Ijob 33
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Clementine Vulgate, 1598
1Aŭskultu do, Ijob, miajn parolojn, Kaj atentu ĉiujn miajn vortojn.
1[Audi igitur, Job, eloquia mea, et omnes sermones meos ausculta.
2Jen mi malfermis mian buŝon, Parolas mia lango en mia gorĝo.
2Ecce aperui os meum: loquatur lingua mea in faucibus meis.
3Ĝuste el mia koro estas miaj paroloj, Kaj puran scion eldiros miaj lipoj.
3Simplici corde meo sermones mei, et sententiam puram labia mea loquentur.
4La spirito de Dio min kreis, Kaj la spiro de la Plejpotenculo min vivigas.
4Spiritus Dei fecit me, et spiraculum Omnipotentis vivificavit me.
5Se vi povas, respondu al mi; Armu vin kontraŭ mi, kaj stariĝu.
5Si potes, responde mihi, et adversus faciem meam consiste.
6Jen mi simile al vi estas de Dio; Mi ankaŭ estas farita el argilo.
6Ecce, et me sicut et te fecit Deus, et de eodem luto ego quoque formatus sum.
7Vidu, vi ne bezonas timi min, Kaj mia ŝarĝo ne pezos sur vi.
7Verumtamen miraculum meum non te terreat, et eloquentia mea non sit tibi gravis.
8Vi parolis antaŭ miaj oreloj, Kaj mi aŭdis la sonon de tiaj vortoj:
8Dixisti ergo in auribus meis, et vocem verborum tuorum audivi:
9Mi estas pura, sen malbonagoj; Senkulpa, mi ne havas pekon;
9Mundus sum ego, et absque delicto: immaculatus, et non est iniquitas in me.
10Jen Li trovis ion riproĉindan en mi, Li rigardas min kiel Lian malamikon;
10Quia querelas in me reperit, ideo arbitratus est me inimicum sibi.
11Li metis miajn piedojn en ŝtipon; Li observas ĉiujn miajn vojojn.
11Posuit in nervo pedes meos; custodivit omnes semitas meas.
12Sed en tio vi ne estas prava, mi respondas al vi; Ĉar Dio estas pli granda ol homo.
12Hoc est ergo in quo non es justificatus: respondebo tibi, quia major sit Deus homine.
13Kial vi havas pretendon kontraŭ Li pro tio, Ke Li ne donas al vi kalkulraporton pri ĉiuj Siaj faroj?
13Adversus eum contendis, quod non ad omnia verba responderit tibi?
14Cetere Dio parolas en unu maniero kaj en alia maniero, Sed oni tion ne rimarkas.
14Semel loquitur Deus, et secundo idipsum non repetit.
15En sonĝo, en nokta vizio, Kiam sur la homojn falis dormo, Kiam ili dormas sur la lito,
15Per somnium, in visione nocturna, quando irruit sopor super homines, et dormiunt in lectulo,
16Tiam Li malfermas la orelon de la homoj, Kaj, doninte instruon, sigelas ĝin,
16tunc aperit aures virorum, et erudiens eos instruit disciplina,
17Por deturni homon de ia faro Kaj gardi viron kontraŭ fiereco,
17ut avertat hominem ab his quæ facit, et liberet eum de superbia,
18Por ŝirmi lian animon kontraŭ pereo Kaj lian vivon kontraŭ falo sub glavon.
18eruens animam ejus a corruptione, et vitam illius ut non transeat in gladium.
19Ankaŭ per malsano sur lia lito Li avertas lin, Kiam ĉiuj liaj ostoj estas ankoraŭ fortaj.
19Increpat quoque per dolorem in lectulo, et omnia ossa ejus marcescere facit.
20Kaj abomenata fariĝas por li en lia vivo la manĝaĵo, Kaj por lia animo la frandaĵo.
20Abominabilis ei fit in vita sua panis, et animæ illius cibus ante desiderabilis.
21Lia karno konsumiĝas tiel, ke oni ĝin jam ne vidas; Kaj elstaras liaj ostoj, kiuj antaŭe estis nevideblaj.
21Tabescet caro ejus, et ossa, quæ tecta fuerant, nudabuntur.
22Kaj lia animo alproksimiĝas al la pereo, Kaj lia vivo al la mortigo.
22Appropinquavit corruptioni anima ejus, et vita illius mortiferis.
23Sed se li havas por si anĝelon proparolanton, Kvankam unu el mil, Kiu elmontrus pri la homo lian pravecon,
23Si fuerit pro eo angelus loquens, unus de millibus, ut annuntiet hominis æquitatem,
24Tiam Li indulgas lin, kaj diras: Liberigu lin, ke li ne malsupreniru en la tombon, Ĉar Mi trovis pardonigon.
24miserebitur ejus, et dicet: Libera eum, ut non descendat in corruptionem: inveni in quo ei propitier.
25Tiam lia korpo fariĝas denove freŝa, kiel en la juneco; Li revenas al la tagoj de sia knabeco.
25Consumpta est caro ejus a suppliciis: revertatur ad dies adolescentiæ suæ.
26Li preĝas al Dio, Kaj ĉi Tiu korfavoras lin, Kaj montras al li Sian vizaĝon kun ĝojo, Kaj rekompencas la homon laŭ lia virteco.
26Deprecabitur Deum, et placabilis ei erit: et videbit faciem ejus in jubilo, et reddet homini justitiam suam.
27Li rigardas la homojn, kaj diras: Mi pekis, la veron mi kripligis, Kaj Li ne repagis al mi;
27Respiciet homines, et dicet: Peccavi, et vere deliqui, et ut eram dignus, non recepi.
28Li liberigis mian animon, ke ĝi ne iru en pereon, Kaj mia vivo vidas la lumon.
28Liberavit animam suam, ne pergeret in interitum, sed vivens lucem videret.
29Ĉion ĉi tion Dio faras Du aŭ tri fojojn kun homo,
29Ecce hæc omnia operatur Deus tribus vicibus per singulos,
30Por deturni lian animon de pereo Kaj prilumi lin per la lumo de vivo.
30ut revocet animas eorum a corruptione, et illuminet luce viventium.
31Atentu, Ijob, aŭskultu min; Silentu, kaj mi parolos.
31Attende, Job, et audi me: et tace, dum ego loquor.
32Se vi havas, kion diri, respondu al mi; Parolu, ĉar mi dezirus, ke vi montriĝu prava.
32Si autem habes quod loquaris, responde mihi: loquere, volo enim te apparere justum.
33Se ne, tiam aŭskultu min; Silentu, kaj mi instruos al vi saĝon.
33Quod si non habes, audi me: tace, et docebo te sapientiam.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.