Jób 30
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Nyní pak posmívají se mi mladší mne, jejichž bych otců nechtěl byl postaviti se psy stáda svého.
1«و اما الان کسانی که از من خردسالترندبر من استهزا می‌کنند، که کراهت می‌داشتم از اینکه پدران ایشان را با سگان گله خود بگذارم.
2Ač síla rukou jejich k čemu by mi byla? Zmařena jest při nich starost jejich.
2قوت دستهای ایشان نیز برای من چه فایده داشت؟ کسانی که توانایی ایشان ضایع شده بود،
3Nebo chudobou a hladem znuzeni, utíkali na planá, tmavá, soukromná a pustá místa.
3از احتیاج و قحطی بی‌تاب شده، زمین خشک را در ظلمت خرابی و ویرانی می‌خاییدند.
4Kteříž trhali zeliny po chrastinách, ano i koření, a jalovec za pokrm byl jim.
4خبازی را در میان بوته‌ها می‌چیدند، و ریشه شورگیاه نان ایشان بود.
5Z prostřed lidí vyháníni byli; povolávali za nimi, jako za zlodějem,
5از میان (مردمان ) رانده می‌شدند. از عقب ایشان مثل دزدان، هیاهومی کردند.
6Tak že musili bydliti v výmolích potoků, v děrách země a skálí.
6در گریوه های وادیها ساکن می‌شدند. در حفره های زمین و در صخره‌ها.
7V chrastinách řvali, pod trní se shromažďovali,
7در میان بوته‌ها عرعر می‌کردند، زیر خارها با هم جمع می‌شدند.
8Lidé nejnešlechetnější, nýbrž lidé bez poctivosti, menší váhy i než ta země.
8ابنای احمقان و ابنای مردم بی‌نام، بیرون از زمین رانده می‌گردیدند.
9Nyní, pravím, jsem jejich písničkou, jsa jim učiněn za přísloví.
9و اما الان سرود ایشان شده‌ام و از برای ایشان ضرب‌المثل گردیده‌ام.
10V ošklivosti mne mají, vzdalují se mne, a na tvář mou nestydí se plvati.
10مرا مکروه داشته، از من دورمی شوند، و از آب دهان بر رویم انداختن، بازنمی ایستند.
11Nebo Bůh mou vážnost odjal, a ssoužil mne; pročež uzdu před přítomností mou svrhli.
11چونکه زه را بر من باز کرده، مرامبتلا ساخت. پس لگام را پیش رویم رها کردند.
12Po pravici mládež povstává, nohy mi podrážejí, tak že šlapáním protřeli ke mně stezky nešlechetnosti své.
12از طرف راست من انبوه عوام الناس برخاسته، پاهایم را از پیش در می‌برند، و راههای هلاکت خویش را بر من مهیا می‌سازند.
13Mou pak stezku zkazili, k bídě mé přidali, ač jim to nic nepomůže.
13راه مرا خراب کرده، به اذیتم اقدام می‌نمایند، و خود معاونی ندارند.
14Jako širokou mezerou vskakují, a k vyplénění mému valí se.
14گویا از ثلمه های وسیع می‌آیند، و ازمیان خرابه‌ها بر من هجوم می‌آورند.
15Obrátily se na mne hrůzy, stihají jako vítr ochotnost mou, nebo jako oblak pomíjí zdraví mé.
15ترسها برمن برگشته، آبروی مرا مثل باد تعاقب می‌کنند، و فیروزی من مثل ابر می‌گذرد.
16A již ve mně rozlila se duše má, pochytili mne dnové trápení mého,
16و الان جانم بر من ریخته شده است، و روزهای مصیبت، مرا گرفتارنموده است.
17Kteréž v noci vrtá kosti mé ve mně; pročež ani nervové moji neodpočívají.
17شبانگاه استخوانهایم در اندرون من سفته می‌شود، و پیهایم آرام ندارد.
18Oděv můj mění se pro násilnou moc bolesti, kteráž mne tak jako obojek sukně mé svírá.
18ازشدت سختی لباسم متغیر شده است، و مرا مثل گریبان پیراهنم تنگ می‌گیرد.
19Uvrhl mne do bláta, tak že jsem již podobný prachu a popelu.
19مرا در گل انداخته است، که مثل خاک و خاکستر گردیده‌ام.
20Volám k tobě, ó Bože, a neslyšíš mne; postavuji se, ale nehledíš na mne.
20«نزد تو تضرع می‌نمایم و مرا مستجاب نمی کنی، و برمی خیزم و بر من نظر نمی اندازی.
21Obrátils mi se v ukrutného nepřítele, silou ruky své mi odporuješ.
21خویشتن را متبدل ساخته، بر من بیرحم شده‌ای، با قوت دست خود به من جفا می‌نمایی.
22Vznášíš mne u vítr, sázíš mne na něj, a k rozplynutí mi přivodíš zdravý soud.
22مرا به باد برداشته، برآن سوار گردانیدی، و مرادر تندباد پراکنده ساختی.
23Nebo vím, že mne k smrti odkážeš, a do domu, do něhož se shromažďuje všeliký živý.
23زیرا می‌دانم که مرابه موت باز خواهی گردانید، و به خانه‌ای که برای همه زندگان معین است.
24Jistě žeť nevztáhne Bůh do hrobu ruky, by pak, když je stírá, i volali.
24یقین بر توده ویران دست خود را دراز نخواهد کرد، و چون کسی دربلا گرفتار شود، آیا به این سبب استغاثه نمی کند؟
25Zdaliž jsem neplakal nad tím, kdož okoušel zlých dnů? Duše má kormoutila se nad nuzným.
25آیا برای هر مستمندی گریه نمی کردم، و دلم به جهت مسکین رنجیده نمی شد.
26Když jsem dobrého čekal, přišlo mi zlé; nadál jsem se světla, ale přišla mrákota.
26لکن چون امید نیکویی داشتم بدی آمد، و چون انتظار نورکشیدم ظلمت رسید.
27Vnitřností mé zevřely, tak že se ještě neupokojily; předstihli mne dnové trápení.
27احشایم می‌جوشد وآرام نمی گیرد، و روزهای مصیبت مرا درگرفته است.
28Chodím osmahlý, ne od slunce, povstávaje, i mezi mnohými křičím.
28ماتم‌کنان بی‌آفتاب گردش می‌کنم و درجماعت برخاسته، تضرع می‌نمایم.
29Bratrem učiněn jsem draků, a tovaryšem mladých pstrosů.
29برادرشغالان شده‌ام، و رفیق شترمرغ گردیده‌ام.
30Kůže má zčernala na mně, a kosti mé vyprahly od horkosti.
30پوست من سیاه گشته، از من می‌ریزد، واستخوانهایم از حرارت سوخته گردیده است.
31A protož v kvílení obrátila se harfa má, a píšťalka má v hlas plačících.
31بربط من به نوحه گری مبدل شده و نای من به آواز گریه کنندگان.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.