Job 11
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Then Zophar the Naamathite replied:
1و صوفر نعماتی در جواب گفت:
2“Should this stream of words go unanswered and such a speaker be vindicated?
2«آیابه کثرت سخنان جواب نباید داد و مردپرگو عادل شمرده شود؟
3Should your babbling put others to silence? Will you scoff without rebuke?
3آیا بیهوده‌گویی تومردمان را ساکت کند و یا سخریه کنی و کسی تورا خجل نسازد؟
4You have said, ‘My doctrine is sound, and I am pure in Your sight.’
4و می‌گویی تعلیم من پاک است، و من در نظر تو بی‌گناه هستم.
5But if only God would speak and open His lips against you,
5و لیکن کاش که خدا سخن بگوید و لبهای خود را بر تو بگشاید،
6and disclose to you the secrets of wisdom, for true wisdom has two sides. Know then that God exacts from you less than your iniquity deserves.
6و اسرار حکمت را برای تو بیان کند. زیرا که درماهیت خود دو طرف دارد. پس بدان که خدا کمتراز گناهانت تو را سزا داده است.
7Can you fathom the deep things of God or discover the limits of the Almighty?
7آیا عمق های خدا را می‌توانی دریافت نمود؟ یا به کنه قادرمطلق توانی رسید؟
8They are higher than the heavens—what can you do? They are deeper than Sheol—what can you know?
8مثل بلندیهای آسمان است؛ چه خواهی کرد؟ گودتر از هاویه است؛ چه توانی دانست؟
9Their measure is longer than the earth and wider than the sea.
9پیمایش آن از جهان طویل تر واز دریا پهن تر است.
10If He comes along to imprison you, or convenes a court, who can stop Him?
10اگر سخت بگیرد و حبس نماید و به محاکمه دعوت کند کیست که او راممانعت نماید؟
11Surely He knows the deceit of men. If He sees iniquity, does He not take note?
11زیرا که بطالت مردم را می‌داندو شرارت را می‌بیند اگرچه در آن تامل نکند.
12But a witless man can no more become wise than the colt of a wild donkey can be born a man!
12ومرد جاهل آنوقت فهیم می‌شود که بچه خروحشی، انسان متولد شود.
13As for you, if you direct your heart and lift up your hands to Him,
13اگر تو دل خود راراست سازی و دستهای خود را بسوی او درازکنی،
14if you put away the iniquity in your hand, and allow no injustice to dwell in your tents,
14اگر در دست تو شرارت باشد، آن را ازخود دور کن، و بی‌انصافی در خیمه های تو ساکن نشود.
15then indeed you will lift up your face without shame; you will stand firm and unafraid.
15پس یقین روی خود را بی‌عیب برخواهی افراشت، و مستحکم شده، نخواهی ترسید.
16For you will forget your misery, recalling it only as waters gone by.
16زیرا که مشقت خود را فراموش خواهی کرد، و آن را مثل آب رفته به یاد خواهی آورد،
17Your life will be brighter than noonday; its darkness will be like the morning.
17و روزگار تو از وقت ظهر روشن ترخواهد شد، و اگرچه تاریکی باشد، مثل صبح خواهد گشت.
18You will be secure, because there is hope, and you will look around and lie down in safety.
18و مطمئن خواهی بود چونکه امید داری، و اطراف خود را تجسس نموده، ایمن خواهی خوابید.
19You will lie down without fear, and many will court your favor.
19و خواهی خوابید وترساننده‌ای نخواهد بود، و بسیاری تو راتملق خواهند نمود.
20But the eyes of the wicked will fail, and escape will elude them; they will hope for their last breath.”
20لیکن چشمان شریران کاهیده می‌شود و ملجای ایشان از ایشان نابود می‌گردد و امید ایشان جان کندن ایشان است.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.