Job 17
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Mijn geest gebroken, mijn dagen geblust, Mij rest slechts het graf!
1“Meu espírito está consumido. Meus dias estão extintos e a sepultura está pronta para mim.
2Ben ik niet het mikpunt van spot, Verkwijnt niet mijn oog door de bittere verwijten?
2Certamente há zombadores comigo. Meus olhos se fixam na provocação deles.
3Stel Uzelf bij U tot borg voor mijl; Wie anders zou voor mij handslag geven?
3“Agora, dê um penhor. Seja o meu fiador junto a você mesmo. Quem há que apertará as mãos comigo?
4Want hùn hart hebt Gij voor inzicht gesloten, En daarom steken zij de hand niet uit;
4Pois você ocultou o coração deles do entendimento, portanto, você não os exaltará.
5Men beklaagt het lot van zijn vrienden Terwijl de ogen versmachten van de eigen kinderen;
5Quem denuncia seus amigos por despojo, até os olhos de seus filhos desfalecerão.
6Men heeft mij tot spreekwoord gemaakt bij de mensen, Ik ben een, wien men in het aangezicht spuwt!
6“Mas ele me tornou um provérbio entre o povo. Eles cospem no meu rosto.
7Mijn oog is dof van verdriet, Mijn leden zijn tot een schaduw vervluchtigd!
7Meu olho também escureceu por causa da tristeza. Todos os meus membros são como uma sombra.
8De braven ontstellen ervan, De onschuldige is jaloers op den boze:
8Os homens retos ficarão espantados com isso. O inocente se levantará contra o ímpio.
9Moet de rechtvaardige toch zijn weg maar bewandelen, Wie rein van handen is, zijn kracht nog verdubbelen?
9Contudo, o justo se manterá no seu caminho. Aquele que tem mãos limpas ficará cada vez mais forte.
10En daarom, hoe gij u allen wendt of keert, Een wijze vind ik onder u niet;
10Mas, quanto a todos vocês, voltem. Não encontrarei um homem sábio entre vocês.
11Mijn levensdagen zijn voorbij, Mijn plannen, mijn hartewensen vernield!
11Meus dias passaram. Meus planos estão desfeitos, assim como os pensamentos do meu coração.
12Men maakt een dag van de nacht, Van duisternis het morgenlicht!
12Eles transformam a noite em dia, dizendo: ‘A luz está perto’, na presença das trevas.
13Kan ik nog hopen? Het dodenrijk is mijn huis, In de duisternis heb ik mijn leger gespreid;
13Se eu buscar o Seol como minha casa, se eu estendi minha cama nas trevas,
14Tot het graf geroepen: Gij zijt mijn vader, Tot de wormen: Gij zijt mijn moeder en zusters!
14se eu disse à corrupção: ‘Você é meu pai’, e ao verme: ‘Minha mãe’ e ‘Minha irmã’,
15Waar is mijn hoop, Mijn geluk, wie kan het ontdekken:
15onde então está a minha esperança? Quanto à minha esperança, quem a verá?
16Zullen ze met mij in het dodenrijk dalen, Zinken wij samen neer in het stof?
16Descerá ela comigo até as portas do Seol, ou desceremos juntos ao pó?”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.