Job 11
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Daarop nam Sofar van Naäma het woord, en sprak:
1Naamathi Zophar loh a doo tih,
2Zo’n praatvaar zou onbeantwoord blijven, Zo’n held met de lippen in het gelijk gesteld;
2“Ol cungkuem te a doo moenih a? Hlang he a hmuilai ngawn tah tang dae ta.
3Uw zwetsen zou anderen tot zwijgen brengen, Uw onzinnig gebrabbel door niemand worden beschaamd?
3Na olsai te hlang loh ngam vetih na tamdaeng vaengah a hmaithae mahpawt nim?
4Gij zegt tot God: Mijn wandel is rein, Ik ben onberispelijk in uw oog!
4Te vaengah, “Ka rhingtuknah he cil tih na mikhmuh ah a caih la ka om,” na ti.
5Wilde God maar eens spreken, Zijn lippen tegen u openen,
5Nang taengah aka thui la Pathen loh unim dawk a paek tih a hmuilai ong koinih.
6U de geheimen der Wijsheid ontvouwen, Die zo moeilijk zijn te verstaan: Dan zoudt ge erkennen, dat God van u eist, Wat uw misdaad verdient.
6Lungming cueihnah he rhaepnit a lo dongah cueihnah olhuep te nang taengah a thui pawn ko. Namah kathaesainah lamloh Pathen loh nang n'hnilh te ming.
7Zoudt ge de diepten Gods kunnen peilen, De alwetendheid van den Almachtige doorgronden?
7Pathen kah khenah na hmuh tih Tlungthang kah a khuetnah hil na hmuh a?
8Zij is hoger nog dan de hemelen: Wat kunt ge beginnen; Dieper nog dan de onderwereld: Wat kunt ge begrijpen;
8Vaan la a sang te metlam na saii eh? Saelkhui lakah a dung te metlam na ming eh?
9Haar meetsnoer is langer dan de aarde, En breder nog dan de zee!
9A himbaidok loh diklai lakah a puet tih tuitunli lakah dangka ngai.
10Als hij iets laat passeren, het verborgen houdt, Of het ruchtbaar maakt: wie zal Hem weerhouden?
10A hil tih a tlaeng tih a tingtun sak phoeiah tah ulong anih a mael sak.
11Want Hij doorschouwt de bedriegelijke mensen; Hij kent het kwaad, het ontgaat Hem niet!
11Amah loh a poeyoek hlang rhoek khaw a ming ngawn dae boethae a hmuh vaengah yakming pawh.
12Maar een leeghoofd zal dit eerst begrijpen, Als het jong van een ezel een mensenkind wordt!
12Tedae tuihong hlang loh hloih koinih kohong marhang neh laak te hlang la a sak khaming.
13Maar wanneer gij er acht op wilt slaan, En tot Hem uw handen verheft,
13Na lungbuei na cikngae tih a taengla na kut na phuel koinih,
14De misdaad uit uw hand verwijdert, En in uw tenten geen onrecht laat wonen:
14Na kut dongkah boethae te na lakhla tak tih na dap ah dumlai na khueh pawt atah,
15Dan heft ge smetteloos het hoofd omhoog, Dan staat ge vast, en behoeft niet te vrezen.
15A lolhmaih kolla na maelhmai na ludoeng van bitni. Na om vaengah khaw tluektluek na long vetih na rhih om mahpawh.
16Ja, dan zult ge de ellende vergeten, Er aan denken als aan water, dat voorbij is gestroomd;
16Nang ham tah thakthaenah te na hnilh vetih tui aka long voelh bangla na poek bitni.
17Dan rijst uw leven klaarder nog dan de middag, En uw duisternis zal als de morgen zijn;
17Na khosak khaw khothun lakah sae vetih, a hmuep khaw mincang bangla om ni.
18Dan zult ge vertrouwen, Want er is weer hoop! Dan gaat ge weer slapen onder veilige hoede,
18Ngaiuepnah a om dongah na pangtung vetih ngaikhuek la na too phoeiah na yalh bitni.
19Dan legt ge u neer, en schrikt niemand u op; Dan dingen velen naar uw gunst,
19Na kol vaengah na lakueng neh na maelhmai muep thae voel mahpawh.
20Terwijl de ogen der bozen versmachten: Want die blijven van iedere toevlucht verstoken, Hun enige hoop is hun laatste zucht!
20Tedae halang kah mik tah kha vetih thuhaelnah khaw amih lamloh bing ni, a ngaiuepnah khaw hinglu polpainah la om ni,” a ti nah.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.