约伯记 27
Chinese Union Version, punctuated (Simplified)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1约伯 接着说:
1Job loh amah kah a huel ham te a koei tih,
2神夺去我的理,全能者使我心中愁苦。 我指着永生的 神起誓:
2“Pathen kah hingnah loh kai kah laitloeknah a khoe tih Tlungthang lo ka hinglu a phaep.
3我的生命尚在我里面; 神所赐呼吸之气仍在我的鼻孔内。
3Ka khuikah ka hiil boeih neh ka hnarhong khuikah he Pathen mueihla ni.
4我的嘴决不说非义之言; 我的舌也不说诡诈之语。
4Ka hmuilai loh dumlai thui boel saeh lamtah ka lai loh palyal la caitawk boel saeh.
5我断不以你们为是; 我至死必不以自己为不正!
5Nangmih te kan tang sak atah kai ham savisava. Ka pal duela ka muelhtuetnah he kamah lamloh ka khoe mahpawh.
6我持定我的义,必不放松; 在世的日子,我心必不责备我。
6Ka duengnah te ka kop vetih ka hlah mahpawh. Kamah tue lamlong tah ka thinko he veet voel mahpawh.
7愿我的仇敌如恶人一样; 愿那起来攻击我的,如不义之人一般。
7Ka thunkha te a halang bangla, kai aka tlai thil khaw a boethae bangla om saeh.
8不敬虔的人虽然得利, 神夺取其命的时候还有什么指望呢?
8Lailak kah ngaiuepnah tah menim? A mueluem tih Pathen loh a hinglu a bong pah.
9患难临到他, 神岂能听他的呼求?
9A soah citcai loh a pai vaengah a pangngawlnah te Pathen loh a hnatun nim?
10他岂以全能者为乐, 随时求告 神呢?
10Tlungthang dongah pang a dok vetih, a tue boeih ah Pathen a khue bitni.
11神的作为,我要指教你们; 全能者所行的,我也不隐瞒。
11Pathen kah kut te nangmih kan thuinuet phoe vetih, Tlungthang taengkah te ka phah mahpawh.
12你们自己也都见过, 为何全然变为虚妄呢?
12Nangmih boeih khaw na hmuh vaengah balae tih a honghi neh na hoemdawk he.
13神为恶人所定的分, 强暴人从全能者所得的报乃是这样:
13Halang hlang loh Pathen taeng lamkah khoyo neh hlanghaeng loh Tlungthang taeng lamkah rho a dang he,
14倘或他的儿女增多,还是被刀所杀; 他的子孙必不得饱食。
14a ca te cunghang hamla a ping pah tih a cadil cahma khaw buh cung uh mahpawh.
15他所遗留的人必死而埋葬; 他的寡妇也不哀哭。
15A rhaengnaeng, a rhaengnaeng te dueknah loh a up vetih a nuhmai rhoek loh rhah uh mahpawh.
16他虽积蓄银子如尘沙, 预备衣服如泥土;
16Cak te laipi bangla hmoeng vetih hnicu te dikpo bangla soe ni.
17他只管预备,义人却要穿上; 他的银子,无辜的人要分取。
17Tawn cakhaw aka dueng loh a bai vetih cak te ommongsitoe loh a tael ni.
18他建造房屋如虫做窝, 又如守望者所搭的棚。
18A im te ning bangla a sak tih dungtlungim bangla rhalrhing a khueh.
19他虽富足躺卧,却不得收殓, 转眼之间就不在了。
19Hlanglen la yalh dae khoem uh mahpawh. A mik a dai dae amah om voel pawh.
20惊恐如波涛将他追上; 暴风在夜间将他刮去。
20Anih te tui bangla mueirhih loh a phatawt khoyin ah cangpalam loh a pom.
21东风把他飘去, 又刮他离开本处。
21Anih te kanghawn loh a khuen tih khum. Te vaengah anih te amah hmuen lamloh a yawn.
22神要向他射箭,并不留情; 他恨不得逃脱 神的手。
22Anih te a voeih tih lungma a ti pawt dongah a kut lamloh yong la yong coeng.
23人要向他拍掌, 并要发叱声,使他离开本处。
23A taengah a kut a paeng uh tih anih te amah hmuen lamloh kut a ving thil.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.