Job 15
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Elifaz van Teman nam het woord en sprak:
1И отвечал Елифаз Феманитянин и сказал:
2Antwoordt een wijze met bluf, En blaast hij zich op met oostenwind;
2станет ли мудрый отвечать знанием пустым и наполнять чрево свое ветром палящим,
3Verdedigt hij zich met beuzelpraat En met holle frasen?
3оправдываться словами бесполезными и речью, не имеющею никакой силы?
4Gij breekt zowaar de godsvrucht af, En verstoort de overpeinzing voor het aanschijn van God.
4Да ты отложил и страх и за малость считаешь речь к Богу.
5Daar uw schuldig geweten uw mond onderricht, En gij de taal van bedriegers kiest,
5Нечестие твое настроило так уста твои, и ты избрал язык лукавых.
6Is het uw eigen mond, die u vonnist: niet ik, Zijn het uw eigen lippen, die tegen u getuigen.
6Тебя обвиняют уста твои, а не я, и твой язык говорит против тебя.
7Zijt gij als eerste der mensen geboren, Nog vóór de heuvelen ter wereld gebracht;
7Разве ты первым человеком родился и прежде холмов создан?
8Luistert ge toe in de raad van God, En hebt ge beslag op de Wijsheid gelegd?
8Разве совет Божий ты слышал и привлек к себе премудрость?
9Wat weet gij, wat wij niet weten, Wat begrijpt gij, wat wij niet verstaan?
9Что знаешь ты, чего бы не знали мы? что разумеешь ты, чего не было бы и у нас?
10Ook onder ons zijn bejaarden en grijsaards, Ouder van dagen nog dan uw vader!
10И седовласый и старец есть между нами, днями превышающий отца твоего.
11Zijn soms voor ú de vertroostingen Gods te gering, Het woord, met zachtheid tot u gesproken?
11Разве малость для тебя утешения Божии? И это неизвестно тебе?
12Hoe sleept uw hartstocht u mee, En hoe rollen uw ogen:
12К чему порывает тебя сердце твое, и к чему так гордо смотришь?
13Dat ge uw wrevel tegen God durft keren, En zulke woorden aan uw mond laat ontglippen!
13Что устремляешь против Бога дух твой и устами твоими произносишь такие речи?
14Wat is een mens, dat hij rein zou zijn, Rechtschapen, die uit een vrouw is geboren?
14Что такое человек, чтоб быть ему чистым, и чтобы рожденному женщиною быть праведным?
15Zie, zelfs op zijn Heiligen kan Hij niet bouwen, En de hemel is niet rein in zijn oog;
15Вот, Он и святым Своим не доверяет, и небеса нечисты в очах Его:
16Hoeveel minder de mens, afschuwelijk, bedorven, Die de ongerechtigheid als water drinkt!
16тем больше нечист и растлен человек, пьющий беззаконие, как воду.
17Ik zal het u tonen, luister naar mij; Wat ik gezien heb, u gaan vertellen.
17Я буду говорить тебе, слушай меня; я расскажу тебе, что видел,
18Het is hetzelfde, wat de wijzen verkonden, En wat hun vaderen hun niet hadden verborgen,
18что слышали мудрые и не скрыли слышанного от отцов своих,
19Aan wie alleen het land was geschonken, En bij wie nog geen vreemde was binnengedrongen
19которым одним отдана была земля, и среди которых чужой не ходил.
20De goddeloze verkeert heel zijn leven in angst, De tyran al de jaren, die voor hem zijn bedongen;
20Нечестивый мучит себя во все дни свои, и число лет закрыто от притеснителя;
21Schrikgeluiden treffen zijn oren, In volle vrede stormt de plunderaar op hem af.
21звук ужасов в ушах его; среди мира идет на него губитель.
22Hij hoopt niet eens, aan de duisternis te ontsnappen, En is bestemd voor het zwaard;
22Он не надеется спастись от тьмы; видит пред собою меч.
23Hij wordt als een aas voor de gieren geworpen, En weet, dat sombere dagen hem wachten.
23Он скитается за куском хлеба повсюду; знает, что уже готов, в руках у него день тьмы.
24Benauwdheid en angst grijpt hem aan, Als een koning ten aanval gereed:
24Устрашает его нужда и теснота; одолевает его, как царь, приготовившийся к битве,
25Want hij heeft zijn hand tegen God opgeheven, Den Almachtige durven trotseren;
25за то, что он простирал против Бога руку свою и противился Вседержителю,
26Is met trotse nek op Hem afgestormd, Met zijn zwaar beslagen rondas!
26устремлялся против Него с гордою выею, под толстыми щитами своими;
27Omdat hij zijn gelaat met vet heeft bedekt, En een vetlaag gelegd op zijn lenden:
27потому что он покрыл лице свое жиром своим и обложил туком лядвеи свои.
28Daarom vestigt hij zich in verwoeste steden, In onbewoonbare huizen, die tot puin zijn vervallen;
28И он селится в городах разоренных, в домах, в которых не живут, которые обречены на развалины.
29Hij blijft niet rijk, En zijn vermogen houdt geen stand;
29Не пребудет он богатым, и не уцелеет имущество его, и не распрострется по земле приобретение его.
30Zijn schaduw breidt zich niet uit op de grond, En hij ontsnapt de duisternis niet; Het vuur zal zijn loten verschroeien, De wind zijn bloesem verwaaien!
30Не уйдет от тьмы; отрасли его иссушит пламя и дуновением уст своих увлечет его.
31Laat hem niet op zijn gestalte vertrouwen, Hij komt bedrogen uit, ze is enkel schijn.
31Пусть не доверяет суете заблудший, ибо суета будет и воздаянием ему.
32Zijn ranken verdorren vóór de tijd, En zijn twijgen groenen niet meer;
32Не в свой день он скончается, и ветви его не будут зеленеть.
33Hij is als de wijnstok, die zijn druiven laat vallen, En als de olijf, die zijn bloesem verliest!
33Сбросит он, как виноградная лоза, недозрелую ягоду свою и, как маслина, стряхнет цвет свой.
34Ja, de bent der goddelozen is onvruchtbaar, En het vuur verteert de tenten der omkoperij;
34Так опустеет дом нечестивого, и огонь пожрет шатры мздоимства.
35Ze gaan zwanger van ellende, en baren onheil, Hun schoot draagt ontgoocheling!
35Он зачал зло и родил ложь, и утроба его приготовляет обман.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.