Giobbe 17

Diodati Bibbia 1885

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

1Il mio spirito si dissolve, I miei giorni sono spenti, I sepolcri mi aspettano .

1«روح من تلف شده، و روزهایم تمام گردیده، و قبر برای من حاضر است.

2Non ho io appresso di me degli schernitori? E l'occhio mio non dev'egli sopportare le loro provocazioni?

2به درستی که استهزاکنندگان نزد منند، و چشم من در منازعت ایشان دائم می‌ماند.

3Deh! metti pegno , dammi sicurtà per piatir teco; Chi sarà colui che mi toccherà nella mano?

3الان گرو بده و به جهت من نزد خود ضامن باش. والا کیست که به من دست دهد؟

4Perciocchè, quant'è a costoro , tu hai nascosto il senno al cuor loro, E però tu non li innalzerai.

4چونکه دل ایشان را از حکمت منع کرده‌ای، بنابراین ایشان را بلند نخواهی ساخت.

5Di chi parla fra gli amici per lusinga Anche gli occhi de' figliuoli saranno consumati.

5کسی‌که دوستان خود را به تاراج تسلیم کند، چشمان فرزندانش تار خواهد شد.

6Egli mi ha posto per servir di proverbio a' popoli, Ed io sono pubblicamente menato attorno in sul tamburo.

6مرا نزدامت‌ها مثل ساخته است، و مثل کسی‌که بر رویش آب دهان اندازند شده‌ام.

7E l'occhio mio è tutto raggrinzato di sdegno, E tutte le mie membra son simili ad un'ombra.

7چشم من از غصه کاهیده شده است، و تمامی اعضایم مثل سایه گردیده.

8Gli uomini diritti stupiranno di questo, E l'innocente se ne commoverà per cagion dell'ipocrita.

8راستان به‌سبب این، حیران می‌مانند وصالحان خویشتن را بر ریاکاران برمی انگیزانند.

9Ma pure il giusto si atterrà alla sua via, E colui ch'è puro di mani vie più si raffermerà.

9لیکن مرد عادل به طریق خود متمسک می‌شود، و کسی‌که دست پاک دارد، در قوت ترقی خواهدنمود.

10Or ravvedetevi pure voi tutti, e poi venite; Non troverò io alcun savio fra voi?

10«اما همه شما برگشته، الان بیایید و در میان شما حکیمی نخواهم یافت.

11I miei giorni son passati via; I miei disegni, i proponimenti del mio cuore son rotti.

11روزهای من گذشته، و قصدهای من و فکرهای دلم منقطع شده است.

12La notte mi è cangiata in giorno, La luce è di presso seguita dalle tenebre.

12شب را به روز تبدیل می‌کنند و باوجود تاریکی می‌گویند روشنایی نزدیک است.

13Se io mi trattengo di speranza, il sepolcro sarà la mia casa, Io farò il mio letto nelle tenebre.

13وقتی که امید دارم هاویه خانه من می‌باشد، وبستر خود را در تاریکی می‌گسترانم،

14Già ho gridato alla fossa: Tu sei mio padre; Ed a' vermini: Voi siete la madre, e la sorella mia.

14و به هلاکت می‌گویم تو پدر من هستی و به کرم که تومادر و خواهر من می‌باشی.

15Ed ove è ora la mia speranza? Sì, la mia speranza? chi la potrà vedere?

15پس امید من کجااست؟ و کیست که امید مرا خواهد دید؟

16Le mie speranze scenderanno nel fondo del sepolcro; Conciossiachè il riposo di tutti ugualmente sia nella polvere.

16تابندهای هاویه فرو می‌رود، هنگامی که با هم درخاک نزول (نماییم ).»

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.