Job 33
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Lutherbibel 1912
1Luister nu, Job, naar mijn rede, En leen het oor aan heel mijn betoog.
1Höre doch, Hiob, meine Rede und merke auf alle meine Worte!
2Zie, ik heb mijn mond geopend, Mijn tong in mijn gehemelte spreekt;
2Siehe, ich tue meinen Mund auf, und meine Zunge redet in meinem Munde.
3Mijn hart stort woorden van wijsheid uit, Mijn lippen verkonden duidelijke taal!
3Mein Herz soll recht reden, und meine Lippen sollen den reinen Verstand sagen.
4De geest van God heeft mij gemaakt, De adem van den Almachtige mij het leven geschonken;
4Der Geist Gottes hat mich gemacht, und der Odem des Allmächtigen hat mir das Leben gegeben.
5Antwoord mij dus, zo ge kunt; Houd u gereed, stel u tegen mij op!
5Kannst du, so antworte mir; rüste dich gegen mich und stelle dich.
6Ik ben dus voor God aan u gelijk, Ook ik ben gekneed uit leem:
6Siehe, ich bin Gottes ebensowohl als du, und aus Lehm bin ich auch gemacht.
7Dus behoeft u geen vrees voor mij te verschrikken Mijn hand niet zwaar u te drukken.
7Siehe, du darfst vor mir nicht erschrecken, und meine Hand soll dir nicht zu schwer sein.
8Ge hebt voor mijn eigen oren verklaard, En ik heb uw woorden verstaan:
8Du hast geredet vor meinen Ohren; die Stimme deiner Reden mußte ich hören:
9“Ik ben rein, zonder zonde, Ik ben zuiver, op mij rust geen schuld!”
9“Ich bin rein, ohne Missetat, unschuldig und habe keine Sünde;
10“Toch vindt Hij klachten tegen mij, En behandelt mij als zijn vijand;
10siehe, er hat eine Sache gegen mich gefunden, er achtet mich für einen Feind;
11Hij steekt mijn voeten in het blok, Bespiedt al mijn gangen.
11er hat meinen Fuß in den Stock gelegt und hat acht auf alle meine Wege.”
12Zie, als ik roep, antwoordt Hij niet Want God is groter dan een mens!”
12Siehe, darin hast du nicht recht, muß ich dir antworten; denn Gott ist mehr als ein Mensch.
13Hoe hebt ge Hem durven verwijten, Dat Hij op geen van uw woorden antwoord geeft?
13Warum willst du mit ihm zanken, daß er dir nicht Rechenschaft gibt alles seines Tuns?
14Het is, omdat God slechts eenmaal spreekt, En het geen tweede keer herhaalt:
14Denn in einer Weise redet Gott und wieder in einer anderen, nur achtet man's nicht.
15In een droom, in een nachtelijk visioen In de sluimering op de sponde.
15Im Traum, im Nachtgesicht, wenn der Schlaf auf die Leute fällt, wenn sie schlafen auf dem Bette,
16Dan opent Hij het oor van de mensen, En verschrikt hen door zijn visioenen,
16da öffnet er das Ohr der Leute und schreckt sie und züchtigt sie,
17Om den mens van trots te weerhouden, Den man voor hoogmoed te behoeden;
17daß er den Menschen von seinem Vornehmen wende und behüte ihn vor Hoffart
18Om zo zijn ziel voor de groeve te bewaren, Zijn leven voor de gang naar het graf.
18und verschone seine Seele vor dem Verderben und sein Leben, daß es nicht ins Schwert falle.
19Dan kastijdt Hij hem door smart op zijn sponde, Door een koorts in zijn beenderen zonder eind,
19Auch straft er ihn mit Schmerzen auf seinem Bette und alle seinen Gebeine heftig
20Zodat zijn leven van het brood gaat walgen, Zijn ziel van de begeerlijkste spijs;
20und richtet ihm sein Leben so zu, daß ihm vor seiner Speise ekelt, und seine Seele, daß sie nicht Lust zu essen hat.
21Zijn vlees slinkt zienderogen weg, Zijn gebeente, eens onzichtbaar, ligt bloot.
21Sein Fleisch verschwindet, daß man's nimmer sehen kann; und seine Gebeine werden zerschlagen, daß man sie nicht gerne ansieht,
22Maar zelfs als zijn ziel het graf al nabij is, Zijn leven het oord van de doden: Zo hij besluit in zijn hart, zich tot God te keren En hij zijn dwaasheid erkent:
22daß seine Seele naht zum Verderben und sein Leben zu den Toten.
23Dan treedt er voor hem een engel op, Een tolk, een uit de duizend. Dan wijst hij den mens op zijn plicht,
23So dann für ihn ein Engel als Mittler eintritt, einer aus tausend, zu verkündigen dem Menschen, wie er solle recht tun,
24Ontfermt zich zijner, en spreekt: Laat hem toch niet in de groeve dalen, Ik heb zijn losprijs gevonden
24so wird er ihm gnädig sein und sagen: “Erlöse ihn, daß er nicht hinunterfahre ins Verderben; denn ich habe eine Versöhnung gefunden.”
25Zijn vlees worde frisser dan in zijn jeugd, Hij kere tot zijn jonkheid terug!
25Sein Fleisch wird wieder grünen wie in der Jugend, und er wird wieder jung werden.
26Dan laat God Zich verbidden; genadig neemt Hij hem aan, Doet hem zijn aanschijn met jubel aanschouwen, En schenkt den mens zijn gerechtigheid terug.
26Er wird Gott bitten; der wird ihm Gnade erzeigen und wird ihn sein Antlitz sehen lassen mit Freuden und wird dem Menschen nach seiner Gerechtigkeit vergelten.
27Dan juicht hij het uit voor de mensen, en zegt: Ik heb gezondigd, het recht verdraaid, Maar Hij heeft het niet op mij gewroken!
27Er wird vor den Leuten bekennen und sagen: “Ich hatte gesündigt und das Recht verkehrt; aber es ist mir nicht vergolten worden.
28Zo behoedt Hij zijn ziel voor de gang naar het graf, En verlustigt zijn leven zich in het licht!
28Er hat meine Seele erlöst, daß sie nicht führe ins Verderben, sondern mein Leben das Licht sähe.”
29Zie, dit alles doet God Tweemaal, driemaal met een mens:
29Siehe, das alles tut Gott zwei-oder dreimal mit einem jeglichen,
30Hij brengt zijn leven terug van het graf, En bestraalt hem met het levenslicht!
30daß er seine Seele zurückhole aus dem Verderben und erleuchte ihn mit dem Licht der Lebendigen.
31Luister dus, Job, en hoor naar mij; Zwijg stil, en laat het spreken aan mij.
31Merke auf, Hiob, und höre mir zu und schweige, daß ich rede!
32Hebt ge dan iets te zeggen, antwoord mij; Spreek dan, want ik geef u gaarne gelijk.
32Hast du aber was zu sagen, so antworte mir; Sage an! ich wollte dich gerne rechtfertigen.
33Zo niet, luister naar mij, En zwijg, ik zal u wijsheid leren!
33Hast du aber nichts, so höre mir zu und schweige; ich will dich die Weisheit lehren.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.