Job 17
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Bible Mutal (Kosraean)
1Mijn geest gebroken, mijn dagen geblust, Mij rest slechts het graf!
1“Inge moul luk uh apkuran in safla. Arulana upa nu sik in momong; Wangin ma lula nu sik sayen kulyuk luk, su akoeyukla soaneyu.
2Ben ik niet het mikpunt van spot, Verkwijnt niet mijn oog door de bittere verwijten?
2Nga liye lah mwet nukewa arulana aksruksrukeyu.
3Stel Uzelf bij U tot borg voor mijl; Wie anders zou voor mij handslag geven?
3Nga kaskas pwayena, O God. Nunak munas, lulalfongi kas luk. Wangin mwet ac ku in iweyula fin tia kom.
4Want hùn hart hebt Gij voor inzicht gesloten, En daarom steken zij de hand niet uit;
4Kom kaliya nunak lalos, pwanang elos tia ku in nunkauk kutena ma pwaye; Nimet lela elos in kutangyula inge.
5Men beklaagt het lot van zijn vrienden Terwijl de ogen versmachten van de eigen kinderen;
5Soakas matu se fahk mu sie mwet fin kiapwela mwet kawuk lal ke sripen mani, Na tulik natul fah eis mwata ac keok kac.
6Men heeft mij tot spreekwoord gemaakt bij de mensen, Ik ben een, wien men in het aangezicht spuwt!
6Ac inge mwet uh orekmakin soakas se inge in lainyu; Elos tuku ac acni nu in mutuk.
7Mijn oog is dof van verdriet, Mijn leden zijn tot een schaduw vervluchtigd!
7Asor luk apkuranna in konela mutuk; Pouk ac niuk arulana minini oana lul uh.
8De braven ontstellen ervan, De onschuldige is jaloers op den boze:
8Mwet ma sifacna nunku mu elos suwos uh elos lut, Ac elos nukewa kasrkusrak ac fahk mu nga tia lulalfongi God.
9Moet de rechtvaardige toch zijn weg maar bewandelen, Wie rein van handen is, zijn kracht nog verdubbelen?
9Elos su sifacna pangon mu elos mwet suwoswos, Yokyokelikna nunkeya selos mu pwaye selos.
10En daarom, hoe gij u allen wendt of keert, Een wijze vind ik onder u niet;
10Tusruktu elos nukewa fin tuku ac tu ye mutuk, Nga lukun tia ku in konauk mu oasr siefanna selos lalmwetmet.
11Mijn levensdagen zijn voorbij, Mijn plannen, mijn hartewensen vernield!
11“Len luk uh somla; ako luk uh tia orekla; Ac finsrak luk uh wanginla.
12Men maakt een dag van de nacht, Van duisternis het morgenlicht!
12A mwet kawuk luk uh fahk mu fong uh kalem; Elos fahk mu kalem uh apkuranme, Tusruk nga etu lah nga srakna muta in lohsr.
13Kan ik nog hopen? Het dodenrijk is mijn huis, In de duisternis heb ik mijn leger gespreid;
13Finsrak sefanna luk pa facl sin mwet misa, Yen su nga ac fah ona ac motul in lohsr uh.
14Tot het graf geroepen: Gij zijt mijn vader, Tot de wormen: Gij zijt mijn moeder en zusters!
14Nga ac fah pangon kulyuk uh pa papa tumuk, Ac wet ma ac kangyula uh, Nga ac fah pangon mu nina kiuk ac tamtael luk.
15Waar is mijn hoop, Mijn geluk, wie kan het ontdekken:
15Pia mwe finsrak luk uh? Su ku in liyauk lah oasr oya?
16Zullen ze met mij in het dodenrijk dalen, Zinken wij samen neer in het stof?
16Finsrak uh ac fah tia ku in wiyu som Ke nga ac oatui nu in facl sin mwet misa.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.