Job 16
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Then Job answered:
1پس ایوب در جواب گفت:
2“I have heard many things like these; miserable comforters are you all.
2«بسیارچیزها مثل این شنیدم. تسلی دهندگان مزاحم همه شما هستید.
3Is there no end to your long-winded speeches? What provokes you to continue testifying?
3آیا سخنان باطل راانتها نخواهد شد؟ و کیست که تو را به جواب دادن تحریک می‌کند؟
4I could also speak like you if you were in my place; I could heap up words against you and shake my head at you.
4من نیز مثل شمامی توانستم بگویم، اگر جان شما در جای جان من می‌بود، و سخنها به ضد شما ترتیب دهم، و سرخود را بر شما بجنبانم،
5But I would encourage you with my mouth, and the consolation of my lips would bring relief.
5لیکن شما را به دهان خود تقویت می‌دادم و تسلی لبهایم غم شما رارفع می‌نمود.
6Even if I speak, my pain is not relieved, and if I hold back, how will it go away?
6«اگر من سخن گویم، غم من رفع نمی گردد؛ واگر ساکت شوم مرا چه راحت حاصل می‌شود؟
7Surely He has now exhausted me; You have devastated all my family.
7لیکن الان او مرا خسته نموده است. تو تمامی جماعت مرا ویران ساخته‌ای.
8You have bound me, and it has become a witness; my frailty rises up and testifies against me.
8مرا سخت گرفتی و این بر من شاهد شده است. و لاغری من به ضدمن برخاسته، روبرویم شهادت می‌دهد.
9His anger has torn me and opposed me; He gnashes His teeth at me. My adversary pierces me with His eyes.
9در غضب خود مرا دریده و بر من جفا نموده است. دندانهایش را بر من افشرده و مثل دشمنم چشمان خود را بر من تیز کرده است.
10They open their mouths against me and strike my cheeks with contempt; they join together against me.
10دهان خود را بر من گشوده‌اند، بر رخسار من به استحقارزده‌اند، به ضد من با هم اجتماع نموده‌اند.
11God has delivered me to unjust men; He has thrown me to the clutches of the wicked.
11خدامرا به‌دست ظالمان تسلیم نموده، و مرا به‌دست شریران افکنده است.
12I was at ease, but He shattered me; He seized me by the neck and crushed me. He has set me up as His target;
12چون در راحت بودم مراپاره پاره کرده است، و گردن مرا گرفته، مرا خردکرده، و مرا برای هدف خود نصب نموده است.
13His archers surround me. He pierces my kidneys without mercy and spills my gall on the ground.
13تیرهایش مرا احاطه کرد. گرده هایم را پاره می‌کند و شفقت نمی نماید. و زهره مرا به زمین می‌ریزد.
14He breaks me with wound upon wound; He rushes me like a mighty warrior.
14مرا زخم بر زخم، مجروح می‌سازد ومثل جبار، بر من حمله می‌آورد.
15I have sewn sackcloth over my skin; I have buried my horn in the dust.
15بر پوست خود پلاس دوخته‌ام، و شاخ خود را در خاک خوار نموده‌ام.
16My face is red with weeping, and deep shadows ring my eyes;
16روی من از گریستن سرخ شده است، و بر مژگانم سایه موت است.
17yet my hands are free of violence and my prayer is pure.
17اگر‌چه هیچ بی‌انصافی در دست من نیست، و دعای من پاک است.
18O earth, do not cover my blood; may my cry for help never be laid to rest.
18ای زمین خون مرا مپوشان، واستغاثه مرا آرام نباشد.
19Even now my witness is in heaven, and my advocate is on high.
19اینک الان نیز شاهد من در آسمان است، و گواه من در اعلی علیین.
20My friends are my scoffers as my eyes pour out tears to God.
20دوستانم مرا استهزا می‌کنند، لیکن چشمانم نزد خدا اشک می‌ریزد.
21Oh, that a man might plead with God as he pleads with his neighbor!
21و آیا برای انسان نزدخدا محاجه می‌کند، مثل بنی آدم که برای همسایه خود می‌نماید؟
22For when only a few years are past I will go the way of no return.
22زیرا سالهای اندک سپری می‌شود، پس به راهی که برنمی گردم، خواهم رفت.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.