Jób 6
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Odpovídaje pak Job, řekl:
1و ایوب جواب داده، گفت:
2Ó kdyby pilně zváženo bylo hořekování mé, a bída má na váze aby spolu vyzdvižena byla.
2«کاش که غصه من سنجیده شود. و مشقت مرا درمیزان با آن بگذارند.
3Jistě že by se nad písek mořský těžší ukázala, pročež mi se i slov nedostává.
3زیرا که الان از ریگ دریاسنگینتر است. از این سبب سخنان من بیهوده می‌باشد.
4Nebo střely Všemohoucího vězí ve mně, jejichž jed vysušil ducha mého, a hrůzy Boží bojují proti mně.
4زیرا تیرهای قادرمطلق در اندرون من است. و روح من زهر آنها را می‌آشامد، و ترسهای خدا بر من صف آرایی می‌کند.
5Zdaliž řve divoký osel nad mladistvou travou? Řve-liž vůl nad picí svou?
5آیا گورخر باداشتن علف عرعر می‌کند؟ و یا گاو بر آذوقه خودبانگ می‌زند؟
6Zdaliž jedí to, což neslaného jest, bez soli? Jest-liž chut v věci slzké?
6آیا چیز بی‌مزه، بی‌نمک خورده می‌شود؟ و یا در سفیده تخم، طعم می‌باشد؟
7Ach, kterýchž se ostýchala dotknouti duše má, ty jsou již bolesti těla mého.
7جان من از لمس نمودن آنها کراهت دارد. آنهابرای من مثل خوراک، زشت است.
8Ó by se naplnila žádost má, a aby to, čehož očekávám, dal Bůh,
8«کاش که مسالت من برآورده شود، و خداآرزوی مرا به من بدهد!
9Totiž, aby se líbilo Bohu setříti mne, vztáhnouti ruku svou, a zahladiti mne.
9و خدا راضی شود که مرا خرد کند، و دست خود را بلند کرده، مرامنقطع سازد!
10Neboť mám ještě, čím bych se potěšoval, (ačkoli hořím bolestí, aniž mne Bůh co lituje), že jsem netajil řečí Nejsvětějšího.
10آنگاه معهذا مرا تسلی می‌شد ودر عذاب الیم شاد می‌شدم، چونکه کلمات حضرت قدوس را انکار ننمودم.
11Nebo jaká jest síla má, abych potrvati mohl? Aneb jaký konec můj, abych prodlel života svého?
11من چه قوت دارم که انتظار بکشم و عاقبت من چیست که صبرنمایم؟
12Zdali síla má jest síla kamenná? Zdali tělo mé ocelivé?
12آیا قوت من قوت سنگها است؟ و یاگوشت من برنج است؟
13Zdaliž pak obrany mé není při mně? Aneb zdravý soud vzdálen jest ode mne,
13آیا بالکل بی‌اعانت نیستم؟ و مساعدت از من مطرود نشده است؟
14Proti tomu, jehož lítostivost k bližnímu mizí, a kterýž bázeň Všemohoucího opustil?
14حق شکسته دل از دوستش ترحم است، اگر‌چه هم ترس قادر مطلق را ترک نماید.
15Bratří moji zmýlili mne jako potok, pominuli jako prudcí potokové,
15اما برادران من مثل نهرها مرا فریب دادند، مثل رودخانه وادیها که می‌گذرند.
16Kteříž kalní bývají od ledu, a v nichž se kryje sníh.
16که از یخ سیاه فام می‌باشند، و برف در آنها مخفی است.
17V čas horka vysychají; když sucho bývá, mizejí z místa svého.
17وقتی که آب از آنها می‌رود، نابود می‌شوند. و چون گرماشود، از جای خود ناپدید می‌گردند.
18Sem i tam roztěkají se od toku svého obecného, v nic se obracejí a hynou.
18کاروانیان از راه خود منحرف می‌شوند، و در بیابان داخل شده، هلاک می‌گردند.
19To vidouce houfové jdoucích z Tema, zástupové Sabejských, jenž naději měli v nich,
19کاروانیان تیما به آنهانگران بودند. قافله های سبا امید آن را داشتند.
20Zastyděli se, že v nich doufali; nebo přišedše až k nim, oklamáni jsou.
20از امید خود خجل گردیدند. به آنجا رسیدند وشرمنده گشتند.
21Tak zajisté i vy byvše, nejste; vidouce potření mé, děsíte se.
21زیرا که الان شما مثل آنهاشده‌اید، مصیبتی دیدید و ترسان گشتید.
22Zdali jsem řekl: Přineste mi, aneb z zboží svého udělte darů pro mne?
22آیاگفتم که چیزی به من ببخشید؟ یا ارمغانی از اموال خود به من بدهید؟
23Aneb: Vysvoboďte mne z ruky nepřítele, a z ruky násilníků vykupte mne?
23یا مرا از دست دشمن رهاکنید؟ و مرا از دست ظالمان فدیه دهید؟
24Poučte mne, a budu mlčeti, a v čem bych bloudil, poslužte mi k srozumění.
24«مرا تعلیم دهید و من خاموش خواهم شد، و مرا بفهمانید که در چه چیز خطا کردم.
25Ó jak jsou pronikavé řeči upřímé! Ale co vzdělá obviňování vaše?
25سخنان راستی چقدر زورآور است! اما تنبیه شما چه نتیجه می‌بخشد؟
26Zdali jen z slov mne viniti myslíte, a převívati řeči choulostivého?
26آیا گمان می‌برید که سخنان را تنبیه می‌نمایید و سخنان مایوس را که مثل باد است؟
27Také i na sirotka se obořujete, anobrž jámu kopáte příteli svému.
27یقین برای یتیم قرعه می‌اندازیدو دوست خود را مال تجارت می‌شمارید.
28A protož nyní chtějtež popatřiti na mne, a suďte, klamám-liť před oblíčejem vaším.
28پس الان التفات کرده، بر من توجه نمایید، و روبه‌روی شما دروغ نخواهم گفت.
29Napravte se, prosím, nechť není nepravostí; napravte se, pravím, a tak poznáte, žeť jest spravedlnost v té řeči mé.
29برگردید و بی‌انصافی نباشد، و باز برگردید زیرا عدالت من قایم است.
30A jest-li na jazyku mém nepravost, neměl-liž bych, čitedlen býti bíd?
30آیا در زبان من بی‌انصافی می‌باشد؟ و آیا کام من چیزهای فاسد را تمیز نمی دهد؟
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.