Ijob 17

Londona Biblio (Esperanto, 1910)

Clementine Vulgate, 1598

1Mia spirito senfortiĝis, miaj tagoj mallongiĝis, Tomboj estas antaŭ mi.

1[Spiritus meus attenuabitur; dies mei breviabuntur: et solum mihi superest sepulchrum.

2Mokado min ĉirkaŭas; En aflikto pro tio restas mia okulo.

2Non peccavi, et in amaritudinibus moratur oculus meus.

3Estu Vi mem mia garantianto antaŭ Vi; Alie kiu donos la manon pro mi?

3Libera me, Domine, et pone me juxta te, et cujusvis manus pugnet contra me.

4Ĉar ilian koron Vi kovris kontraŭ prudento; Tial Vi ne donos al ili triumfon.

4Cor eorum longe fecisti a disciplina: propterea non exaltabuntur.

5Se iu fanfaronas antaŭ siaj amikoj pri sia parto, La okuloj de liaj infanoj konsumiĝos.

5Prædam pollicetur sociis, et oculi filiorum ejus deficient.

6Li faris min proverbo por la popoloj; Kaj mi fariĝis homo, al kiu oni kraĉas en la vizaĝon.

6Posuit me quasi in proverbium vulgi, et exemplum sum coram eis.

7Mia okulo mallumiĝis de ĉagreno, Kaj ĉiuj miaj membroj fariĝis kiel ombro.

7Caligavit ab indignatione oculus meus, et membra mea quasi in nihilum redacta sunt.

8La justuloj eksentos teruron pro tio, Kaj la senkulpulo ekscitiĝos kontraŭ la hipokritulo.

8Stupebunt justi super hoc, et innocens contra hypocritam suscitabitur.

9Tamen la virtulo forte konservos sian vojon, Kaj la purmanulo pli firmiĝos.

9Et tenebit justus viam suam, et mundis manibus addet fortitudinem.

10Kaj kiom ajn vi ĉiuj revenos, Mi ne trovos inter vi saĝulon.

10Igitur omnes vos convertimini, et venite, et non inveniam in vobis ullum sapientem.

11Miaj tagoj forpasis, pereis miaj intencoj, Kiujn havis mia koro.

11Dies mei transierunt; cogitationes meæ dissipatæ sunt, torquentes cor meum.

12La nokton ili volas fari tago, La lumon alproksimigi al la mallumo.

12Noctem verterunt in diem, et rursum post tenebras spero lucem.

13Se mi atendas, tamen Ŝeol estas mia domo, En la mallumo estas pretigita mia lito.

13Si sustinuero, infernus domus mea est, et in tenebris stravi lectulum meum.

14Al la kavo mi diras: Vi estas mia patro; La vermojn mi nomas mia patrino kaj mia fratino.

14Putredini dixi: Pater meus es; Mater mea, et soror mea, vermibus.

15Kion mi devas atendi? Kiu atentos mian esperon?

15Ubi est ergo nunc præstolatio mea? et patientiam meam quis considerat?

16En la profundon de Ŝeol ĝi malsupreniros, Ni ambaŭ kune kuŝos en la polvo.

16In profundissimum infernum descendent omnia mea: putasne saltem ibi erit requies mihi?]

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.