Ijob 19
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Clementine Vulgate, 1598
1Ijob respondis kaj diris:
1Respondens autem Job, dixit:
2Ĝis kiam vi afliktados mian animon Kaj turmentados min per paroloj?
2[Usquequo affligitis animam meam, et atteritis me sermonibus?
3Jen jam dek fojojn vi malhonoras min; Vi ne hontas premi min.
3En decies confunditis me, et non erubescitis opprimentes me.
4Se mi efektive eraris, Mia eraro restos ĉe mi.
4Nempe etsi ignoravi, mecum erit ignorantia mea.
5Se efektive vi volas montri vin pli grandaj ol mi, Kaj vi riproĉas al mi hontindaĵon,
5At vos contra me erigimini, et arguitis me opprobriis meis.
6Tiam sciu, ke Dio faris al mi maljustaĵon, Kaj ĉirkaŭis min per Sia reto.
6Saltem nunc intelligite quia Deus non æquo judicio afflixerit me, et flagellis suis me cinxerit.
7Jen mi krias pri maljusteco, sed mi ne ricevas respondon; Mi vokas, sed mi ne ricevas juĝon.
7Ecce clamabo, vim patiens, et nemo audiet; vociferabor, et non est qui judicet.
8Mian vojon Li baris, ke mi ne povas transiri, Kaj sur mian irejon Li metis mallumon.
8Semitam meam circumsepsit, et transire non possum: et in calle meo tenebras posuit.
9Mian honoron Li detiris de mi, Kaj deprenis la kronon de mia kapo.
9Spoliavit me gloria mea, et abstulit coronam de capite meo.
10Li disbatis min ĉirkaŭe tiel, ke mi pereas; Mian esperon Li elŝiris kiel arbon.
10Destruxit me undique, et pereo: et quasi evulsæ arbori abstulit spem meam.
11Ekflamis kontraŭ mi Lia kolero, Kaj Li rigardas min kiel Lian malamikon.
11Iratus est contra me furor ejus, et sic me habuit quasi hostem suum.
12Kune venis Liaj taĉmentoj, kaj ebenigis kontraŭ mi sian vojon Kaj stariĝis sieĝe ĉirkaŭ mia tendo.
12Simul venerunt latrones ejus, et fecerunt sibi viam per me, et obsederunt in gyro tabernaculum meum.
13Miajn fratojn Li malproksimigis de mi, Kaj miaj konatoj forfremdiĝis de mi.
13Fratres meos longe fecit a me, et noti mei quasi alieni recesserunt a me.
14Miaj parencoj fortiriĝis, Kaj miaj konantoj forgesis min.
14Dereliquerunt me propinqui mei, et qui me noverant obliti sunt mei.
15La loĝantoj de mia domo kaj miaj servistinoj rigardas min kiel fremdulon; En iliaj okuloj mi fariĝis aligentulo.
15Inquilini domus meæ et ancillæ meæ sicut alienum habuerunt me, et quasi peregrinus fui in oculis eorum.
16Mian sklavon mi vokas, kaj li ne respondas; Per mia buŝo mi devas petegi lin.
16Servum meum vocavi, et non respondit: ore proprio deprecabar illum.
17Mia spiro fariĝis abomenata por mia edzino, Kaj mia petado por la filoj de mia ventro.
17Halitum meum exhorruit uxor mea, et orabam filios uteri mei.
18Eĉ la malgrandaj infanoj malestimas min; Kiam mi leviĝas, ili parolas kontraŭ mi.
18Stulti quoque despiciebant me: et cum ab eis recessissem, detrahebant mihi.
19Abomenas min ĉiuj miaj intimuloj; Kaj tiuj, kiujn mi amis, turnis sin kontraŭ mi.
19Abominati sunt me quondam consiliarii mei, et quem maxime diligebam, aversatus est me.
20Kun mia haŭto kaj kun mia karno kunkreskis miaj ostoj, Mi restis nur kun haŭto sur miaj dentoj.
20Pelli meæ, consumptis carnibus, adhæsit os meum, et derelicta sunt tantummodo labia circa dentes meos.
21Kompatu min, kompatu min, miaj amikoj; Ĉar la mano de Dio frapis min.
21Miseremini mei, miseremini mei saltem vos, amici mei, quia manus Domini tetigit me.
22Kial vi persekutas min, kiel Dio, Kaj ne povas satiĝi de mia karno?
22Quare persequimini me sicut Deus, et carnibus meis saturamini?
23Ho, se miaj vortoj estus enskribitaj, Ho, se ili estus gravuritaj en libro,
23Quis mihi tribuat ut scribantur sermones mei? quis mihi det ut exarentur in libro
24Per fera skribilo kun plumbo, Gravuritaj por eterne sur roko!
24stylo ferreo et plumbi lamina, vel celte sculpantur in silice?
25Sed mi scias, ke mia Liberigonto vivas, Kaj fine Li leviĝos super la polvo.
25Scio enim quod redemptor meus vivit, et in novissimo die de terra surrecturus sum:
26Kaj post kiam mia haŭto estos tiel detruita Kaj mi estos senkorpa, mi vidos Dion;
26et rursum circumdabor pelle mea, et in carne mea videbo Deum meum:
27Lin vidos mi, kaj miaj okuloj vidos, ne fremdaj; Pri tio sopiregas mia interno en mia brusto.
27quem visurus sum ego ipse, et oculi mei conspecturi sunt, et non alius: reposita est hæc spes mea in sinu meo.
28Se vi diros: Kiel ni lin persekutu, Kaj ni trovu kontraŭ li la radikon de la afero,
28Quare ergo nunc dicitis: Persequamur eum, et radicem verbi inveniamus contra eum?
29Tiam timu glavon; Ĉar furioza estas la glavo kontraŭ malbonagoj, Por ke vi sciu, ke ekzistas juĝo.
29Fugite ergo a facie gladii, quoniam ultor iniquitatum gladius est: et scitote esse judicium.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.