Job 36
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Bible Mutal (Kosraean)
1Vierde rede: mag de mens God ter verantwoording roepen? Elihoe vervolgde, en sprak:
1Ac Elihu el sifilpa fahk:
2Heb nog een weinig geduld, en ik zal u onderrichten, Want er valt nog genoeg ten gunste van de Godheid te zeggen;
2“Sifilpa mongfisrasr kitin pacl ac lohng Kas ma nga ac aolla God ac fahk.
3Ik wil mijn kennis tot het uiterste voeren, Om mijn Schepper te rechtvaardigen.
3Yohk ma nga kalem kac; nga ac orekmakin ma kalem sik uh In akkalemye lah God, su oreyula, El suwosna.
4Neen, mijn woorden liegen niet: Ge hebt met iemand te doen, die het eerlijk meent.
4Wangin kas kikiap ke ma nga ac fahk nu sum inge; Kom liye sie mwet na lalmwetmet ye motom.
5Ja, God is groot: Hij veracht den rechtschapene niet;
5“Arulana yohk ku lun God! Wangin sie mwet El srunga; Wangin kutena ma El tia kalem kac.
6Machtig: Hij laat den boze niet leven! Hij verschaft aan de verdrukten hun recht,
6El tia lela mwet koluk uh in moul na, Ac El oru ma suwohs nu sin mwet sukasrup in pacl nukewa.
7Van de rechtvaardigen wendt Hij zijn ogen niet af; Hij zet ze bij koningen op de troon, Hoog plaatst Hij hun zetel voor eeuwig!
7El loangelos su suwosna moul la; Ac lela tuh elos in leumi oana tokosra, Ac oru in akfulatyeyuk elos nwe tok.
8Maar worden zij in boeien geklonken, In koorden van ellende gevangen,
8Tusruktu mwet uh fin kapiri ke sein, Ac keok ke sripen ma koluk elos orala,
9Dan brengt Hij hun daardoor hun gedrag onder het oog, En hun zonden uit hoogmoed ontstaan;
9God El akkalemye nu selos ma koluk lalos ac inse fulat lalos.
10Zo opent Hij hun oor ter belering, En vermaant ze, zich van hun ongerechtigheid te bekeren.
10El oru elos in lohng kas in sensenkakin lal nu selos Tuh elos in forla liki orekma koluk.
11Wanneer ze dan luisteren, en Hem weer dienen, Dan slijten ze hun dagen in geluk, Hun jaren in weelde;
11Elos fin akos God ac kulansupal, Na elos ac insewowokin moul lalos uh in misla ac wo ouiya.
12Maar wanneer ze niet willen horen, Dan gaan ze heen naar het graf, En komen om door onverstand.
12A elos fin tia akos ac kulansupu God, na elos ac anwuki ke cutlass, Ac misa in nikin lalos.
13En de verstokten, die er toornig om worden, En niet smeken, als Hij ze bindt:
13“Mwet su tia etu God uh elos ac mutana in kasrkusrak lalos, Ac finne akkeokyeyuk elos, elos tia pre in suk kasru.
14Zij sterven al in hun jeugd, Hun leven vliedt heen in de jonge jaren.
14Elos ac srakna fusr na elos misa, Eli ke sie moul lusrongten.
15Hij redt dus den ellendige door zijn ellende, En opent zijn oor door zijn nood!
15Tusruktu God El luti mwet uh ke mwe keok nu selos, Ac ikasla mutalos ke mwe ongoiya.
16Zo trekt Hij ook u uit de muil van ellende Inplaats daarvan zal het onbekrompen overvloed zijn, En het genot van een dis, met vette spijzen beladen.
16“God El ke folokinkomme liki ongoiya, Nu ke sie acn mwesas, yen wangin ma ikus kom; Ac tepu lom uh sessesla ke mwe mongo yuyu.
17Maar oordeelt gij geheel als een boze zijn gericht zal u treffen,
17Tusruktu, inge akkeokyeyuk kom oana ma fal in orek nu sum.
18Pas dus op, dat de wrevel u geen straf komt brengen, Waarvan de grootste losprijs u niet zou ontslaan;
18Taranna kom in tia lela molin eyeinse in kiapwekomla, Ku mwe kasrup in aktafongyekomla.
19Uw smeken tot Hem in de nood niets bereiken Al doet ge het ook uit al uw kracht.
19Kom finne pang ke kuiyom nufon in suk kasru, ac fah wangin sripa; Ku lom nufon tia ku in akwoye kom inge.
20Laat de dwaasheid u toch niet bedriegen Om u te verheffen met hen, die wijs willen zijn;
20Nimet kom ke in tari fongeni, In sun pacl ma mutunfacl lulap uh ac fah wanginla.
21Wacht u ervoor, u tot de zonde te wenden, Want hierdoor juist werdt gij door ellende bezocht!
21Karinganang kom in tia forla nu ke ma koluk; Mwe keok lom inge ma tuku in tuh sruokkomi liki ma koluk.
22Zie, God is groot door zijn kracht: Wie is heerser als Hij?
22“Esam lupan yokiyen ku lun God uh; Su sie mwet luti oana El?
23Wie schrijft Hem zijn weg voor, Wie zegt: Gij handelt verkeerd?
23Wangin mwet ku in fahk nu sin God ma Elan oru, Ku fahk mu koluk ma El oru uh.
24Denk er aan, dat ook gij zijn daden verheft, Die de stervelingen moeten bezingen,
24Nuna kaksakinyuk El pacl nukewa ke ma El oru; Enenu na kom in wi pac kaksakunul.
25Die iedere mens moet overwegen, Ieder mensenkind van verre beschouwt.
25Mwet nukewa liye tari ma El orala; Tusruktu kut ac tu na oe saya liye.
26Zie, God is groot: wij begrijpen Hem niet, Het getal van zijn jaren is zelfs niet te schatten!
26Kut tia ku in etu na pwaye lupan fulat lal uh, Ku oakla pisen yac lal uh.
27Hij trekt uit de zee de druppels omhoog, Vervluchtigt de regen tot zijn nevel,
27“God pa orauk kof uh liki faclu, Ac ekulla nu ke tulin af uh.
28Die de wolken naar beneden doet stromen, En op alle mensen doet storten;
28El oru tuh kof uh in kahkla liki pukunyeng uh Ac afi nu fin mwet nukewa.
29Wie begrijpt de sprei van de wolken En de gedaante van zijn tent?
29Wangin mwet etu lah pukunyeng uh mukuikui fuka, Ku lah fuka tuh pulahl uh ngirngir In acn engyeng uh yen God El muta we.
30Zie, Hij spreidt zijn nevel uit over de zee, En houdt haar kolken bedekt.
30El supu sarom nu in acn nukewa yen engyeng uh, Tusruktu acn loal in meoa uh nuna lohsr na.
31Want daarmee spijst Hij de volken En geeft Hij voedsel in overvloed.
31Pa inge luman kiteyen mwet uh sel, Ac El sang mwe mongo puspis nun mwet uh.
32In zijn handen verbergt Hij de bliksem, En zendt hem af op zijn doel;
32El sang paol sruokya sarom uh, Ac sap tuh in tungalya acn El ac fahk uh.
33Zijn strijdkreet kondigt Hem aan, Zijn woede ontketent de storm!
33Pusren pulahl uh sulkakin lah paka se ac tuku, Ac un cow uh etu lah ac pakala.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.