Job 6
World English BibleTranslation
World English Bible
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Then Job answered,
1А Јов одговори и рече:
2“Oh that my anguish were weighed, and all my calamity laid in the balances!
2О да би се добро измерили јади моји, и заједно се невоља моја метнула на мерила!
3For now it would be heavier than the sand of the seas, therefore my words have been rash.
3Претегла би песак морски; зато ми и речи недостаје.
4For the arrows of the Almighty are within me. My spirit drinks up their poison. The terrors of God set themselves in array against me.
4Јер су стреле Свемогућег у мени, отров њихов испија ми дух, страхоте Божје ударају на ме.
5Does the wild donkey bray when he has grass? Or does the ox low over his fodder?
5Риче ли дивљи магарац код траве? Муче ли во код пиће своје?
6Can that which has no flavor be eaten without salt? Or is there any taste in the white of an egg?
6Једе ли се бљутаво без соли? Има ли сласти у биоцу од јајца?
7My soul refuses to touch them. They are as loathsome food to me.
7Чега се душа моја није хтела дотакнути, то ми је јело у невољи.
8“Oh that I might have my request, that God would grant the thing that I long for,
8О да би ми се испунила молба, и да би ми Бог дао шта чекам!
9even that it would please God to crush me; that he would let loose his hand, and cut me off!
9И да би Бог хтео сатрти ме, да би махнуо руком својом, и истребио ме!
10Let it still be my consolation, yes, let me exult in pain that doesn’t spare, that I have not denied the words of the Holy One.
10Јер ми је још утеха, ако и горим од бола нити ме жали, што нисам тајио речи Светог.
11What is my strength, that I should wait? What is my end, that I should be patient?
11Каква је сила моја да бих претрпео? Какав ли је крај мој да бих продужио живот свој?
12Is my strength the strength of stones? Or is my flesh of bronze?
12Је ли сила моја камена сила? Је ли тело моје од бронзе?
13Isn’t it that I have no help in me, that wisdom is driven away from me?
13Има ли још помоћи у мене? И није ли далеко од мене шта би ме придржало?
14“To him who is ready to faint, kindness should be shown from his friend; even to him who forsakes the fear of the Almighty.
14Несрећноме треба милост пријатеља његовог, али је он оставио страх Свемогућег.
15My brothers have dealt deceitfully as a brook, as the channel of brooks that pass away;
15Браћа моја изневерише као поток, као бујни потоци прођоше,
16which are black by reason of the ice, in which the snow hides itself.
16Који су мутни од леда, у којима се сакрива снег;
17In the dry season, they vanish. When it is hot, they are consumed out of their place.
17Кад се откраве, отеку; кад се загреју, нестане их с места њихових.
18The caravans that travel beside them turn away. They go up into the waste, and perish.
18Тамо амо сврћу од путева својих, иду у ништа и губе се.
19The caravans of Tema looked. The companies of Sheba waited for them.
19Путници из Теме погледаху, који иђаху у Севу уздаху се у њих;
20They were distressed because they were confident. They came there, and were confounded.
20Али се постидеше што се поуздаше у њих, дошавши до њих осрамотише се.
21For now you are nothing. You see a terror, and are afraid.
21Тако и ви постасте ништа; видесте погибао моју, и страх вас је.
22Did I ever say, ‘Give to me’? or, ‘Offer a present for me from your substance’?
22Еда ли сам вам рекао: Дајте ми, или од блага свог поклоните ми;
23or, ‘Deliver me from the adversary’s hand’? or, ‘Redeem me from the hand of the oppressors’?
23Или избавите ме из руке непријатељеве, и из руке насилничке искупите ме?
24“Teach me, and I will hold my peace. Cause me to understand my error.
24Поучите ме, и ја ћу ћутати; и у чему сам погрешио, обавестите ме.
25How forcible are words of uprightness! But your reproof, what does it reprove?
25Како су јаке речи истините! Али шта ће укор ваш?
26Do you intend to reprove words, since the speeches of one who is desperate are as wind?
26Мислите ли да ће речи укорити, и да је говор човека без надања ветар?
27Yes, you would even cast lots for the fatherless, and make merchandise of your friend.
27И на сироту нападате, и копате јаму пријатељу свом.
28Now therefore be pleased to look at me, for surely I will not lie to your face.
28Зато сада погледајте ме, и видите лажем ли пред вама.
29Please return. Let there be no injustice. Yes, return again. My cause is righteous.
29Прегледајте, да не буде неправде; прегледајте, ја сам прав у том.
30Is there injustice on my tongue? Can’t my taste discern mischievous things?
30Има ли неправде на језику мом? Не разбира ли грло моје зла?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.