Job 17
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Modern Hebrew Bible
1Mijn geest gebroken, mijn dagen geblust, Mij rest slechts het graf!
1רוחי חבלה ימי נזעכו קברים לי׃
2Ben ik niet het mikpunt van spot, Verkwijnt niet mijn oog door de bittere verwijten?
2אם לא התלים עמדי ובהמרותם תלן עיני׃
3Stel Uzelf bij U tot borg voor mijl; Wie anders zou voor mij handslag geven?
3שימה נא ערבני עמך מי הוא לידי יתקע׃
4Want hùn hart hebt Gij voor inzicht gesloten, En daarom steken zij de hand niet uit;
4כי לבם צפנת משכל על כן לא תרמם׃
5Men beklaagt het lot van zijn vrienden Terwijl de ogen versmachten van de eigen kinderen;
5לחלק יגיד רעים ועיני בניו תכלנה׃
6Men heeft mij tot spreekwoord gemaakt bij de mensen, Ik ben een, wien men in het aangezicht spuwt!
6והצגני למשל עמים ותפת לפנים אהיה׃
7Mijn oog is dof van verdriet, Mijn leden zijn tot een schaduw vervluchtigd!
7ותכה מכעש עיני ויצרי כצל כלם׃
8De braven ontstellen ervan, De onschuldige is jaloers op den boze:
8ישמו ישרים על זאת ונקי על חנף יתערר׃
9Moet de rechtvaardige toch zijn weg maar bewandelen, Wie rein van handen is, zijn kracht nog verdubbelen?
9ויאחז צדיק דרכו וטהר ידים יסיף אמץ׃
10En daarom, hoe gij u allen wendt of keert, Een wijze vind ik onder u niet;
10ואולם כלם תשבו ובאו נא ולא אמצא בכם חכם׃
11Mijn levensdagen zijn voorbij, Mijn plannen, mijn hartewensen vernield!
11ימי עברו זמתי נתקו מורשי לבבי׃
12Men maakt een dag van de nacht, Van duisternis het morgenlicht!
12לילה ליום ישימו אור קרוב מפני חשך׃
13Kan ik nog hopen? Het dodenrijk is mijn huis, In de duisternis heb ik mijn leger gespreid;
13אם אקוה שאול ביתי בחשך רפדתי יצועי׃
14Tot het graf geroepen: Gij zijt mijn vader, Tot de wormen: Gij zijt mijn moeder en zusters!
14לשחת קראתי אבי אתה אמי ואחתי לרמה׃
15Waar is mijn hoop, Mijn geluk, wie kan het ontdekken:
15ואיה אפו תקותי ותקותי מי ישורנה׃
16Zullen ze met mij in het dodenrijk dalen, Zinken wij samen neer in het stof?
16בדי שאל תרדנה אם יחד על עפר נחת׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.