde beesten ze kunnen verpletteren;
15A kho loh a hep te a hnilh tih kohong mulhing long khaw te te a til.
16Ze is hard voor haar jongen, alsof het de hare niet zijn, Het deert haar niet, al is haar moeite vergeefs:
16A ca rhoek te amah kah pawt bangla a hit sak tih a poeyoek la a thaphu te birhihnah pawh.
17Want God heeft haar de wijsheid onthouden, Geen verstand haar geschonken.
17Pathen loh anih te cueihnah a hnilh sak tih a taengah yakmingnah tael pah pawh.
18Toch rent ze weg, zodra de boogschutters komen, En spot met het paard en zijn ruiter!
18Hmuensang la a phuel uh tue vaegah tah marhang neh a sokah aka ngol te a nueih thil.
19Geeft gij het paard zijn heldenmoed, Hebt gij zijn nek met kracht bekleed;
19Marhang taengah thayung thamal na paek a? A rhawn te a hnoo neh na thing pah a?
20Laat gij als een sprinkhaan het springen, Laat gij het hinniken, geweldig en fier?
20Anih te kaisih bangla na pet sak a? A phit vaengkah mueithennah khaw mueirhih la poeh.
21Het draaft door het dal, het juicht in zijn kracht, En stormt op de wapenen aan;
21Tuikol te a phuet uh vaengah thadueng neh a ngaingaih lungpok haica doe hamla pawk.
22Het spot met angst, wordt nimmer vervaard, En deinst niet terug voor het zwaard.
22Rhihnah te a nueih thil tih a rhihyawp pawt dongah cunghang ha lamloh a mael moenih.
23Boven op zijn rug rammelt de koker met pijlen, Bliksemt de lans en de speer;
23A taengah liva a khoek tih caai neh soe kaw hmaihluei la om.
24Ongeduldig, onstuimig verslindt het de bodem, Niet meer te temmen, als de bazuinen weerschallen.
24Hinghuen neh khoponah neh diklai a coih tih tuki ol te tangnah pawh.
25Bij iedere trompetstoot roept het: Hoera! Van verre reeds snuift het de strijd, De donderende stem van de leiders, Het schreeuwen der krijgers!
25Tuki te a rhoeh la, “Ahuei,” a ti nah tih caemtloek vaengkah mangpa khohum neh tamlung te a hla lamloh a huep.
26Stijgt de sperwer op door uw beleid, En slaat hij zijn vleugels uit naar het zuiden?
26Nang kah yakmingnah dongah nim mutlo loh a phae a phuel tih a ding, a phae te tuithim la a phuel?
27Neemt op uw bevel de gier zijn vlucht, En bouwt hij zijn nest in de hoogte?
27Nang kah ka dongah atha te sang hang tih a bu a pomsang a?
28Hij woont en nestelt op rotsen, Op steile en ontoegankelijke klippen;
28Thaelpang ah kho a sak tih thaelpang hmuisum neh rhalvong ah khaw rhaeh ta.
29Van daar beloert hij zijn prooi, Uit de verte spieden zijn ogen.
29Te lamloh caak a thaih tih a hla lamkah te a mik loh a paelki.
30Zijn jongen slurpen bloed, Waar lijken liggen, hij is er terstond!
30Te vaengah a vapuel, a vapuel loh thii a caep uh tih rhok om nah ah hnap om,” a ti nah.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.