Job 33
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Luister nu, Job, naar mijn rede, En leen het oor aan heel mijn betoog.
1Aŭskultu do, Ijob, miajn parolojn, Kaj atentu ĉiujn miajn vortojn.
2Zie, ik heb mijn mond geopend, Mijn tong in mijn gehemelte spreekt;
2Jen mi malfermis mian buŝon, Parolas mia lango en mia gorĝo.
3Mijn hart stort woorden van wijsheid uit, Mijn lippen verkonden duidelijke taal!
3Ĝuste el mia koro estas miaj paroloj, Kaj puran scion eldiros miaj lipoj.
4De geest van God heeft mij gemaakt, De adem van den Almachtige mij het leven geschonken;
4La spirito de Dio min kreis, Kaj la spiro de la Plejpotenculo min vivigas.
5Antwoord mij dus, zo ge kunt; Houd u gereed, stel u tegen mij op!
5Se vi povas, respondu al mi; Armu vin kontraŭ mi, kaj stariĝu.
6Ik ben dus voor God aan u gelijk, Ook ik ben gekneed uit leem:
6Jen mi simile al vi estas de Dio; Mi ankaŭ estas farita el argilo.
7Dus behoeft u geen vrees voor mij te verschrikken Mijn hand niet zwaar u te drukken.
7Vidu, vi ne bezonas timi min, Kaj mia ŝarĝo ne pezos sur vi.
8Ge hebt voor mijn eigen oren verklaard, En ik heb uw woorden verstaan:
8Vi parolis antaŭ miaj oreloj, Kaj mi aŭdis la sonon de tiaj vortoj:
9“Ik ben rein, zonder zonde, Ik ben zuiver, op mij rust geen schuld!”
9Mi estas pura, sen malbonagoj; Senkulpa, mi ne havas pekon;
10“Toch vindt Hij klachten tegen mij, En behandelt mij als zijn vijand;
10Jen Li trovis ion riproĉindan en mi, Li rigardas min kiel Lian malamikon;
11Hij steekt mijn voeten in het blok, Bespiedt al mijn gangen.
11Li metis miajn piedojn en ŝtipon; Li observas ĉiujn miajn vojojn.
12Zie, als ik roep, antwoordt Hij niet Want God is groter dan een mens!”
12Sed en tio vi ne estas prava, mi respondas al vi; Ĉar Dio estas pli granda ol homo.
13Hoe hebt ge Hem durven verwijten, Dat Hij op geen van uw woorden antwoord geeft?
13Kial vi havas pretendon kontraŭ Li pro tio, Ke Li ne donas al vi kalkulraporton pri ĉiuj Siaj faroj?
14Het is, omdat God slechts eenmaal spreekt, En het geen tweede keer herhaalt:
14Cetere Dio parolas en unu maniero kaj en alia maniero, Sed oni tion ne rimarkas.
15In een droom, in een nachtelijk visioen In de sluimering op de sponde.
15En sonĝo, en nokta vizio, Kiam sur la homojn falis dormo, Kiam ili dormas sur la lito,
16Dan opent Hij het oor van de mensen, En verschrikt hen door zijn visioenen,
16Tiam Li malfermas la orelon de la homoj, Kaj, doninte instruon, sigelas ĝin,
17Om den mens van trots te weerhouden, Den man voor hoogmoed te behoeden;
17Por deturni homon de ia faro Kaj gardi viron kontraŭ fiereco,
18Om zo zijn ziel voor de groeve te bewaren, Zijn leven voor de gang naar het graf.
18Por ŝirmi lian animon kontraŭ pereo Kaj lian vivon kontraŭ falo sub glavon.
19Dan kastijdt Hij hem door smart op zijn sponde, Door een koorts in zijn beenderen zonder eind,
19Ankaŭ per malsano sur lia lito Li avertas lin, Kiam ĉiuj liaj ostoj estas ankoraŭ fortaj.
20Zodat zijn leven van het brood gaat walgen, Zijn ziel van de begeerlijkste spijs;
20Kaj abomenata fariĝas por li en lia vivo la manĝaĵo, Kaj por lia animo la frandaĵo.
21Zijn vlees slinkt zienderogen weg, Zijn gebeente, eens onzichtbaar, ligt bloot.
21Lia karno konsumiĝas tiel, ke oni ĝin jam ne vidas; Kaj elstaras liaj ostoj, kiuj antaŭe estis nevideblaj.
22Maar zelfs als zijn ziel het graf al nabij is, Zijn leven het oord van de doden: Zo hij besluit in zijn hart, zich tot God te keren En hij zijn dwaasheid erkent:
22Kaj lia animo alproksimiĝas al la pereo, Kaj lia vivo al la mortigo.
23Dan treedt er voor hem een engel op, Een tolk, een uit de duizend. Dan wijst hij den mens op zijn plicht,
23Sed se li havas por si anĝelon proparolanton, Kvankam unu el mil, Kiu elmontrus pri la homo lian pravecon,
24Ontfermt zich zijner, en spreekt: Laat hem toch niet in de groeve dalen, Ik heb zijn losprijs gevonden
24Tiam Li indulgas lin, kaj diras: Liberigu lin, ke li ne malsupreniru en la tombon, Ĉar Mi trovis pardonigon.
25Zijn vlees worde frisser dan in zijn jeugd, Hij kere tot zijn jonkheid terug!
25Tiam lia korpo fariĝas denove freŝa, kiel en la juneco; Li revenas al la tagoj de sia knabeco.
26Dan laat God Zich verbidden; genadig neemt Hij hem aan, Doet hem zijn aanschijn met jubel aanschouwen, En schenkt den mens zijn gerechtigheid terug.
26Li preĝas al Dio, Kaj ĉi Tiu korfavoras lin, Kaj montras al li Sian vizaĝon kun ĝojo, Kaj rekompencas la homon laŭ lia virteco.
27Dan juicht hij het uit voor de mensen, en zegt: Ik heb gezondigd, het recht verdraaid, Maar Hij heeft het niet op mij gewroken!
27Li rigardas la homojn, kaj diras: Mi pekis, la veron mi kripligis, Kaj Li ne repagis al mi;
28Zo behoedt Hij zijn ziel voor de gang naar het graf, En verlustigt zijn leven zich in het licht!
28Li liberigis mian animon, ke ĝi ne iru en pereon, Kaj mia vivo vidas la lumon.
29Zie, dit alles doet God Tweemaal, driemaal met een mens:
29Ĉion ĉi tion Dio faras Du aŭ tri fojojn kun homo,
30Hij brengt zijn leven terug van het graf, En bestraalt hem met het levenslicht!
30Por deturni lian animon de pereo Kaj prilumi lin per la lumo de vivo.
31Luister dus, Job, en hoor naar mij; Zwijg stil, en laat het spreken aan mij.
31Atentu, Ijob, aŭskultu min; Silentu, kaj mi parolos.
32Hebt ge dan iets te zeggen, antwoord mij; Spreek dan, want ik geef u gaarne gelijk.
32Se vi havas, kion diri, respondu al mi; Parolu, ĉar mi dezirus, ke vi montriĝu prava.
33Zo niet, luister naar mij, En zwijg, ik zal u wijsheid leren!
33Se ne, tiam aŭskultu min; Silentu, kaj mi instruos al vi saĝon.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.