Job 27
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1-
1Job loh amah kah a huel ham te a koei tih,
2Zo waar God leeft, die mij gerechtigheid weigert, De Almachtige, die mijn leven verbittert:
2“Pathen kah hingnah loh kai kah laitloeknah a khoe tih Tlungthang lo ka hinglu a phaep.
3Zolang er nog een zucht in mij is, En Gods adem in mijn neus
3Ka khuikah ka hiil boeih neh ka hnarhong khuikah he Pathen mueihla ni.
4Zullen mijn lippen geen valsheid spreken, En zint mijn tong geen bedrog!
4Ka hmuilai loh dumlai thui boel saeh lamtah ka lai loh palyal la caitawk boel saeh.
5Ik denk er niet aan, u gelijk te geven, Tot mijn laatste snik houd ik mijn onschuld vol;
5Nangmih te kan tang sak atah kai ham savisava. Ka pal duela ka muelhtuetnah he kamah lamloh ka khoe mahpawh.
6Ik houd vast aan mijn vroomheid, en geef ze niet op, Mijn hart schaamt zich over geen van mijn dagen!
6Ka duengnah te ka kop vetih ka hlah mahpawh. Kamah tue lamlong tah ka thinko he veet voel mahpawh.
7Moge het mijn vijand vergaan als den boze, Mijn hater als den goddeloze!
7Ka thunkha te a halang bangla, kai aka tlai thil khaw a boethae bangla om saeh.
8Wat hoopt de boze, als hij bidt, Als hij zijn ziel tot de Godheid verheft?
8Lailak kah ngaiuepnah tah menim? A mueluem tih Pathen loh a hinglu a bong pah.
9Zal God zijn schreien horen, Wanneer de rampspoed hem treft;
9A soah citcai loh a pai vaengah a pangngawlnah te Pathen loh a hnatun nim?
10Kan hij zich in den Almachtige verlustigen, Ten allen tijde roepen tot God?
10Tlungthang dongah pang a dok vetih, a tue boeih ah Pathen a khue bitni.
11Daarna nam Sofar van Naäma het woord, en sprak: Ik zal u Gods werken leren kennen, De plannen van den Almachtige u niet verzwijgen:
11Pathen kah kut te nangmih kan thuinuet phoe vetih, Tlungthang taengkah te ka phah mahpawh.
12Zie, gij hebt het allen zelf aanschouwd: Waarom zo’n ijdele raad gegeven?
12Nangmih boeih khaw na hmuh vaengah balae tih a honghi neh na hoemdawk he.
13Dit is, naar Gods bestel, het lot van den boze, Het deel der tyrannen, door den Almachtige hun toegewezen.
13Halang hlang loh Pathen taeng lamkah khoyo neh hlanghaeng loh Tlungthang taeng lamkah rho a dang he,
14Krijgt hij veel zonen, ze zijn bestemd voor het zwaard, En zijn kroost lijdt gebrek;
14a ca te cunghang hamla a ping pah tih a cadil cahma khaw buh cung uh mahpawh.
15Die hem overblijven, worden door de pest ten grave gesleept, En zijn weduwen bedrijven geen rouw.
15A rhaengnaeng, a rhaengnaeng te dueknah loh a up vetih a nuhmai rhoek loh rhah uh mahpawh.
16Al hoopt hij zilver op als stof, En stapelt kleren op als slijk,
16Cak te laipi bangla hmoeng vetih hnicu te dikpo bangla soe ni.
17Hij stapelt ze op, maar de vrome bekleedt er zich mee, En de onschuldige erft zijn geld.
17Tawn cakhaw aka dueng loh a bai vetih cak te ommongsitoe loh a tael ni.
18Hij trekt zijn woning op als een spin, Aan de hut gelijk, die wachters bouwen;
18A im te ning bangla a sak tih dungtlungim bangla rhalrhing a khueh.
19Rijk legt hij zich neer: het is de laatste maal, Hij opent zijn ogen: hij is er niet meer.
19Hlanglen la yalh dae khoem uh mahpawh. A mik a dai dae amah om voel pawh.
20Verschrikkingen grijpen hem aan overdag, En ‘s nachts sleurt een stormwind hem weg;
20Anih te tui bangla mueirhih loh a phatawt khoyin ah cangpalam loh a pom.
21De oostenwind neemt hem op: daar gaat hij heen, Hij vaagt hem weg van zijn plaats.
21Anih te kanghawn loh a khuen tih khum. Te vaengah anih te amah hmuen lamloh a yawn.
22Zonder erbarmen slingert God zijn pijlen op hem af, Zodat hij voor zijn slagen moet vluchten;
22Anih te a voeih tih lungma a ti pawt dongah a kut lamloh yong la yong coeng.
23Men klapt over hem in de handen, En fluit hem uit zijn woonplaats na.
23A taengah a kut a paeng uh tih anih te amah hmuen lamloh kut a ving thil.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.