Ijob 15
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Clementine Vulgate, 1598
1Ekparolis Elifaz, la Temanano, kaj diris:
1Respondens autem Eliphaz Themanites, dixit:
2Ĉu saĝulo povas respondi per ventaj opinioj, Kaj plenigi sian ventron per sensencaĵoj?
2[Numquid sapiens respondebit quasi in ventum loquens, et implebit ardore stomachum suum?
3Vi disputas per vortoj senutilaj, Kaj per paroloj, kiuj nenion helpas.
3Arguis verbis eum qui non est æqualis tibi, et loqueris quod tibi non expedit.
4Vi forigas la timon, Kaj senvalorigas preĝon antaŭ Dio.
4Quantum in te est, evacuasti timorem, et tulisti preces coram Deo.
5Ĉar via malbonago instigas vian buŝon, Kaj vi elektis stilon de maliculoj.
5Docuit enim iniquitas tua os tuum, et imitaris linguam blasphemantium.
6Vin kondamnas via buŝo, ne mi; Kaj viaj lipoj atestas kontraŭ vi.
6Condemnabit te os tuum, et non ego: et labia tua respondebunt tibi.
7Ĉu vi naskiĝis la unua homo? Ĉu vi estas kreita pli frue ol la altaĵoj?
7Numquid primus homo tu natus es, et ante colles formatus?
8Ĉu vi aŭdis la sekretan decidon de Dio, Kaj alkaptis al vi la saĝon?
8numquid consilium Dei audisti, et inferior te erit ejus sapientia?
9Kion vi scias tian, kion ni ne scias? Kion vi komprenas tian, kio al ni mankas?
9Quid nosti quod ignoremus? quid intelligis quod nesciamus?
10Inter ni estas grizuloj kaj maljunuloj, Kiuj vivis pli longe ol via patro.
10Et senes et antiqui sunt in nobis, multo vetustiores quam patres tui.
11Ĉu tiel malmulte valoras por vi la konsoloj de Dio Kaj vorto kvieta?
11Numquid grande est ut consoletur te Deus? sed verba tua prava hoc prohibent.
12Kial vin tiel levas via koro, Kaj kial tiel palpebrumas viaj okuloj,
12Quid te elevat cor tuum, et quasi magna cogitans attonitos habes oculos?
13Ke vi direktas kontraŭ Dion vian koleron, Kaj elirigis el via buŝo tiajn vortojn?
13Quid tumet contra Deum spiritus tuus, ut proferas de ore tuo hujuscemodi sermones?
14Kio estas homo, ke li povus esti pura Kaj ke naskito de virino povus esti prava?
14Quid est homo ut immaculatus sit, et ut justus appareat natus de muliere?
15Vidu, inter Liaj sanktuloj ne ĉiuj estas fidindaj, Kaj la ĉielo ne estas pura en Liaj okuloj:
15Ecce inter sanctos ejus nemo immutabilis, et cæli non sunt mundi in conspectu ejus.
16Des pli homo, abomeninda kaj malbona, Kiu trinkas malbonagojn kiel akvon.
16Quanto magis abominabilis et inutilis homo, qui bibit quasi aquam iniquitatem?
17Mi montros al vi, aŭskultu min; Kaj kion mi vidis, tion mi rakontos,
17Ostendam tibi: audi me: quod vidi, narrabo tibi.
18Kion saĝuloj diris kaj ne kaŝis antaŭ siaj patroj,
18Sapientes confitentur, et non abscondunt patres suos:
19Al kiuj, al ili solaj, estis donita la tero, Kaj fremdulo ne trairis meze de ili:
19quibus solis data est terra, et non transivit alienus per eos.
20Dum sia tuta vivo malpiulo estas maltrankvila, Kaj la nombro de la jaroj de tirano estas kaŝita antaŭ li;
20Cunctis diebus suis impius superbit, et numerus annorum incertus est tyrannidis ejus.
21Teruroj sonas en liaj oreloj; Meze de paco venas sur lin rabisto.
21Sonitus terroris semper in auribus illius: et cum pax sit, ille semper insidias suspicatur.
22Li ne esperas, ke li saviĝos el mallumo; Kaj li serĉas ĉirkaŭe glavon.
22Non credit quod reverti possit de tenebris ad lucem, circumspectans undique gladium.
23Li vagadas, serĉante panon; Li scias, ke preta estas en lia mano la tago de mallumo.
23Cum se moverit ad quærendum panem, novit quod paratus sit in manu ejus tenebrarum dies.
24Teruras lin mizero kaj premateco, Venkobatas lin kiel reĝo, pretiĝinta por batalo;
24Terrebit eum tribulatio, et angustia vallabit eum, sicut regem qui præparatur ad prælium.
25Pro tio, ke li etendis sian manon kontraŭ Dion Kaj kontraŭstaris al la Plejpotenculo,
25Tetendit enim adversus Deum manum suam, et contra Omnipotentem roboratus est.
26Kuris kontraŭ Lin kun fiera kolo, Kun dikaj dorsoj de siaj ŝildoj.
26Cucurrit adversus eum erecto collo, et pingui cervice armatus est.
27Li kovris sian vizaĝon per graso Kaj metis sebon sur siajn lumbojn.
27Operuit faciem ejus crassitudo, et de lateribus ejus arvina dependet.
28Li loĝas en urboj ruinigitaj, En domoj ne loĝataj, Destinitaj esti ŝtonamasoj.
28Habitavit in civitatibus desolatis, et in domibus desertis, quæ in tumulos sunt redactæ.
29Li ne restos riĉa, lia bonstato ne teniĝos, Kaj lia havaĵo ne disvastiĝos sur la tero.
29Non ditabitur, nec perseverabit substantia ejus, nec mittet in terra radicem suam.
30Li ne forkliniĝos de mallumo; Flamo velksekigos liajn branĉojn, Kaj Li forigos lin per la blovo de Sia buŝo.
30Non recedet de tenebris: ramos ejus arefaciet flamma, et auferetur spiritu oris sui.
31La erarinto ne fidu vantaĵon, Ĉar vanta estos lia rekompenco.
31Non credet, frustra errore deceptus, quod aliquo pretio redimendus sit.
32Antaŭtempe li finiĝos, Kaj lia branĉo ne estos verda.
32Antequam dies ejus impleantur peribit, et manus ejus arescent.
33Lia nematura bero estos deŝirita, kiel ĉe vinbertrunko; Kaj lia floro defalos, kiel ĉe olivarbo.
33Lædetur quasi vinea in primo flore botrus ejus, et quasi oliva projiciens florem suum.
34Ĉar la anaro de la hipokrituloj senhomiĝos; Kaj fajro ekstermos la tendojn de tiuj, kiuj prenas subaĉeton.
34Congregatio enim hypocritæ sterilis, et ignis devorabit tabernacula eorum qui munera libenter accipiunt.
35Ili gravediĝis per malpiaĵo kaj naskis pekon, Kaj ilia ventro pretigas malicaĵon.
35Concepit dolorem, et peperit iniquitatem, et uterus ejus præparat dolos.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.