Job 36
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Vierde rede: mag de mens God ter verantwoording roepen? Elihoe vervolgde, en sprak:
1Kaj plue parolis Elihu, kaj diris:
2Heb nog een weinig geduld, en ik zal u onderrichten, Want er valt nog genoeg ten gunste van de Godheid te zeggen;
2Atendu ankoraŭ iom; mi montros al vi, Ĉar mi havas ankoraŭ kion paroli pro Dio.
3Ik wil mijn kennis tot het uiterste voeren, Om mijn Schepper te rechtvaardigen.
3Mi prenos mian scion de malproksime, Kaj mi montros, ke mia Kreinto estas prava.
4Neen, mijn woorden liegen niet: Ge hebt met iemand te doen, die het eerlijk meent.
4Ĉar vere miaj vortoj ne estas mensogaj; Homo sincera estas antaŭ vi.
5Ja, God is groot: Hij veracht den rechtschapene niet;
5Vidu, Dio estas potenca, kaj tamen Li neniun malŝatas; Li estas potenca per la forto de la koro.
6Machtig: Hij laat den boze niet leven! Hij verschaft aan de verdrukten hun recht,
6Al malpiulo Li ne permesas vivi, Kaj al mizeruloj Li donas justecon.
7Van de rechtvaardigen wendt Hij zijn ogen niet af; Hij zet ze bij koningen op de troon, Hoog plaatst Hij hun zetel voor eeuwig!
7Li ne forturnas de virtuloj Siajn okulojn, Sed kun reĝoj sur trono Li sidigas ilin por ĉiam, Por ke ili estu altaj.
8Maar worden zij in boeien geklonken, In koorden van ellende gevangen,
8Kaj se ili estas ligitaj per ĉenoj, Malliberigitaj mizere per ŝnuroj,
9Dan brengt Hij hun daardoor hun gedrag onder het oog, En hun zonden uit hoogmoed ontstaan;
9Tiam Li montras al ili iliajn farojn kaj kulpojn, Kiel grandaj ili estas.
10Zo opent Hij hun oor ter belering, En vermaant ze, zich van hun ongerechtigheid te bekeren.
10Li malfermas ilian orelon por la moralinstruo, Kaj diras, ke ili deturnu sin de malbonagoj.
11Wanneer ze dan luisteren, en Hem weer dienen, Dan slijten ze hun dagen in geluk, Hun jaren in weelde;
11Se ili obeas kaj servas al Li, Tiam ili finas siajn tagojn en bono Kaj siajn jarojn en stato agrabla;
12Maar wanneer ze niet willen horen, Dan gaan ze heen naar het graf, En komen om door onverstand.
12Sed se ili ne obeas, Tiam ili pereas per glavo Kaj mortas en malprudento.
13En de verstokten, die er toornig om worden, En niet smeken, als Hij ze bindt:
13La hipokrituloj portas en si koleron; Ili ne vokas, kiam Li ilin ligis;
14Zij sterven al in hun jeugd, Hun leven vliedt heen in de jonge jaren.
14Ilia animo mortas en juneco, Kaj ilia vivo pereas inter la malĉastuloj.
15Hij redt dus den ellendige door zijn ellende, En opent zijn oor door zijn nood!
15Li savas la suferanton en lia mizero, Kaj per la sufero Li malfermas ilian orelon.
16Zo trekt Hij ook u uit de muil van ellende Inplaats daarvan zal het onbekrompen overvloed zijn, En het genot van een dis, met vette spijzen beladen.
16Ankaŭ vin Li elkondukus el la suferoj En spacon vastan, kie ne ekzistas premateco; Kaj vi havus pacon ĉe via tablo, plena de grasaĵoj.
17Maar oordeelt gij geheel als een boze zijn gericht zal u treffen,
17Sed vi fariĝis plena de kulpoj de malvirtulo; Kulpo kaj juĝo tenas sin kune.
18Pas dus op, dat de wrevel u geen straf komt brengen, Waarvan de grootste losprijs u niet zou ontslaan;
18Via kolero ne forlogu vin al mokado, Kaj grandeco de elaĉeto ne deklinu vin.
19Uw smeken tot Hem in de nood niets bereiken Al doet ge het ook uit al uw kracht.
19Ĉu Li atentos vian riĉecon? Ne, nek oron, nek forton aŭ potencon.
20Laat de dwaasheid u toch niet bedriegen Om u te verheffen met hen, die wijs willen zijn;
20Ne strebu al tiu nokto, Kiu forigas popolojn de ilia loko.
21Wacht u ervoor, u tot de zonde te wenden, Want hierdoor juist werdt gij door ellende bezocht!
21Gardu vin, ne kliniĝu al malpieco; Ĉar tion vi komencis pro la mizero.
22Zie, God is groot door zijn kracht: Wie is heerser als Hij?
22Vidu, Dio estas alta en Sia forto. Kiu estas tia instruanto, kiel Li?
23Wie schrijft Hem zijn weg voor, Wie zegt: Gij handelt verkeerd?
23Kiu povas preskribi al Li vojon? Kaj kiu povas diri: Vi agis maljuste?
24Denk er aan, dat ook gij zijn daden verheft, Die de stervelingen moeten bezingen,
24Memoru, ke vi honoru Liajn farojn, Pri kiuj kantas la homoj.
25Die iedere mens moet overwegen, Ieder mensenkind van verre beschouwt.
25Ĉiuj homoj ilin vidas; Homo rigardas ilin de malproksime.
26Zie, God is groot: wij begrijpen Hem niet, Het getal van zijn jaren is zelfs niet te schatten!
26Vidu, Dio estas granda kaj nekonata; La nombro de Liaj jaroj estas neesplorebla.
27Hij trekt uit de zee de druppels omhoog, Vervluchtigt de regen tot zijn nevel,
27Kiam Li malgrandigas la gutojn de akvo, Ili verŝiĝas pluve el la nebulo;
28Die de wolken naar beneden doet stromen, En op alle mensen doet storten;
28Verŝiĝas la nuboj Kaj gutas sur multe da homoj.
29Wie begrijpt de sprei van de wolken En de gedaante van zijn tent?
29Kaj kiam Li intencas etendi la nubojn Kiel tapiŝojn de Sia tendo,
30Zie, Hij spreidt zijn nevel uit over de zee, En houdt haar kolken bedekt.
30Tiam Li etendas sur ilin Sian lumon Kaj kovras la radikojn de la maro.
31Want daarmee spijst Hij de volken En geeft Hij voedsel in overvloed.
31Ĉar per ili Li juĝas la popolojn Kaj donas ankaŭ manĝaĵon abunde.
32In zijn handen verbergt Hij de bliksem, En zendt hem af op zijn doel;
32Per la manoj Li kovras la lumon Kaj ordonas al ĝi aperi denove.
33Zijn strijdkreet kondigt Hem aan, Zijn woede ontketent de storm!
33Antaŭdiras pri ĝi ĝia bruo, Kaj eĉ la brutaroj, kiam ĝi alproksimiĝas.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.