Job 3
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Après cela, Job ouvrit la bouche et maudit le jour de sa naissance.
1و بعد از آن ایوب دهان خود را باز کرده، روز خود را نفرین کرد.
2Il prit la parole et dit:
2و ایوب متکلم شده، گفت:
3Périsse le jour où je suis né, Et la nuit qui dit: Un enfant mâle est conçu!
3«روزی که در آن متولد شدم، هلاک شود و شبی که گفتند مردی در رحم قرار گرفت،
4Ce jour! Qu’il se change en ténèbres, Que Dieu n’en ait point souci dans le ciel, Et que la lumière ne rayonne plus sur lui!
4آن روز تاریکی شود. و خدا از بالا بر آن اعتنانکند و روشنایی بر او نتابد.
5Que l’obscurité et l’ombre de la mort s’en emparent, Que des nuées établissent leur demeure au-dessus de lui, Et que de noirs phénomènes l’épouvantent!
5تاریکی و سایه موت، آن را به تصرف آورند. ابر بر آن ساکن شود. کسوفات روز آن را بترساند.
6Cette nuit! Que les ténèbres en fassent leur proie, Qu’elle disparaisse de l’année, Qu’elle ne soit plus comptée parmi les mois!
6و آن شب را ظلمت غلیظ فرو‌گیرد و در میان روزهای سال شادی نکند، و به شماره ماهها داخل نشود.
7Que cette nuit devienne stérile, Que l’allégresse en soit bannie!
7اینک آن شب نازاد باشد. و آواز شادمانی در آن شنیده نشود.
8Qu’elle soit maudite par ceux qui maudissent les jours, Par ceux qui savent exciter le léviathan!
8لعنت کنندگان روز، آن را نفرین نمایند، که در برانگیزانیدن لویاتان ماهر می‌باشند.
9Que les étoiles de son crépuscule s’obscurcissent, Qu’elle attende en vain la lumière, Et qu’elle ne voie point les paupières de l’aurore!
9ستارگان شفق آن، تاریک گردد و انتظار نوربکشد و نباشد، و مژگان سحر را نبیند،
10Car elle n’a pas fermé le sein qui me conçut, Ni dérobé la souffrance à mes regards.
10چونکه درهای رحم مادرم را نبست، و مشقت را ازچشمانم مستور نساخت.
11Pourquoi ne suis-je pas mort dans le ventre de ma mère? Pourquoi n’ai-je pas expiré au sortir de ses entrailles?
11«چرا از رحم مادرم نمردم؟ و چون از شکم بیرون آمدم چرا جان ندادم؟
12Pourquoi ai-je trouvé des genoux pour me recevoir, Et des mamelles pour m’allaiter?
12چرا زانوها مراقبول کردند، و پستانها تا مکیدم؟
13Je serais couché maintenant, je serais tranquille, Je dormirais, je reposerais,
13زیرا تا بحال می‌خوابیدم و آرام می‌شدم. در خواب می‌بودم واستراحت می‌یافتم.
14Avec les rois et les grands de la terre, Qui se bâtirent des mausolées,
14با پادشاهان و مشیران جهان، که خرابه‌ها برای خویشتن بنا نمودند،
15Avec les princes qui avaient de l’or, Et qui remplirent d’argent leurs demeures.
15یابا سروران که طلا داشتند، و خانه های خود را ازنقره پر ساختند.
16Ou je n’existerais pas, je serais comme un avorton caché, Comme des enfants qui n’ont pas vu la lumière.
16یا مثل سقط پنهان شده نیست می‌بودم، مثل بچه هایی که روشنایی را ندیدند.
17Là ne s’agitent plus les méchants, Et là se reposent ceux qui sont fatigués et sans force;
17در آنجا شریران از شورش باز می‌ایستند، و درآنجا خستگان می‌آرامند،
18Les captifs sont tous en paix, Ils n’entendent pas la voix de l’oppresseur;
18در آنجا اسیران دراطمینان با هم ساکنند، و آواز کارگذاران رانمی شنوند.
19Le petit et le grand sont là, Et l’esclave n’est plus soumis à son maître.
19کوچک و بزرگ در آنجا یک‌اند. وغلام از آقایش آزاد است.
20Pourquoi donne-t-il la lumière à celui qui souffre, Et la vie à ceux qui ont l’amertume dans l’âme,
20چرا روشنی به مستمند داده شود؟ و زندگی به تلخ جانان؟
21Qui espèrent en vain la mort, Et qui la convoitent plus qu’un trésor,
21که انتظار موت را می‌کشند و یافت نمی شود، و برای آن حفره می‌زنند بیشتر از گنجها.
22Qui seraient transportés de joie Et saisis d’allégresse, s’ils trouvaient le tombeau?
22که شادی وابتهاج می‌نمایند و مسرور می‌شوند چون قبر رامی یابند؟
23A l’homme qui ne sait où aller, Et que Dieu cerne de toutes parts?
23چرا نور داده می‌شود به کسی‌که راهش مستور است، که خدا اطرافش را مستورساخته است؟
24Mes soupirs sont ma nourriture, Et mes cris se répandent comme l’eau.
24زیرا که ناله من، پیش از خوراکم می‌آید و نعره من، مثل آب ریخته می‌شود،
25Ce que je crains, c’est ce qui m’arrive; Ce que je redoute, c’est ce qui m’atteint.
25زیرا ترسی که از آن می‌ترسیدم، بر من واقع شد. و آنچه از آن بیم داشتم بر من رسید.
26Je n’ai ni tranquillité, ni paix, ni repos, Et le trouble s’est emparé de moi.
26مطمئن و آرام نبودم و راحت نداشتم وپریشانی بر من آمد.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.