Giobbe
Chapter 17
Diodati Bibbia 1885
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Giobbe 17

Diodati Bibbia 1885
Clementine Vulgate, 1598
1Il mio spirito si dissolve, I miei giorni sono spenti, I sepolcri mi aspettano .
1[Spiritus meus attenuabitur; dies mei breviabuntur: et solum mihi superest sepulchrum.
2Non ho io appresso di me degli schernitori? E l'occhio mio non dev'egli sopportare le loro provocazioni?
2Non peccavi, et in amaritudinibus moratur oculus meus.
3Deh! metti pegno , dammi sicurtà per piatir teco; Chi sarà colui che mi toccherà nella mano?
3Libera me, Domine, et pone me juxta te, et cujusvis manus pugnet contra me.
4Perciocchè, quant'è a costoro , tu hai nascosto il senno al cuor loro, E però tu non li innalzerai.
4Cor eorum longe fecisti a disciplina: propterea non exaltabuntur.
5Di chi parla fra gli amici per lusinga Anche gli occhi de' figliuoli saranno consumati.
5Prædam pollicetur sociis, et oculi filiorum ejus deficient.
6Egli mi ha posto per servir di proverbio a' popoli, Ed io sono pubblicamente menato attorno in sul tamburo.
6Posuit me quasi in proverbium vulgi, et exemplum sum coram eis.
7E l'occhio mio è tutto raggrinzato di sdegno, E tutte le mie membra son simili ad un'ombra.
7Caligavit ab indignatione oculus meus, et membra mea quasi in nihilum redacta sunt.
8Gli uomini diritti stupiranno di questo, E l'innocente se ne commoverà per cagion dell'ipocrita.
8Stupebunt justi super hoc, et innocens contra hypocritam suscitabitur.
9Ma pure il giusto si atterrà alla sua via, E colui ch'è puro di mani vie più si raffermerà.
9Et tenebit justus viam suam, et mundis manibus addet fortitudinem.
10Or ravvedetevi pure voi tutti, e poi venite; Non troverò io alcun savio fra voi?
10Igitur omnes vos convertimini, et venite, et non inveniam in vobis ullum sapientem.
11I miei giorni son passati via; I miei disegni, i proponimenti del mio cuore son rotti.
11Dies mei transierunt; cogitationes meæ dissipatæ sunt, torquentes cor meum.
12La notte mi è cangiata in giorno, La luce è di presso seguita dalle tenebre.
12Noctem verterunt in diem, et rursum post tenebras spero lucem.
13Se io mi trattengo di speranza, il sepolcro sarà la mia casa, Io farò il mio letto nelle tenebre.
13Si sustinuero, infernus domus mea est, et in tenebris stravi lectulum meum.
14Già ho gridato alla fossa: Tu sei mio padre; Ed a' vermini: Voi siete la madre, e la sorella mia.
14Putredini dixi: Pater meus es; Mater mea, et soror mea, vermibus.
15Ed ove è ora la mia speranza? Sì, la mia speranza? chi la potrà vedere?
15Ubi est ergo nunc præstolatio mea? et patientiam meam quis considerat?
16Le mie speranze scenderanno nel fondo del sepolcro; Conciossiachè il riposo di tutti ugualmente sia nella polvere.
16In profundissimum infernum descendent omnia mea: putasne saltem ibi erit requies mihi?]

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.