Job 11
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Tsophar de Naama prit la parole et dit:
1و صوفر نعماتی در جواب گفت:
2Cette multitude de paroles ne trouvera-t-elle point de réponse, Et suffira-t-il d’être un discoureur pour avoir raison?
2«آیابه کثرت سخنان جواب نباید داد و مردپرگو عادل شمرده شود؟
3Tes vains propos feront-ils taire les gens? Te moqueras-tu, sans que personne te confonde?
3آیا بیهوده‌گویی تومردمان را ساکت کند و یا سخریه کنی و کسی تورا خجل نسازد؟
4Tu dis: Ma manière de voir est juste, Et je suis pur à tes yeux.
4و می‌گویی تعلیم من پاک است، و من در نظر تو بی‌گناه هستم.
5Oh! Si Dieu voulait parler, S’il ouvrait les lèvres pour te répondre,
5و لیکن کاش که خدا سخن بگوید و لبهای خود را بر تو بگشاید،
6Et s’il te révélait les secrets de sa sagesse, De son immense sagesse, Tu verrais alors qu’il ne te traite pas selon ton iniquité.
6و اسرار حکمت را برای تو بیان کند. زیرا که درماهیت خود دو طرف دارد. پس بدان که خدا کمتراز گناهانت تو را سزا داده است.
7Prétends-tu sonder les pensées de Dieu, Parvenir à la connaissance parfaite du Tout-Puissant?
7آیا عمق های خدا را می‌توانی دریافت نمود؟ یا به کنه قادرمطلق توانی رسید؟
8Elle est aussi haute que les cieux: que feras-tu? Plus profonde que le séjour des morts: que sauras-tu?
8مثل بلندیهای آسمان است؛ چه خواهی کرد؟ گودتر از هاویه است؛ چه توانی دانست؟
9La mesure en est plus longue que la terre, Elle est plus large que la mer.
9پیمایش آن از جهان طویل تر واز دریا پهن تر است.
10S’il passe, s’il saisit, S’il traîne à son tribunal, qui s’y opposera?
10اگر سخت بگیرد و حبس نماید و به محاکمه دعوت کند کیست که او راممانعت نماید؟
11Car il connaît les vicieux, Il voit facilement les coupables.
11زیرا که بطالت مردم را می‌داندو شرارت را می‌بیند اگرچه در آن تامل نکند.
12L’homme, au contraire, a l’intelligence d’un fou, Il est né comme le petit d’un âne sauvage.
12ومرد جاهل آنوقت فهیم می‌شود که بچه خروحشی، انسان متولد شود.
13Pour toi, dirige ton cœur vers Dieu, Étends vers lui tes mains,
13اگر تو دل خود راراست سازی و دستهای خود را بسوی او درازکنی،
14Éloigne-toi de l’iniquité, Et ne laisse pas habiter l’injustice sous ta tente.
14اگر در دست تو شرارت باشد، آن را ازخود دور کن، و بی‌انصافی در خیمه های تو ساکن نشود.
15Alors tu lèveras ton front sans tache, Tu seras ferme et sans crainte;
15پس یقین روی خود را بی‌عیب برخواهی افراشت، و مستحکم شده، نخواهی ترسید.
16Tu oublieras tes souffrances, Tu t’en souviendras comme des eaux écoulées.
16زیرا که مشقت خود را فراموش خواهی کرد، و آن را مثل آب رفته به یاد خواهی آورد،
17Tes jours auront plus d’éclat que le soleil à son midi, Tes ténèbres seront comme la lumière du matin,
17و روزگار تو از وقت ظهر روشن ترخواهد شد، و اگرچه تاریکی باشد، مثل صبح خواهد گشت.
18Tu seras plein de confiance, et ton attente ne sera plus vaine; Tu regarderas autour de toi, et tu reposeras en sûreté.
18و مطمئن خواهی بود چونکه امید داری، و اطراف خود را تجسس نموده، ایمن خواهی خوابید.
19Tu te coucheras sans que personne ne te trouble, Et plusieurs caresseront ton visage.
19و خواهی خوابید وترساننده‌ای نخواهد بود، و بسیاری تو راتملق خواهند نمود.
20Mais les yeux des méchants seront consumés; Pour eux point de refuge; La mort, voilà leur espérance!
20لیکن چشمان شریران کاهیده می‌شود و ملجای ایشان از ایشان نابود می‌گردد و امید ایشان جان کندن ایشان است.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.