Job 28
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Zeker, er is een plaats, waaruit het zilver komt, Een oord, waar het goud wordt gewassen,
1La arĝento havas lokon, kie oni ĝin elakiras; Kaj la oro havas lokon, kie oni ĝin fandas.
2Het ijzer uit de bodem gehaald, De steen tot koper gesmolten;
2La fero estas ricevata el polvo, Kaj el ŝtono oni fandas la kupron.
3Waar men in de uiterste duisternis doordringt, En de diepste plekken doorvorst. In de rotsen, duister en somber.
3Oni faras finon al la mallumo, Kaj rezulte oni trovas la ŝtonojn el grandega mallumo.
4Worden schachten gehakt door een volk, dat er niet hoort, Dat door de wandelaars wordt vergeten, Daar ver van de mensen hangt en zweeft;
4Oni fosas kavon tie, kie oni loĝas; Kaj tie, kie paŝas neniu piedo, ili laboras pendante, forgesitaj de homoj.
5En de aarde, waaruit het brood ontspruit, Wordt in haar ingewanden omgewoeld als door vuur.
5La tero, el kiu devenas pano, Estas trafosata sube kvazaŭ per fajro.
6Haar rotsen zijn de plaats van saffier, Haar stof bevat goud;
6Ĝiaj ŝtonoj estas loko de safiroj, Kaj terbuloj enhavas oron.
7De arend kent er de weg niet heen, Het valkenoog bespeurt hem niet;
7La vojon ne konas rabobirdo, Kaj la okulo de falko ĝin ne vidis.
8De roofdieren betreden hem niet, De luipaard gaat er niet heen.
8Ne paŝis sur ĝi sovaĝaj bestoj, Ne iris sur ĝi leono.
9De mens slaat zijn hand aan de harde steen, Woelt de bergen om van hun grondslag af,
9Sur rokon oni metas sian manon, Oni renversas montojn de ilia bazo.
10Breekt gangen in de rotsen uit, Niets kostbaars ontsnapt aan zijn oog;
10En rokoj oni elhakas riverojn, Kaj ĉion grandvaloran vidis la okulo de homo.
11Hij zoekt de bronnen der stromen af, En brengt wat verborgen lag aan het licht.
11Oni haltigas la fluon de riveroj, Kaj kaŝitaĵon oni eltiras al la lumo.
12Maar de wijsheid, waar is zij te vinden, En waar is het oord van het inzicht?
12Sed kie oni trovas la saĝon? Kaj kie estas la loko de prudento?
13De mens kent er de weg niet heen, In het land der levenden bevindt ze zich niet.
13La homo ne scias ĝian prezon; Kaj ĝi ne estas trovata sur la tero de vivantoj.
14De afgrond roept: In mij is ze niet! De zee herhaalt: Ze is niet bij mij!
14La abismo diras: Ne en mi ĝi estas; La maro diras: Ĝi ne troviĝas ĉe mi.
15Zij wordt niet gekocht voor het fijnste goud, Geen zilver gewogen, om haar te betalen;
15Oni ne povas doni por ĝi plej bonan oron, Oni ne pesas arĝenton page por ĝi.
16Zij wordt niet geschat tegen goud van Ofir, Tegen kostbare onyx, noch saffier;
16Oni ne taksas ĝin per oro Ofira, Nek per multekosta onikso kaj safiro.
17Geen goud, geen glaswerk kan haar evenaren, Geen gouden vaas is haar prijs.
17Ne valoregalas al ĝi oro kaj vitro; Kaj oni ne povas ŝanĝi ĝin kontraŭ vazoj el pura oro.
18Paarlen en kristal zijn naast haar niet in tel, Het vinden der wijsheid gaat dat van koralen te boven;
18Koraloj kaj kristalo ne estas atentataj; Kaj posedo de saĝo estas pli valora ol perloj.
19Topaas van Koesj kan het niet bij haar halen, Het zuiverst goud weegt niet tegen haar op.
19Ne valoregalas al ĝi topazo el Etiopujo; Pura oro ne povas esti ĝia prezo.
20De wijsheid, waar komt zij vandaan; Het inzicht, waar is zijn plaats?
20De kie venas la saĝo? Kaj kie estas la loko de prudento?
21Zij ligt verborgen voor het oog van al wat leeft, Verscholen voor de vogels in de lucht;
21Kaŝita ĝi estas antaŭ la okuloj de ĉio vivanta, Nevidebla por la birdoj de la ĉielo.
22De onderwereld en dood roepen uit: Onze oren hebben enkel van haar bij geruchte gehoord.
22La abismo kaj la morto diras: Per niaj oreloj ni aŭdis nur famon pri ĝi.
23Het is God, die de weg naar haar kent, Hij alleen weet, waar zij toeft.
23Dio komprenas ĝian vojon, Kaj Li scias ĝian lokon;
24Want Hij blikte tot aan de grenzen der aarde, Zag al wat onder de hemel bestond:
24Ĉar Li rigardas ĝis la fino de la tero, Li vidas sub la tuta ĉielo.
25Toen Hij het gewicht van de wind bepaalde, De maat voor het water bestemde;
25Kiam Li donis pezon al la vento Kaj aranĝis la akvon laŭmezure,
26Toen Hij de regen zijn wet gaf, En de donder zijn weg.
26Kiam Li starigis leĝon por la pluvo Kaj vojon por la fulmo kaj tondro:
27Toen aanschouwde Hij haar en verkondigde haar, Kende Hij haar en doorgrondde haar;
27Tiam Li vidis ĝin kaj anoncis ĝin, Pretigis ĝin kaj esploris ĝin;
28Maar Hij sprak tot den mens: Zie, de vreze des Heren is wijsheid, En het kwade te mijden is inzicht!
28Kaj Li diris al la homoj: Vidu, timo antaŭ Dio estas saĝo, Kaj evitado de malbono estas prudento.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.