Job 7
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1“Is not man consigned to labor on earth? Are not his days like those of a hired hand?
1«آیا برای انسان بر زمین مجاهده‌ای نیست؟ و روزهای وی مثل روزهای مزدور نی؟
2Like a slave he longs for shade; like a hireling he waits for his wages.
2مثل غلام که برای سایه اشتیاق دارد، و مزدوری که منتظر مزد خویش است،
3So I am allotted months of futility, and nights of misery are appointed me.
3همچنین ماههای بطالت نصیب من شده است، و شبهای مشقت برای من معین گشته.
4When I lie down I think: ‘When will I get up?’ But the night drags on, and I toss and turn until dawn.
4چون می‌خوابم می‌گویم: کی برخیزم؟ و شب بگذرد و تا سپیده صبح ازپهلو به پهلو گردیدن خسته می‌شوم.
5My flesh is clothed with worms and encrusted with dirt; my skin is cracked and festering.
5جسدم ازکرمها و پاره های خاک ملبس است، و پوستم تراکیده و مقروح می‌شود.
6My days are swifter than a weaver’s shuttle; they come to an end without hope.
6روزهایم از ماکوی جولا تیزروتر است، و بدون امید تمام می‌شود.
7Remember that my life is but a breath. My eyes will never again see happiness.
7به یاد آور که زندگی من باد است، و چشمانم دیگر نیکویی را نخواهد دید.
8The eye that beholds me will no longer see me. You will look for me, but I will be no more.
8چشم کسی‌که مرامی بیند دیگر به من نخواهد نگریست، وچشمانت برای من نگاه خواهد کرد و نخواهم بود.
9As a cloud vanishes and is gone, so he who goes down to Sheol does not come back up.
9مثل ابر که پراکنده شده، نابود می‌شود. همچنین کسی‌که به گور فرو می‌رود، برنمی آید.
10He never returns to his house; his place remembers him no more.
10به خانه خود دیگر نخواهد برگشت، و مکانش باز او را نخواهد شناخت.
11Therefore I will not restrain my mouth; I will speak in the anguish of my spirit; I will complain in the bitterness of my soul.
11پس من نیز دهان خود را نخواهم بست. از تنگی روح خود سخن می‌رانم، و از تلخی جانم شکایت خواهم کرد.
12Am I the sea, or the monster of the deep, that You must keep me under guard?
12آیا من دریا هستم یا نهنگم که بر من کشیکچی قرار می‌دهی؟
13When I think my bed will comfort me and my couch will ease my complaint,
13چون گفتم که تخت خوابم مراتسلی خواهد داد و بسترم شکایت مرا رفع خواهد کرد،
14then You frighten me with dreams and terrify me with visions,
14آنگاه مرا به خوابها ترسان گردانیدی، و به رویاها مرا هراسان ساختی.
15so that I would prefer strangling and death over my life in this body.
15به حدی که جانم خفه شدن را اختیار کرد و مرگ رابیشتر از این استخوانهایم.
16I loathe my life! I would not live forever. Leave me alone, for my days are but a breath.
16کاهیده می‌شوم ونمی خواهم تا به ابد زنده بمانم. مرا ترک کن زیراروزهایم نفسی است.
17What is man that You should exalt him, that You should set Your heart upon him,
17«انسان چیست که او را عزت بخشی، و دل خود را با او مشغول سازی؟
18that You attend to him every morning, and test him every moment?
18و هر بامداد از اوتفقد نمایی و هرلحظه او را بیازمایی؟
19Will You never look away from me, or leave me alone to swallow my spittle?
19تا به کی چشم خود را از من برنمی گردانی؟ مرا واگذار تاآب دهان خود را فرو برم.
20If I have sinned, what have I done to You, O watcher of mankind? Why have You made me Your target, so that I am a burden to You ?
20من گناه کردم، اما با تو‌ای پاسبان بنی آدم چه کنم؟ برای چه مرا به جهت خود هدف ساخته‌ای، به حدی که برای خود بار سنگین شده‌ام؟
21Why do You not pardon my transgression and take away my iniquity? For soon I will lie down in the dust; You will seek me, but I will be no more.”
21و چرا گناهم رانمی آمرزی، و خطایم را دور نمی سازی؟ زیرا که الان در خاک خواهم خوابید، و مرا تفحص خواهی کرد و نخواهم بود.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.