Йов 19
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Йов а луат кувынтул ши а зис:
1Então Jó respondeu:
2„Пынэ кынд ымь вець ынтриста суфлетул ши мэ вець здроби ку кувынтэриле воастре?
2“Até quando vocês me atormentarão, e me esmagarão com palavras?
3Ятэ кэ де зече орь м-аць батжокорит. Ну вэ есте рушине сэ вэ пуртаць аша?
3Vocês me ofenderam dez vezes. Vocês não se envergonham de me atacar.
4Дакэ ам пэкэтуит ку адевэрат, нумай еу сунт рэспунзэтор де ачаста.
4Se é verdade que eu errei, meu erro permanece comigo mesmo.
5Кредець кэ мэ путець луа де сус? Кредець кэ мь-аць доведит кэ сунт виноват?
5Se de fato vocês se engrandecem contra mim, e alegam contra mim a minha vergonha,
6Атунч, сэ штиць кэ Думнезеу мэ урмэреште ши мэ ынвелеште ку лацул Луй.
6saibam agora que Deus me derrubou, e me cercou com a sua rede.
7Ятэ, цип де силничие, ши нимень ну рэспунде; чер дрептате, ши дрептате ну есте!
7“Eis que clamo contra a injustiça, mas não sou ouvido. Clamo por socorro, mas não há justiça.
8Мь-а тэят орьче ешире ши ну пот трече; а рэспындит ынтунерик пе кэрэриле меле.
8Ele bloqueou o meu caminho para que eu não possa passar, e colocou trevas nas minhas veredas.
9М-а деспуят де слава мя, мь-а луат кунуна де пе кап,
9Ele me despojou da minha glória, e tirou a coroa da minha cabeça.
10м-а здробит дин тоате пэрциле ши пер, мь-а смулс нэдеждя ка пе ун копак.
10Ele me destruiu de todos os lados, e eu me vou. Ele arrancou a minha esperança como uma árvore.
11С-а апринс де мыние ымпотрива мя, С-а пуртат ку мине ка ши ку ун врэжмаш.
11Ele também acendeu a sua ira contra mim. Ele me considera entre os seus adversários.
12Оштиле Луй ау порнит деодатэ ынаинте, шь-ау кроит друм пынэ ла мине ши ау тэбэрыт ын журул кортулуй меу.
12Suas tropas avançam juntas, constroem uma rampa de cerco contra mim, e acampam ao redor da minha tenda.
13А депэртат пе фраций мей де ла мине, ши приетений мей с-ау ынстрэинат де мине.
13“Ele afastou de mim os meus irmãos. Meus conhecidos se tornaram verdadeiros estranhos para mim.
14Руделе меле м-ау пэрэсит, ши чей май де апроапе ай мей м-ау уйтат.
14Meus parentes se afastaram. Meus amigos íntimos se esqueceram de mim.
15Касничий мей ши слуӂиле меле мэ привеск ка пе ун стрэин, ын окий лор сунт ун некуноскут.
15Os que moram na minha casa e as minhas servas me consideram um estranho. Sou um estrangeiro aos olhos deles.
16Кем пе робул меу, ши ну рэспунде; ыл рог ку гура мя, ши деӂяба.
16Chamo o meu servo, e ele não me responde. Eu lhe imploro com a minha própria boca.
17Суфларя мя а ажунс несуферитэ невестей меле ши духоаря мя а ажунс несуферитэ фиилор мамей меле.
17Meu hálito é repulsivo para a minha esposa. Sou repugnante para os filhos da minha própria mãe.
18Пынэ ши копиий мэ диспрецуеск: дакэ мэ скол, ей мэ окэрэск.
18Até as crianças pequenas me desprezam. Se eu me levanto, elas falam contra mim.
19Ачея ын каре мэ ынкредям мэ урэск, ачея пе каре ый юбям с-ау ынторс ымпотрива мя.
19Todos os meus amigos íntimos me abominam. Aqueles a quem eu amava se voltaram contra mim.
20Оаселе ми се цин де пеле ши де карне; ну мь-а май рэмас декыт пеля де пе динць.
20Meus ossos se apegam à minha pele e à minha carne. Eu escapei só com a pele dos meus dentes.
21Фие-вэ милэ, фие-вэ милэ де мине, приетений мей! Кэч мына луй Думнезеу м-а ловит.
21“Tenham piedade de mim. Tenham piedade de mim, vocês, meus amigos, pois a mão de Deus me tocou.
22Де че мэ урмэриць ка Думнезеу? Ши ну вэ май сэтураць де карня мя?
22Por que vocês me perseguem como Deus, e não se fartam da minha carne?
23О! Аш вря ка ворбеле меле сэ фие скрисе, сэ фие скрисе ынтр-о карте;
23“Quem dera as minhas palavras fossem agora escritas! Quem dera fossem registradas em um livro!
24аш вря сэ фие сэпате ку ун прибой де фер ши ку плумб ын стынкэ пе вечие…
24Que com uma pena de ferro e chumbo fossem gravadas na rocha para sempre!
25Дар штиу кэ Рэскумпэрэторул меу есте виу ши кэ Се ва ридика ла урмэ пе пэмынт.
25Mas quanto a mim, eu sei que o meu Redentor vive. E no fim, ele se levantará sobre a terra.
26Кяр дакэ ми се ва нимичи пеля ши кяр дакэ ну вой май авя карне, вой ведя тотушь пе Думнезеу.
26Depois que a minha pele for destruída, então verei a Deus em minha carne,
27Ыл вой ведя ши-мь ва фи биневоитор; окий мей Ыл вор ведя, ши ну ай алтуя. Суфлетул меу тынжеште де дорул ачеста ынэунтрул меу.
27a quem eu, eu mesmo, verei do meu lado. Meus olhos o verão, e não como um estranho. “Meu coração se consome dentro de mim.
28Атунч вець зиче: ‘Пентру че-л урмэрям ной?’ Кэч дрептатя причиний меле ва фи куноскутэ.
28Se vocês dizem: 'Como o perseguiremos!' porque a raiz do problema se encontra em mim,
29Темеци-вэ де сабие, кэч педепселе дате ку сабия сунт грозаве! Ши сэ штиць кэ есте о жудекатэ.”
29tenham medo da espada, pois a ira traz as punições da espada, para que saibam que há um juízo.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.