Job 15
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Elifaz van Teman nam het woord en sprak:
1І відказав Елифаз із Теману й промовив:
2Antwoordt een wijze met bluf, En blaast hij zich op met oostenwind;
2Хиба ж стане мудрий відповідати своїм пустим знаннєм і сповняти нутро своє вітром палючим,
3Verdedigt hij zich met beuzelpraat En met holle frasen?
3Виправдувати себе словами марними й бесїдою, що не має нїякої сили?
4Gij breekt zowaar de godsvrucht af, En verstoort de overpeinzing voor het aanschijn van God.
4Ти ж і ввесь страх відкинув і за малу маєш собі річ, говорити до Бога!
5Daar uw schuldig geweten uw mond onderricht, En gij de taal van bedriegers kiest,
5Се ж безбожність твоя настроїла так уста твої й ти вибрав язик лукавих!
6Is het uw eigen mond, die u vonnist: niet ik, Zijn het uw eigen lippen, die tegen u getuigen.
6Тебе усуджують власні уста твої, а не я, і твій язик говорить проти тебе.
7Zijt gij als eerste der mensen geboren, Nog vóór de heuvelen ter wereld gebracht;
7Хиба ти первим родивсь чоловіком і перше, нїж гори, сотворений?
8Luistert ge toe in de raad van God, En hebt ge beslag op de Wijsheid gelegd?
8Хиба в Бога ти в радї бував і (його) премудрість собі присвоїв?
9Wat weet gij, wat wij niet weten, Wat begrijpt gij, wat wij niet verstaan?
9Що знаєш ти, чого б і ми не знали? Що розумієш ти, чого б і ми не розуміли?
10Ook onder ons zijn bejaarden en grijsaards, Ouder van dagen nog dan uw vader!
10Е й проміж нами сїдоголові й старцї, що перейшли віком і батька твого.
11Zijn soms voor ú de vertroostingen Gods te gering, Het woord, met zachtheid tot u gesproken?
11Хиба ж се мала річ, щоб Бог тебе потїшив? чи й сього ти не знаєш?
12Hoe sleept uw hartstocht u mee, En hoe rollen uw ogen:
12Куди пориває тебе серце твоє, й куди так гордо спозираєш?
13Dat ge uw wrevel tegen God durft keren, En zulke woorden aan uw mond laat ontglippen!
13Чому ти справив проти Бога дух твій і устами твоїми такі слова верзеш?
14Wat is een mens, dat hij rein zou zijn, Rechtschapen, die uit een vrouw is geboren?
14Що таке чоловік, щоб йому бути чистим, і хиба праведен той, хто вродився від жінки?
15Zie, zelfs op zijn Heiligen kan Hij niet bouwen, En de hemel is niet rein in zijn oog;
15Глянь, він і сьвятим своїм не доймає віри, й самі небеса перед ним ще нечисті:
16Hoeveel minder de mens, afschuwelijk, bedorven, Die de ongerechtigheid als water drinkt!
16Тимпаче ж нечиста й гидка людина, що, наче воду, пє беззаконність.
17Ik zal het u tonen, luister naar mij; Wat ik gezien heb, u gaan vertellen.
17Я буду говорити тобі, тільки слухай мене; я роскажу тобі те, що видав,
18Het is hetzelfde, wat de wijzen verkonden, En wat hun vaderen hun niet hadden verborgen,
18Що чували мудрі й не затаїли чуваного від батьків своїх;
19Aan wie alleen het land was geschonken, En bij wie nog geen vreemde was binnengedrongen
19В їх одних у руках була ще вся земля, і нї один чужинець ще не вештавсь між ними:
20De goddeloze verkeert heel zijn leven in angst, De tyran al de jaren, die voor hem zijn bedongen;
20Поки ледачий живе, поти він і мучить себе, та й число лїт (його муки) закрите перед гнобительом;
21Schrikgeluiden treffen zijn oren, In volle vrede stormt de plunderaar op hem af.
21Шум страху в його в ушах, і під час спокою йде на його вбийник.
22Hij hoopt niet eens, aan de duisternis te ontsnappen, En is bestemd voor het zwaard;
22Не сподївається він із темряви спастися, а всюди меч перед собою бачить.
23Hij wordt als een aas voor de gieren geworpen, En weet, dat sombere dagen hem wachten.
23Блукаєсь усюди за куском хлїба; знає, що вже йому наготовлений, вже й під рукою в його день чорний.
24Benauwdheid en angst grijpt hem aan, Als een koning ten aanval gereed:
24Страшить його нужда, й тїснота подолїває його, наче царя перед боєм, —
25Want hij heeft zijn hand tegen God opgeheven, Den Almachtige durven trotseren;
25За те, що простягав проти Бога він руку, й що вставав навпроти Вседержителя,
26Is met trotse nek op Hem afgestormd, Met zijn zwaar beslagen rondas!
26Виступав проти його з гордою шиєю, поза грубими щитами своїми;
27Omdat hij zijn gelaat met vet heeft bedekt, En een vetlaag gelegd op zijn lenden:
27За те, що вкрив лице собі салом своїм, а боки свої обложив жиром.
28Daarom vestigt hij zich in verwoeste steden, In onbewoonbare huizen, die tot puin zijn vervallen;
28І оселиться він у містах розвалених, в господах, де вже нїхто не живе, що призначені на розвалини.
29Hij blijft niet rijk, En zijn vermogen houdt geen stand;
29Не забагатїє він, і не вцїлїє майно його, й не розшириться по землї добуток його.
30Zijn schaduw breidt zich niet uit op de grond, En hij ontsnapt de duisternis niet; Het vuur zal zijn loten verschroeien, De wind zijn bloesem verwaaien!
30Мороку він не втече; галуззє його полумє спалить, а його самого подихом уст своїх захопить.
31Laat hem niet op zijn gestalte vertrouwen, Hij komt bedrogen uit, ze is enkel schijn.
31Оманений нехай не довіряє марнотї, бо марна буде й заплата йому.
32Zijn ranken verdorren vóór de tijd, En zijn twijgen groenen niet meer;
32Перед часом прийде конець йому, й віттє його не буде зеленїти.
33Hij is als de wijnstok, die zijn druiven laat vallen, En als de olijf, die zijn bloesem verliest!
33Мов виноградина та, поскидає він недоспілу ягоду свою, й, як маслина, поронить цьвіт свій.
34Ja, de bent der goddelozen is onvruchtbaar, En het vuur verteert de tenten der omkoperij;
34Оттак опустїє дом безбожника, й огонь пожере шатри підкупства,
35Ze gaan zwanger van ellende, en baren onheil, Hun schoot draagt ontgoocheling!
35(в думцї) Почав він зло, а зродив льжу, та й нутро (серце) його наготовує зраду.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.