Job 6
World English BibleTranslation
World English Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Then Job answered,
1و ایوب جواب داده، گفت:
2“Oh that my anguish were weighed, and all my calamity laid in the balances!
2«کاش که غصه من سنجیده شود. و مشقت مرا درمیزان با آن بگذارند.
3For now it would be heavier than the sand of the seas, therefore my words have been rash.
3زیرا که الان از ریگ دریاسنگینتر است. از این سبب سخنان من بیهوده می‌باشد.
4For the arrows of the Almighty are within me. My spirit drinks up their poison. The terrors of God set themselves in array against me.
4زیرا تیرهای قادرمطلق در اندرون من است. و روح من زهر آنها را می‌آشامد، و ترسهای خدا بر من صف آرایی می‌کند.
5Does the wild donkey bray when he has grass? Or does the ox low over his fodder?
5آیا گورخر باداشتن علف عرعر می‌کند؟ و یا گاو بر آذوقه خودبانگ می‌زند؟
6Can that which has no flavor be eaten without salt? Or is there any taste in the white of an egg?
6آیا چیز بی‌مزه، بی‌نمک خورده می‌شود؟ و یا در سفیده تخم، طعم می‌باشد؟
7My soul refuses to touch them. They are as loathsome food to me.
7جان من از لمس نمودن آنها کراهت دارد. آنهابرای من مثل خوراک، زشت است.
8“Oh that I might have my request, that God would grant the thing that I long for,
8«کاش که مسالت من برآورده شود، و خداآرزوی مرا به من بدهد!
9even that it would please God to crush me; that he would let loose his hand, and cut me off!
9و خدا راضی شود که مرا خرد کند، و دست خود را بلند کرده، مرامنقطع سازد!
10Let it still be my consolation, yes, let me exult in pain that doesn’t spare, that I have not denied the words of the Holy One.
10آنگاه معهذا مرا تسلی می‌شد ودر عذاب الیم شاد می‌شدم، چونکه کلمات حضرت قدوس را انکار ننمودم.
11What is my strength, that I should wait? What is my end, that I should be patient?
11من چه قوت دارم که انتظار بکشم و عاقبت من چیست که صبرنمایم؟
12Is my strength the strength of stones? Or is my flesh of bronze?
12آیا قوت من قوت سنگها است؟ و یاگوشت من برنج است؟
13Isn’t it that I have no help in me, that wisdom is driven away from me?
13آیا بالکل بی‌اعانت نیستم؟ و مساعدت از من مطرود نشده است؟
14“To him who is ready to faint, kindness should be shown from his friend; even to him who forsakes the fear of the Almighty.
14حق شکسته دل از دوستش ترحم است، اگر‌چه هم ترس قادر مطلق را ترک نماید.
15My brothers have dealt deceitfully as a brook, as the channel of brooks that pass away;
15اما برادران من مثل نهرها مرا فریب دادند، مثل رودخانه وادیها که می‌گذرند.
16which are black by reason of the ice, in which the snow hides itself.
16که از یخ سیاه فام می‌باشند، و برف در آنها مخفی است.
17In the dry season, they vanish. When it is hot, they are consumed out of their place.
17وقتی که آب از آنها می‌رود، نابود می‌شوند. و چون گرماشود، از جای خود ناپدید می‌گردند.
18The caravans that travel beside them turn away. They go up into the waste, and perish.
18کاروانیان از راه خود منحرف می‌شوند، و در بیابان داخل شده، هلاک می‌گردند.
19The caravans of Tema looked. The companies of Sheba waited for them.
19کاروانیان تیما به آنهانگران بودند. قافله های سبا امید آن را داشتند.
20They were distressed because they were confident. They came there, and were confounded.
20از امید خود خجل گردیدند. به آنجا رسیدند وشرمنده گشتند.
21For now you are nothing. You see a terror, and are afraid.
21زیرا که الان شما مثل آنهاشده‌اید، مصیبتی دیدید و ترسان گشتید.
22Did I ever say, ‘Give to me’? or, ‘Offer a present for me from your substance’?
22آیاگفتم که چیزی به من ببخشید؟ یا ارمغانی از اموال خود به من بدهید؟
23or, ‘Deliver me from the adversary’s hand’? or, ‘Redeem me from the hand of the oppressors’?
23یا مرا از دست دشمن رهاکنید؟ و مرا از دست ظالمان فدیه دهید؟
24“Teach me, and I will hold my peace. Cause me to understand my error.
24«مرا تعلیم دهید و من خاموش خواهم شد، و مرا بفهمانید که در چه چیز خطا کردم.
25How forcible are words of uprightness! But your reproof, what does it reprove?
25سخنان راستی چقدر زورآور است! اما تنبیه شما چه نتیجه می‌بخشد؟
26Do you intend to reprove words, since the speeches of one who is desperate are as wind?
26آیا گمان می‌برید که سخنان را تنبیه می‌نمایید و سخنان مایوس را که مثل باد است؟
27Yes, you would even cast lots for the fatherless, and make merchandise of your friend.
27یقین برای یتیم قرعه می‌اندازیدو دوست خود را مال تجارت می‌شمارید.
28Now therefore be pleased to look at me, for surely I will not lie to your face.
28پس الان التفات کرده، بر من توجه نمایید، و روبه‌روی شما دروغ نخواهم گفت.
29Please return. Let there be no injustice. Yes, return again. My cause is righteous.
29برگردید و بی‌انصافی نباشد، و باز برگردید زیرا عدالت من قایم است.
30Is there injustice on my tongue? Can’t my taste discern mischievous things?
30آیا در زبان من بی‌انصافی می‌باشد؟ و آیا کام من چیزهای فاسد را تمیز نمی دهد؟
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.