Job 17

Berean Standard Bible

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

1“My spirit is broken; my days are extinguished; the grave awaits me.

1«روح من تلف شده، و روزهایم تمام گردیده، و قبر برای من حاضر است.

2Surely mockers surround me, and my eyes must gaze at their rebellion.

2به درستی که استهزاکنندگان نزد منند، و چشم من در منازعت ایشان دائم می‌ماند.

3Give me, I pray, the pledge You demand. Who else will be my guarantor?

3الان گرو بده و به جهت من نزد خود ضامن باش. والا کیست که به من دست دهد؟

4You have closed their minds to understanding; therefore You will not exalt them.

4چونکه دل ایشان را از حکمت منع کرده‌ای، بنابراین ایشان را بلند نخواهی ساخت.

5If a man denounces his friends for a price, the eyes of his children will fail.

5کسی‌که دوستان خود را به تاراج تسلیم کند، چشمان فرزندانش تار خواهد شد.

6He has made me a byword among the people, a man in whose face they spit.

6مرا نزدامت‌ها مثل ساخته است، و مثل کسی‌که بر رویش آب دهان اندازند شده‌ام.

7My eyes have grown dim with grief, and my whole body is but a shadow.

7چشم من از غصه کاهیده شده است، و تمامی اعضایم مثل سایه گردیده.

8The upright are appalled at this, and the innocent are stirred against the godless.

8راستان به‌سبب این، حیران می‌مانند وصالحان خویشتن را بر ریاکاران برمی انگیزانند.

9Yet a righteous one holds to his way, and the one with clean hands grows stronger.

9لیکن مرد عادل به طریق خود متمسک می‌شود، و کسی‌که دست پاک دارد، در قوت ترقی خواهدنمود.

10But come back and try again, all of you. For I will not find a wise man among you.

10«اما همه شما برگشته، الان بیایید و در میان شما حکیمی نخواهم یافت.

11My days have passed; my plans are broken off— even the desires of my heart.

11روزهای من گذشته، و قصدهای من و فکرهای دلم منقطع شده است.

12They have turned night into day, making light seem near in the face of darkness.

12شب را به روز تبدیل می‌کنند و باوجود تاریکی می‌گویند روشنایی نزدیک است.

13If I look for Sheol as my home, if I spread out my bed in darkness,

13وقتی که امید دارم هاویه خانه من می‌باشد، وبستر خود را در تاریکی می‌گسترانم،

14and say to corruption, ‘You are my father,’ and to the worm, ‘My mother,’ or ‘My sister,’

14و به هلاکت می‌گویم تو پدر من هستی و به کرم که تومادر و خواهر من می‌باشی.

15where then is my hope? Who can see any hope for me?

15پس امید من کجااست؟ و کیست که امید مرا خواهد دید؟

16Will it go down to the gates of Sheol? Will we go down together into the dust?”

16تابندهای هاویه فرو می‌رود، هنگامی که با هم درخاک نزول (نماییم ).»

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.