Job 17
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Mijn geest gebroken, mijn dagen geblust, Mij rest slechts het graf!
1Ka mueihla he pat tih ka khohnin loh khum coeng, kai hamla coeng tih phuel om coeng.
2Ben ik niet het mikpunt van spot, Verkwijnt niet mijn oog door de bittere verwijten?
2Ka taengah a omsasaipat pai moenih a? Te dongah amih koek ham khaw ka mik ah rhaeh pai saeh.
3Stel Uzelf bij U tot borg voor mijl; Wie anders zou voor mij handslag geven?
3Kai kah rhikhang he namah hamla khueh laeh. Anih te ulong ka kut dongla a khoom eh?
4Want hùn hart hebt Gij voor inzicht gesloten, En daarom steken zij de hand niet uit;
4Amih kah lungbuei te lungmingnah lamloh na khoem pah coeng. Te dongah na pomsang sak mahpawh.
5Men beklaagt het lot van zijn vrienden Terwijl de ogen versmachten van de eigen kinderen;
5Khoyo la a hui a phoe vaengah a ca rhoek mik tah hma coeng.
6Men heeft mij tot spreekwoord gemaakt bij de mensen, Ik ben een, wien men in het aangezicht spuwt!
6Kai he pilnam kah a thuidoek la n'khueh tih maelhmai dongkah timthoeihnah la ka om.
7Mijn oog is dof van verdriet, Mijn leden zijn tot een schaduw vervluchtigd!
7Ka mik he konoinah neh hmang coeng tih ka pumrho he khokhawn bangla boeih om.
8De braven ontstellen ervan, De onschuldige is jaloers op den boze:
8Te dongah aka thuem khaw a pong sak tih lailak taengah ommongsitoe a haenghang sak.
9Moet de rechtvaardige toch zijn weg maar bewandelen, Wie rein van handen is, zijn kracht nog verdubbelen?
9Tedae aka dueng loh amah longpuei te a tuuk vetih a kut cim khaw a thaa sai ni.
10En daarom, hoe gij u allen wendt of keert, Een wijze vind ik onder u niet;
10Amih te boeih na mael sak uh coeng. Na pawk uh to cakhaw nangmih ah hlangcueih ka hmu mahpawh.
11Mijn levensdagen zijn voorbij, Mijn plannen, mijn hartewensen vernield!
11Ka khohnin loh thok coeng. Ka thinko kah kohnek la ka poeknah mawth coeng.
12Men maakt een dag van de nacht, Van duisternis het morgenlicht!
12Khoyin te khothaih la a khueh tih, a hmuep tom te vangnah neh a yoei sak.
13Kan ik nog hopen? Het dodenrijk is mijn huis, In de duisternis heb ik mijn leger gespreid;
13Saelkhui te ka im bangla ka lamtawn tih, hmaisuep ah ka rhaenghmuen ka saelh.
14Tot het graf geroepen: Gij zijt mijn vader, Tot de wormen: Gij zijt mijn moeder en zusters!
14Vaam taengah, “A pa nang,” ka ti nah tih a rhit taengah, “A nu neh ka ngannu,” ka ti nah coeng.
15Waar is mijn hoop, Mijn geluk, wie kan het ontdekken:
15Te dongah menim ka ngaiuepnah tih ka ngaiuepnah he unim aka mae?
16Zullen ze met mij in het dodenrijk dalen, Zinken wij samen neer in het stof?
16Saelkhui thohka te suntla vetih laipi khuila rhenten n'ael aya?,” a ti.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.