Job 21
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
World English Bible
1Job antwoordde, en sprak:
1Then Job answered,
2Luistert aandachtig naar wat ik ga zeggen; En dat uw troost zich daartoe bepale!
2“Listen diligently to my speech. Let this be your consolation.
3Laat mij uitspreken op mijn beurt, Wanneer ik klaar ben, kunt ge spotten!
3Allow me, and I also will speak. After I have spoken, mock on.
4Heb ik me soms over mensen beklaagd, Of heb ik geen grond, om mismoedig te zijn?
4As for me, is my complaint to man? Why shouldn’t I be impatient?
5Ziet mij aan, en staat verstomd, En legt uw hand op de mond!
5Look at me, and be astonished. Lay your hand on your mouth.
6Wanneer ik er aan denk, sta ik verbijsterd, En huivert mijn vlees:
6When I remember, I am troubled. Horror takes hold of my flesh.
7“Waarom blijven de bozen in leven Worden zij oud en groeien in kracht?”
7“Why do the wicked live, become old, yes, and grow mighty in power?
8Hun kroost gedijt voor hun aanschijn, Hun geslacht houdt stand voor hun ogen;
8Their child is established with them in their sight, their offspring before their eyes.
9Hun huizen zijn veilig en zonder vrees, Gods roede valt er niet op neer.
9Their houses are safe from fear, neither is the rod of God upon them.
10Hun stier bespringt en bevrucht, Hun koeien kalven en hebben geen misdracht;
10Their bulls breed without fail. Their cows calve, and don’t miscarry.
11Als een kudde laten ze hun jongens naar buiten, En hun kinderen springen rond.
11They send out their little ones like a flock. Their children dance.
12Ze zingen bij pauken en citer, Vermaken zich bij de tonen der fluit;
12They sing to the tambourine and harp, and rejoice at the sound of the pipe.
13Ze slijten hun dagen in weelde, En dalen in vrede ten grave.
13They spend their days in prosperity. In an instant they go down to Sheol.
14Toch zeggen ze tot God: Blijf verre van ons, We willen uw wegen niet kennen!
14They tell God, ‘Depart from us, for we don’t want to know about your ways.
15Wat is de Almachtige, dat we Hem zouden dienen; Wat baat het ons, te smeken tot Hem?
15What is the Almighty, that we should serve him? What profit should we have, if we pray to him?’
16Ligt hun geluk niet in hun eigen hand, Bemoeit Hij Zich wel met de plannen der bozen?
16Behold, their prosperity is not in their hand. The counsel of the wicked is far from me.
17Hoe dikwijls gaat de lamp der bozen wel uit, En stort er rampspoed op hen neer? Hoe dikwijls vernielt Hij de slechten in zijn toorn, Grijpen de weeën hen aan in zijn gramschap;
17“How often is it that the lamp of the wicked is put out, that their calamity comes on them, that God distributes sorrows in his anger?
18Worden zij als stro voor de wind, Als kaf, opgejaagd door de storm?
18How often is it that they are as stubble before the wind, as chaff that the storm carries away?
19Gij zegt: God wreekt zijn misdaad op zijn kinderen, En zal hem zo zijn wraak laten voelen!
19You say, ‘God lays up his iniquity for his children.’ Let him recompense it to himself, that he may know it.
20Maar zijn eigen ogen moesten zijn rampspoed aanschouwen, Zelf moest hij de toorn van den Almachtige drinken!
20Let his own eyes see his destruction. Let him drink of the wrath of the Almighty.
21Want wat bekommert hij zich om zijn gezin na zijn dood, Wanneer het getal zijner maanden ten einde is?
21For what does he care for his house after him, when the number of his months is cut off?
22Zou men soms God de les willen lezen, Hij, die de hemelingen richt?
22“Shall any teach God knowledge, since he judges those who are high?
23En de een gaat dood, geheel voldaan, Volkomen gelukkig en rustig,
23One dies in his full strength, being wholly at ease and quiet.
24Zijn lenden vol vet, Het merg in zijn beenderen nog fris.
24His pails are full of milk. The marrow of his bones is moistened.
25De ander sterft met een verbitterd gemoed, Zonder ooit het geluk te hebben gesmaakt!
25Another dies in bitterness of soul, and never tastes of good.
26Tezamen liggen ze neer in het stof, Door de wormen bedekt!
26They lie down alike in the dust. The worm covers them.
27Zeker, ik ken uw gedachten, En de bedenkingen, die gij tegen mij aanvoert;
27“Behold, I know your thoughts, the plans with which you would wrong me.
28Gij zegt: “Waar is het huis van den tyran, Waar de tent, waar de bozen in wonen?”
28For you say, ‘Where is the house of the prince? Where is the tent in which the wicked lived?’
29Hebt gij de reizigers dan nooit ondervraagd, Of aanvaardt gij hun getuigenis niet:
29Haven’t you asked wayfaring men? Don’t you know their evidences,
30“De boze blijft gespaard op de dag van verderf, En ontsnapt op de dag van de gramschap!”
30that the evil man is reserved to the day of calamity, that they are led out to the day of wrath?
31Wie houdt hem zijn wandel voor ogen, Wie zet hem betaald wat hij deed?
31Who will declare his way to his face? Who will repay him what he has done?
32Hij wordt ten grave gedragen, En een tombe houdt er de wacht.
32Yet he will be borne to the grave. Men will keep watch over the tomb.
33Zacht ligt hij neer Op de kluiten in het dal; Heel de wereld trekt achter hem aan, Talloos velen lopen uit voor zijn stoet.
33The clods of the valley will be sweet to him. All men will draw after him, as there were innumerable before him.
34Wat is uw vertroosting dus schraal, Uw antwoord anders dan leugens!
34So how can you comfort me with nonsense, because in your answers there remains only falsehood?”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.