Job 32
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Modern Hebrew Bible
1Toen deze drie mannen het hadden opgegeven, Job te antwoorden, omdat hij zich in hun ogen gerechtvaardigd had,
1וישבתו שלשת האנשים האלה מענות את איוב כי הוא צדיק בעיניו׃
2ontbrandde de toorn van Elihoe den zoon van Barakel, den Boeziet, uit het geslacht van Ram. Tegen Job ontbrandde zijn toorn, omdat hij zich tegenover God in het gelijk had gesteld;
2ויחר אף אליהוא בן ברכאל הבוזי ממשפחת רם באיוב חרה אפו על צדקו נפשו מאלהים׃
3tegen zijn drie vrienden ontbrandde zijn toorn, omdat zij het juiste antwoord niet hadden gevonden, en daardoor God hadden beschuldigd.
3ובשלשת רעיו חרה אפו על אשר לא מצאו מענה וירשיעו את איוב׃
4Zolang zij met Job spraken, had Elihoe gewacht, omdat zij ouder waren dan hij.
4ואליהו חכה את איוב בדברים כי זקנים המה ממנו לימים׃
5Maar nu Elihoe bemerkte, dat er uit de mond van de drie mannen geen antwoord meer kwam, ontbrandde zijn toorn.
5וירא אליהוא כי אין מענה בפי שלשת האנשים ויחר אפו׃
6En Elihoe, de zoon van Barakel, den Boeziet, nam het woord en sprak: Ik ben jong van dagen, En gij zijt bejaard; Daarom was ik beschroomd en bevreesd, U mijn mening te zeggen.
6ויען אליהוא בן ברכאל הבוזי ויאמר צעיר אני לימים ואתם ישישים על כן זחלתי ואירא מחות דעי אתכם׃
7Ik dacht: Laat de ouderdom spreken, De hoge leeftijd de wijsheid verkonden!
7אמרתי ימים ידברו ורב שנים ידיעו חכמה׃
8Maar het is Gods geest in den mens, De adem van den Almachtige, die hem inzicht verleent;
8אכן רוח היא באנוש ונשמת שדי תבינם׃
9Het zijn dus niet de bejaarden, die wijs zijn, Niet de grijsaards, die weten wat recht is.
9לא רבים יחכמו וזקנים יבינו משפט׃
10Daarom zeg ik: Luistert naar mij; Ik zal u verkonden, wat ik weet.
10לכן אמרתי שמעה לי אחוה דעי אף אני׃
11Zie, ik heb gewacht op wat gij zoudt zeggen, En geluisterd naar uw betoog; Tot gij de juiste woorden zoudt vinden,
11הן הוחלתי לדבריכם אזין עד תבונתיכם עד תחקרון מלין׃
12Heb ik u al mijn aandacht gewijd. Maar zie, niemand van u heeft Job weerlegd, Niemand zijn betoog beantwoord!
12ועדיכם אתבונן והנה אין לאיוב מוכיח עונה אמריו מכם׃
13Zegt nu niet: We zijn op de wijsheid gestuit God, geen mens kan hem verslaan!
13פן תאמרו מצאנו חכמה אל ידפנו לא איש׃
14Tegen mij heeft hij nog geen bewijzen gebracht, En met de uwen weerleg ik hem niet.
14ולא ערך אלי מלין ובאמריכם לא אשיבנו׃
15Zij zijn verslagen, weten niets meer te zeggen, De woorden laten hen in de steek.
15חתו לא ענו עוד העתיקו מהם מלים׃
16Ik heb gewacht, maar zij spreken niet, Ze staan daar, en hebben geen antwoord meer;
16והוחלתי כי לא ידברו כי עמדו לא ענו עוד׃
17Nu wil ik antwoorden op mijn beurt, Wil ik verkonden, wat ik weet!
17אענה אף אני חלקי אחוה דעי אף אני׃
18Want ik ben geladen met woorden, En de geest in mijn binnenste prest mij er toe.
18כי מלתי מלים הציקתני רוח בטני׃
19Zie, mijn geest is als wijn, die niet kan gisten, En die nieuwe zakken doet bersten;
19הנה בטני כיין לא יפתח כאבות חדשים יבקע׃
20Ik moet spreken, om wat lucht te krijgen, Mijn lippen openen, en antwoord geven.
20אדברה וירוח לי אפתח שפתי ואענה׃
21Ik wil niemand naar de ogen zien, En niemand vleien, wie het ook is;
21אל נא אשא פני איש ואל אדם לא אכנה׃
22Want ik heb geen verstand van vleierij: Mijn Schepper rukte mij dan aanstonds weg!
22כי לא ידעתי אכנה כמעט ישאני עשני׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.