Job 15
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Clementine Vulgate, 1598
1Elifaz van Teman nam het woord en sprak:
1Respondens autem Eliphaz Themanites, dixit:
2Antwoordt een wijze met bluf, En blaast hij zich op met oostenwind;
2[Numquid sapiens respondebit quasi in ventum loquens, et implebit ardore stomachum suum?
3Verdedigt hij zich met beuzelpraat En met holle frasen?
3Arguis verbis eum qui non est æqualis tibi, et loqueris quod tibi non expedit.
4Gij breekt zowaar de godsvrucht af, En verstoort de overpeinzing voor het aanschijn van God.
4Quantum in te est, evacuasti timorem, et tulisti preces coram Deo.
5Daar uw schuldig geweten uw mond onderricht, En gij de taal van bedriegers kiest,
5Docuit enim iniquitas tua os tuum, et imitaris linguam blasphemantium.
6Is het uw eigen mond, die u vonnist: niet ik, Zijn het uw eigen lippen, die tegen u getuigen.
6Condemnabit te os tuum, et non ego: et labia tua respondebunt tibi.
7Zijt gij als eerste der mensen geboren, Nog vóór de heuvelen ter wereld gebracht;
7Numquid primus homo tu natus es, et ante colles formatus?
8Luistert ge toe in de raad van God, En hebt ge beslag op de Wijsheid gelegd?
8numquid consilium Dei audisti, et inferior te erit ejus sapientia?
9Wat weet gij, wat wij niet weten, Wat begrijpt gij, wat wij niet verstaan?
9Quid nosti quod ignoremus? quid intelligis quod nesciamus?
10Ook onder ons zijn bejaarden en grijsaards, Ouder van dagen nog dan uw vader!
10Et senes et antiqui sunt in nobis, multo vetustiores quam patres tui.
11Zijn soms voor ú de vertroostingen Gods te gering, Het woord, met zachtheid tot u gesproken?
11Numquid grande est ut consoletur te Deus? sed verba tua prava hoc prohibent.
12Hoe sleept uw hartstocht u mee, En hoe rollen uw ogen:
12Quid te elevat cor tuum, et quasi magna cogitans attonitos habes oculos?
13Dat ge uw wrevel tegen God durft keren, En zulke woorden aan uw mond laat ontglippen!
13Quid tumet contra Deum spiritus tuus, ut proferas de ore tuo hujuscemodi sermones?
14Wat is een mens, dat hij rein zou zijn, Rechtschapen, die uit een vrouw is geboren?
14Quid est homo ut immaculatus sit, et ut justus appareat natus de muliere?
15Zie, zelfs op zijn Heiligen kan Hij niet bouwen, En de hemel is niet rein in zijn oog;
15Ecce inter sanctos ejus nemo immutabilis, et cæli non sunt mundi in conspectu ejus.
16Hoeveel minder de mens, afschuwelijk, bedorven, Die de ongerechtigheid als water drinkt!
16Quanto magis abominabilis et inutilis homo, qui bibit quasi aquam iniquitatem?
17Ik zal het u tonen, luister naar mij; Wat ik gezien heb, u gaan vertellen.
17Ostendam tibi: audi me: quod vidi, narrabo tibi.
18Het is hetzelfde, wat de wijzen verkonden, En wat hun vaderen hun niet hadden verborgen,
18Sapientes confitentur, et non abscondunt patres suos:
19Aan wie alleen het land was geschonken, En bij wie nog geen vreemde was binnengedrongen
19quibus solis data est terra, et non transivit alienus per eos.
20De goddeloze verkeert heel zijn leven in angst, De tyran al de jaren, die voor hem zijn bedongen;
20Cunctis diebus suis impius superbit, et numerus annorum incertus est tyrannidis ejus.
21Schrikgeluiden treffen zijn oren, In volle vrede stormt de plunderaar op hem af.
21Sonitus terroris semper in auribus illius: et cum pax sit, ille semper insidias suspicatur.
22Hij hoopt niet eens, aan de duisternis te ontsnappen, En is bestemd voor het zwaard;
22Non credit quod reverti possit de tenebris ad lucem, circumspectans undique gladium.
23Hij wordt als een aas voor de gieren geworpen, En weet, dat sombere dagen hem wachten.
23Cum se moverit ad quærendum panem, novit quod paratus sit in manu ejus tenebrarum dies.
24Benauwdheid en angst grijpt hem aan, Als een koning ten aanval gereed:
24Terrebit eum tribulatio, et angustia vallabit eum, sicut regem qui præparatur ad prælium.
25Want hij heeft zijn hand tegen God opgeheven, Den Almachtige durven trotseren;
25Tetendit enim adversus Deum manum suam, et contra Omnipotentem roboratus est.
26Is met trotse nek op Hem afgestormd, Met zijn zwaar beslagen rondas!
26Cucurrit adversus eum erecto collo, et pingui cervice armatus est.
27Omdat hij zijn gelaat met vet heeft bedekt, En een vetlaag gelegd op zijn lenden:
27Operuit faciem ejus crassitudo, et de lateribus ejus arvina dependet.
28Daarom vestigt hij zich in verwoeste steden, In onbewoonbare huizen, die tot puin zijn vervallen;
28Habitavit in civitatibus desolatis, et in domibus desertis, quæ in tumulos sunt redactæ.
29Hij blijft niet rijk, En zijn vermogen houdt geen stand;
29Non ditabitur, nec perseverabit substantia ejus, nec mittet in terra radicem suam.
30Zijn schaduw breidt zich niet uit op de grond, En hij ontsnapt de duisternis niet; Het vuur zal zijn loten verschroeien, De wind zijn bloesem verwaaien!
30Non recedet de tenebris: ramos ejus arefaciet flamma, et auferetur spiritu oris sui.
31Laat hem niet op zijn gestalte vertrouwen, Hij komt bedrogen uit, ze is enkel schijn.
31Non credet, frustra errore deceptus, quod aliquo pretio redimendus sit.
32Zijn ranken verdorren vóór de tijd, En zijn twijgen groenen niet meer;
32Antequam dies ejus impleantur peribit, et manus ejus arescent.
33Hij is als de wijnstok, die zijn druiven laat vallen, En als de olijf, die zijn bloesem verliest!
33Lædetur quasi vinea in primo flore botrus ejus, et quasi oliva projiciens florem suum.
34Ja, de bent der goddelozen is onvruchtbaar, En het vuur verteert de tenten der omkoperij;
34Congregatio enim hypocritæ sterilis, et ignis devorabit tabernacula eorum qui munera libenter accipiunt.
35Ze gaan zwanger van ellende, en baren onheil, Hun schoot draagt ontgoocheling!
35Concepit dolorem, et peperit iniquitatem, et uterus ejus præparat dolos.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.