Йов 17

Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script

Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)

1Ми се перде суфларя, ми се стинг зилеле, мэ аштяптэ мормынтул.

1“Meu espírito está consumido. Meus dias estão extintos e a sepultura está pronta para mim.

2Сунт ынконжурат де батжокориторь, ши окюл меу требуе сэ привяскэ спре окэриле лор.

2Certamente há zombadores comigo. Meus olhos se fixam na provocação deles.

3Пуне-Те сингур зэлог пентру мине ынаинтя Та; алтфел, чине ар путя рэспунде пентру мине?

3“Agora, dê um penhor. Seja o meu fiador junto a você mesmo. Quem há que apertará as mãos comigo?

4Кэч ле-ай ынкуят инима ын фаца причеперий. Де ачея нич ну-й вей лэса сэ бируе.

4Pois você ocultou o coração deles do entendimento, portanto, você não os exaltará.

5Чине дэ пе приетень сэ фие прэдаць, копиилор ачелуя ли се вор топи окий.

5Quem denuncia seus amigos por despojo, até os olhos de seus filhos desfalecerão.

6М-а фэкут де басмул оаменилор ши ка унул пе каре-л скуйпь ын фацэ!

6“Mas ele me tornou um provérbio entre o povo. Eles cospem no meu rosto.

7Окюл ми се ынтунекэ де дурере; тоате мэдулареле меле сунт ка о умбрэ.

7Meu olho também escureceu por causa da tristeza. Todos os meus membros são como uma sombra.

8Оамений фэрэ приханэ сунт ынмэрмуриць де ачаста, ши чел невиноват се рэскоалэ ымпотрива челуй нелеӂюит.

8Os homens retos ficarão espantados com isso. O inocente se levantará contra o ímpio.

9Чел фэрэ приханэ рэмыне тотушь таре пе каля луй, чел ку мыниле курате се ынтэреште тот май мулт.

9Contudo, o justo se manterá no seu caminho. Aquele que tem mãos limpas ficará cada vez mais forte.

10Дар вой, тоць, ынтоарчеци-вэ, вениць ярэшь ку кувынтэриле воастре, ши вэ вой арэта кэ ынтре вой ничунул ну е ынцелепт.

10Mas, quanto a todos vocês, voltem. Não encontrarei um homem sábio entre vocês.

11Че! Ми с-ау дус зилеле, ми с-ау нимичит плануриле, плануриле ачеля фэкуте ку атыта юбире ын инима мя…

11Meus dias passaram. Meus planos estão desfeitos, assim como os pensamentos do meu coração.

12Ши ей май спун кэ ноаптя есте зи, кэ се апропие лумина, кынд ынтунерикул а ши венит!

12Eles transformam a noite em dia, dizendo: ‘A luz está perto’, na presença das trevas.

13Кынд Локуинца морцилор о аштепт ка локуинцэ, кынд ын ынтунерик ымь вой ынэлца кулкушул;

13Se eu buscar o Seol como minha casa, se eu estendi minha cama nas trevas,

14кынд стриг гропий: ‘Ту ешть татэл меу!’ Ши вермилор: ‘Вой сунтець мама ши сора мя!’

14se eu disse à corrupção: ‘Você é meu pai’, e ao verme: ‘Minha mãe’ e ‘Minha irmã’,

15Унде май есте атунч нэдеждя мя? Ши чине май поате ведя нэдеждя мя?

15onde então está a minha esperança? Quanto à minha esperança, quem a verá?

16Еа се ва коборы ку мине ла порциле Локуинцей морцилор, кынд вом мерӂе ымпреунэ сэ не одихним ын цэрынэ.”

16Descerá ela comigo até as portas do Seol, ou desceremos juntos ao pó?”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.