Job 21
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Then Job answered:
1پس ایوب در جواب گفت:
2“Listen carefully to my words; let this be your consolation to me.
2«بشنوید، کلام مرا بشنوید. و این، تسلی شماباشد.
3Bear with me while I speak; then, after I have spoken, you may go on mocking.
3با من تحمل نمایید تا بگویم، و بعد ازگفتنم استهزا نمایید.
4Is my complaint against a man? Then why should I not be impatient?
4و اما من، آیا شکایتم نزدانسان است؟ پس چرا بی‌صبر نباشم؟
5Look at me and be appalled; put your hand over your mouth.
5به من توجه کنید و تعجب نمایید، و دست به دهان بگذارید.
6When I remember, terror takes hold, and my body trembles in horror.
6هرگاه به یاد می‌آورم، حیران می‌شوم. و لرزه جسد مرا می‌گیرد.
7Why do the wicked live on, growing old and increasing in power?
7چرا شریران زنده می‌مانند، پیر می‌شوند و در توانایی قوی می‌گردند؟
8Their descendants are established around them, and their offspring before their eyes.
8ذریت ایشان به حضور ایشان، با ایشان استوار می‌شوند و اولاد ایشان در نظرایشان.
9Their homes are safe from fear; no rod of punishment from God is upon them.
9خانه های ایشان، از ترس ایمن می‌باشد وعصای خدا بر ایشان نمی آید.
10Their bulls breed without fail; their cows bear calves and do not miscarry.
10گاو نر ایشان جماع می‌کند و خطا نمی کند و گاو ایشان می‌زایدو سقط نمی نماید.
11They send forth their little ones like a flock; their children skip about,
11بچه های خود را مثل گله بیرون می‌فرستند و اطفال ایشان رقص می‌کنند.
12singing to the tambourine and lyre and making merry at the sound of the flute.
12با دف وعود می‌سرایند، و با صدای نای شادی می‌نمایند.
13They spend their days in prosperity and go down to Sheol in peace.
13روزهای خود را در سعادتمندی صرف می‌کنند، و به لحظه‌ای به هاویه فرودمی روند.
14Yet they say to God: ‘Leave us alone! For we have no desire to know Your ways.
14و به خدا می‌گویند: از ما دور شو زیراکه معرفت طریق تو را نمی خواهیم.
15Who is the Almighty, that we should serve Him, and what would we gain if we pray to Him?’
15قادرمطلق کیست که او را عبادت نماییم، و ما را چه فایده که از او استدعا نماییم.
16Still, their prosperity is not in their own hands, so I stay far from the counsel of the wicked.
16اینک سعادتمندی ایشان در دست ایشان نیست. کاش که مشورت شریران از من دور باشد.
17How often is the lamp of the wicked put out? Does disaster come upon them? Does God, in His anger, apportion destruction?
17«بسا چراغ شریران خاموش می‌شود وذلت ایشان به ایشان می‌رسد، و خدا در غضب خود دردها را نصیب ایشان می‌کند.
18Are they like straw before the wind, like chaff swept away by a storm?
18مثل سفال پیش روی باد می‌شوند و مثل کاه که گردبادپراکنده می‌کند.
19It is said that God lays up one’s punishment for his children. Let God repay the man himself, so he will know it.
19خدا گناهش را برای فرزندانش ذخیره می‌کند، و او را مکافات می‌رساند و خواهد دانست.
20Let his eyes see his own destruction; let him drink for himself the wrath of the Almighty.
20چشمانش هلاکت او را خواهد دید، و از خشم قادر مطلق خواهدنوشید.
21For what does he care about his household after him, when the number of his months has run out?
21زیرا که بعد از او در خانه‌اش او را چه شادی خواهد بود، چون عدد ماههایش منقطع شود؟
22Can anyone teach knowledge to God, since He judges those on high?
22آیا خدا را علم توان آموخت؟ چونکه اوبر اعلی علیین داوری می‌کند.
23One man dies full of vigor, completely secure and at ease.
23یکی در عین قوت خود می‌میرد، در حالی که بالکل در امنیت وسلامتی است.
24His body is well nourished, and his bones are rich with marrow.
24قدحهای او پر از شیر است، ومغز استخوانش تر و تازه است.
25Yet another man dies in the bitterness of his soul, having never tasted prosperity.
25و دیگری درتلخی جان می‌میرد و از نیکویی هیچ لذت نمی برد.
26But together they lie down in the dust, and worms cover them both.
26اینها باهم در خاک می‌خوابند و کرمها ایشان را می‌پوشانند.
27Behold, I know your thoughts full well, the schemes by which you would wrong me.
27اینک افکار شما رامی دانم و تدبیراتی که ناحق بر من می‌اندیشید.
28For you say, ‘Where now is the nobleman’s house, and where are the tents in which the wicked dwell?’
28زیرا می‌گویید کجاست خانه امیر، و خیمه های مسکن شریران؟
29Have you never asked those who travel the roads? Do you not accept their reports?
29آیا از راه گذریان نپرسیدید؟ ودلایل ایشان را انکار نمی توانید نمود،
30Indeed, the evil man is spared from the day of calamity, delivered from the day of wrath.
30که شریران برای روز ذلت نگاه داشته می‌شوند و درروز غضب، بیرون برده می‌گردند.
31Who denounces his behavior to his face? Who repays him for what he has done?
31کیست که راهش را پیش رویش بیان کند، و جزای آنچه راکه کرده است به او برساند؟
32He is carried to the grave, and watch is kept over his tomb.
32که آخر او را به قبرخواهند برد، و بر مزار او نگاهبانی خواهند کرد.
33The clods of the valley are sweet to him; everyone follows behind him, and those before him are without number.
33کلوخهای وادی برایش شیرین می‌شود وجمیع آدمیان در عقب او خواهند رفت، چنانکه قبل از او بیشماره رفته‌اند.
34So how can you comfort me with empty words? For your answers remain full of falsehood.”
34پس چگونه مراتسلی باطل می‌دهید که در جوابهای شما محض خیانت می‌ماند!»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.