Job 6
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Then Job answered and said:
1А Јов одговори и рече:
2Oh that my vexation were but weighed, and my calamity laid in the balances altogether!
2О да би се добро измерили јади моји, и заједно се невоља моја метнула на мерила!
3For now it would be heavier than the sand of the seas; therefore are my words broken.
3Претегла би песак морски; зато ми и речи недостаје.
4For the arrows of the Almighty are within me, the poison whereof my spirit drinketh up; the terrors of God do set themselves in array against me.
4Јер су стреле Свемогућег у мени, отров њихов испија ми дух, страхоте Божје ударају на ме.
5Doth the wild ass bray when he hath grass? or loweth the ox over his fodder?
5Риче ли дивљи магарац код траве? Муче ли во код пиће своје?
6Can that which hath no savour be eaten without salt? or is there any taste in the juice of mallows?
6Једе ли се бљутаво без соли? Има ли сласти у биоцу од јајца?
7My soul refuseth to touch them; they are as the sickness of my flesh.
7Чега се душа моја није хтела дотакнути, то ми је јело у невољи.
8Oh that I might have my request, and that God would grant me the thing that I long for!
8О да би ми се испунила молба, и да би ми Бог дао шта чекам!
9Even that it would please God to crush me; that He would let loose His hand, and cut me off!
9И да би Бог хтео сатрти ме, да би махнуо руком својом, и истребио ме!
10Then should I yet have comfort; yea, I would exult in pain, though He spare not; for I have not denied the words of the Holy One.
10Јер ми је још утеха, ако и горим од бола нити ме жали, што нисам тајио речи Светог.
11What is my strength, that I should wait? and what is mine end, that I should be patient?
11Каква је сила моја да бих претрпео? Какав ли је крај мој да бих продужио живот свој?
12Is my strength the strength of stones? or is my flesh of brass?
12Је ли сила моја камена сила? Је ли тело моје од бронзе?
13Is it that I have no help in me, and that sound wisdom is driven quite from me?
13Има ли још помоћи у мене? И није ли далеко од мене шта би ме придржало?
14To him that is ready to faint kindness is due from his friend, even to him that forsaketh the fear of the Almighty.
14Несрећноме треба милост пријатеља његовог, али је он оставио страх Свемогућег.
15My brethren have dealt deceitfully as a brook, as the channel of brooks that overflow,
15Браћа моја изневерише као поток, као бујни потоци прођоше,
16Which are black by reason of the ice, and wherein the snow hideth itself;
16Који су мутни од леда, у којима се сакрива снег;
17What time they wax warm, they vanish, when it is hot, they are consumed out of their place.
17Кад се откраве, отеку; кад се загреју, нестане их с места њихових.
18The paths of their way do wind, they go up into the waste, and are lost.
18Тамо амо сврћу од путева својих, иду у ништа и губе се.
19The caravans of Tema looked, the companies of Sheba waited for them —
19Путници из Теме погледаху, који иђаху у Севу уздаху се у њих;
20They were ashamed because they had hoped; they came thither, and were confounded.
20Али се постидеше што се поуздаше у њих, дошавши до њих осрамотише се.
21For now ye are become His; ye see a terror, and are afraid.
21Тако и ви постасте ништа; видесте погибао моју, и страх вас је.
22Did I say: 'Give unto me'? or: 'Offer a present for me of your substance'?
22Еда ли сам вам рекао: Дајте ми, или од блага свог поклоните ми;
23or: 'Deliver me from the adversary's hand'? or: 'Redeem me from the hand of the oppressors'?
23Или избавите ме из руке непријатељеве, и из руке насилничке искупите ме?
24Teach me, and I will hold my peace; and cause me to understand wherein I have erred.
24Поучите ме, и ја ћу ћутати; и у чему сам погрешио, обавестите ме.
25How forcible are words of uprightness! But what doth your arguing argue?
25Како су јаке речи истините! Али шта ће укор ваш?
26Do ye hold words to be an argument, but the speeches of one that is desperate to be wind?
26Мислите ли да ће речи укорити, и да је говор човека без надања ветар?
27Yea, ye would cast lots upon the fatherless, and dig a pit for your friend.
27И на сироту нападате, и копате јаму пријатељу свом.
28Now therefore be pleased to look upon me; for surely I shall not lie to your face.
28Зато сада погледајте ме, и видите лажем ли пред вама.
29Return, I pray you, let there be no injustice; yea, return again, my cause is righteous.
29Прегледајте, да не буде неправде; прегледајте, ја сам прав у том.
30Is there injustice on my tongue? Cannot my taste discern crafty devices?
30Има ли неправде на језику мом? Не разбира ли грло моје зла?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.