Jób 3
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Potom otevřev Job ústa svá, zlořečil dni svému.
1و بعد از آن ایوب دهان خود را باز کرده، روز خود را نفرین کرد.
2Nebo mluvě Job, řekl:
2و ایوب متکلم شده، گفت:
3Ó by byl zahynul ten den, v němž jsem se naroditi měl, i noc, v níž bylo řečeno: Počat jest pacholík.
3«روزی که در آن متولد شدم، هلاک شود و شبی که گفتند مردی در رحم قرار گرفت،
4Ten den ó by byl obrácen v temnost, aby ho byl nevyhledával Bůh shůry, a nebyl osvícen světlem.
4آن روز تاریکی شود. و خدا از بالا بر آن اعتنانکند و روشنایی بر او نتابد.
5Ó by jej byly zachvátily tmy a stín smrti, a aby jej byla přikvačila mračna, a předěsila horkost denní.
5تاریکی و سایه موت، آن را به تصرف آورند. ابر بر آن ساکن شود. کسوفات روز آن را بترساند.
6Ó by noc tu mrákota byla opanovala, aby nebyla připojena ke dnům roku, a v počet měsíců nepřišla.
6و آن شب را ظلمت غلیظ فرو‌گیرد و در میان روزهای سال شادی نکند، و به شماره ماهها داخل نشود.
7Ó by noc ta byla osaměla, a zpěvu aby nebylo v ní.
7اینک آن شب نازاد باشد. و آواز شادمانی در آن شنیده نشود.
8Ó by jí byli zlořečili ti, kteříž proklínají den, hotovi jsouce vzbuditi velryba.
8لعنت کنندگان روز، آن را نفرین نمایند، که در برانگیزانیدن لویاتان ماهر می‌باشند.
9Ó by se byly hvězdy zatměly v soumraku jejím, a očekávajíc světla, aby ho nebyla dočekala, ani spatřila záře jitřní.
9ستارگان شفق آن، تاریک گردد و انتظار نوربکشد و نباشد، و مژگان سحر را نبیند،
10Nebo nezavřela dveří života mého, ani skryla trápení od očí mých.
10چونکه درهای رحم مادرم را نبست، و مشقت را ازچشمانم مستور نساخت.
11Proč jsem neumřel v matce, aneb vyšed z života, proč jsem nezahynul?
11«چرا از رحم مادرم نمردم؟ و چون از شکم بیرون آمدم چرا جان ندادم؟
12Proč jsem vzat byl na klín, a proč jsem prsí požíval?
12چرا زانوها مراقبول کردند، و پستانها تا مکیدم؟
13Nebo bych nyní ležel a odpočíval, spal bych a měl bych pokoj,
13زیرا تا بحال می‌خوابیدم و آرام می‌شدم. در خواب می‌بودم واستراحت می‌یافتم.
14S králi a radami země, kteříž sobě vzdělávali místa pustá,
14با پادشاهان و مشیران جهان، که خرابه‌ها برای خویشتن بنا نمودند،
15Aneb s knížaty, kteříž měli zlato, a domy své naplňovali stříbrem.
15یابا سروران که طلا داشتند، و خانه های خود را ازنقره پر ساختند.
16Aneb jako nedochůdče nezřetelné proč jsem nebyl, a jako nemluvňátka, kteráž světla neviděla?
16یا مثل سقط پنهان شده نیست می‌بودم، مثل بچه هایی که روشنایی را ندیدند.
17Tamť bezbožní přestávají bouřiti, a tamť odpočívají ti, jenž v práci ustali.
17در آنجا شریران از شورش باز می‌ایستند، و درآنجا خستگان می‌آرامند،
18Také i vězňové pokoj mají, a neslyší více hlasu násilníka.
18در آنجا اسیران دراطمینان با هم ساکنند، و آواز کارگذاران رانمی شنوند.
19Malý i veliký tam jsou rovni sobě, a služebník jest prost pána svého.
19کوچک و بزرگ در آنجا یک‌اند. وغلام از آقایش آزاد است.
20Proč Bůh dává světlo zbědovanému a život těm, kteříž jsou ducha truchlivého?
20چرا روشنی به مستمند داده شود؟ و زندگی به تلخ جانان؟
21Kteříž očekávají smrti, a není jí, ačkoli jí hledají pilněji než skrytých pokladů?
21که انتظار موت را می‌کشند و یافت نمی شود، و برای آن حفره می‌زنند بیشتر از گنجها.
22Kteříž by se veselili s plésáním a radovali, když by nalezli hrob?
22که شادی وابتهاج می‌نمایند و مسرور می‌شوند چون قبر رامی یابند؟
23Èlověku, jehož cesta skryta jest, a jehož Bůh přistřel?
23چرا نور داده می‌شود به کسی‌که راهش مستور است، که خدا اطرافش را مستورساخته است؟
24Nebo před pokrmem mým vzdychání mé přichází, a rozchází se jako voda řvání mé.
24زیرا که ناله من، پیش از خوراکم می‌آید و نعره من، مثل آب ریخته می‌شود،
25To zajisté, čehož jsem se lekal, stalo se mi, a čehož jsem se obával, přišlo na mne.
25زیرا ترسی که از آن می‌ترسیدم، بر من واقع شد. و آنچه از آن بیم داشتم بر من رسید.
26Neměl jsem pokoje, aniž jsem se ubezpečil, ani odpočíval, až i přišlo pokušení toto.
26مطمئن و آرام نبودم و راحت نداشتم وپریشانی بر من آمد.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.