Job 6
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1But Job answered and said,
1А Јов одговори и рече:
2Oh that my grief were throughly weighed, and my calamity laid in the balances together!
2О да би се добро измерили јади моји, и заједно се невоља моја метнула на мерила!
3For now it would be heavier than the sand of the sea: therefore my words are swallowed up.
3Претегла би песак морски; зато ми и речи недостаје.
4For the arrows of the Almighty are within me, the poison whereof drinketh up my spirit: the terrors of God do set themselves in array against me.
4Јер су стреле Свемогућег у мени, отров њихов испија ми дух, страхоте Божје ударају на ме.
5Doth the wild ass bray when he hath grass? or loweth the ox over his fodder?
5Риче ли дивљи магарац код траве? Муче ли во код пиће своје?
6Can that which is unsavoury be eaten without salt? or is there any taste in the white of an egg?
6Једе ли се бљутаво без соли? Има ли сласти у биоцу од јајца?
7The things that my soul refused to touch are as my sorrowful meat.
7Чега се душа моја није хтела дотакнути, то ми је јело у невољи.
8Oh that I might have my request; and that God would grant me the thing that I long for!
8О да би ми се испунила молба, и да би ми Бог дао шта чекам!
9Even that it would please God to destroy me; that he would let loose his hand, and cut me off!
9И да би Бог хтео сатрти ме, да би махнуо руком својом, и истребио ме!
10Then should I yet have comfort; yea, I would harden myself in sorrow: let him not spare; for I have not concealed the words of the Holy One.
10Јер ми је још утеха, ако и горим од бола нити ме жали, што нисам тајио речи Светог.
11What is my strength, that I should hope? and what is mine end, that I should prolong my life?
11Каква је сила моја да бих претрпео? Какав ли је крај мој да бих продужио живот свој?
12Is my strength the strength of stones? or is my flesh of brass?
12Је ли сила моја камена сила? Је ли тело моје од бронзе?
13Is not my help in me? and is wisdom driven quite from me?
13Има ли још помоћи у мене? И није ли далеко од мене шта би ме придржало?
14To him that is afflicted pity should be shewed from his friend; but he forsaketh the fear of the Almighty.
14Несрећноме треба милост пријатеља његовог, али је он оставио страх Свемогућег.
15My brethren have dealt deceitfully as a brook, and as the stream of brooks they pass away;
15Браћа моја изневерише као поток, као бујни потоци прођоше,
16Which are blackish by reason of the ice, and wherein the snow is hid:
16Који су мутни од леда, у којима се сакрива снег;
17What time they wax warm, they vanish: when it is hot, they are consumed out of their place.
17Кад се откраве, отеку; кад се загреју, нестане их с места њихових.
18The paths of their way are turned aside; they go to nothing, and perish.
18Тамо амо сврћу од путева својих, иду у ништа и губе се.
19The troops of Tema looked, the companies of Sheba waited for them.
19Путници из Теме погледаху, који иђаху у Севу уздаху се у њих;
20They were confounded because they had hoped; they came thither, and were ashamed.
20Али се постидеше што се поуздаше у њих, дошавши до њих осрамотише се.
21For now ye are nothing; ye see my casting down, and are afraid.
21Тако и ви постасте ништа; видесте погибао моју, и страх вас је.
22Did I say, Bring unto me? or, Give a reward for me of your substance?
22Еда ли сам вам рекао: Дајте ми, или од блага свог поклоните ми;
23Or, Deliver me from the enemy’s hand? or, Redeem me from the hand of the mighty?
23Или избавите ме из руке непријатељеве, и из руке насилничке искупите ме?
24Teach me, and I will hold my tongue: and cause me to understand wherein I have erred.
24Поучите ме, и ја ћу ћутати; и у чему сам погрешио, обавестите ме.
25How forcible are right words! but what doth your arguing reprove?
25Како су јаке речи истините! Али шта ће укор ваш?
26Do ye imagine to reprove words, and the speeches of one that is desperate, which are as wind?
26Мислите ли да ће речи укорити, и да је говор човека без надања ветар?
27Yea, ye overwhelm the fatherless, and ye dig a pit for your friend.
27И на сироту нападате, и копате јаму пријатељу свом.
28Now therefore be content, look upon me; for it is evident unto you if I lie.
28Зато сада погледајте ме, и видите лажем ли пред вама.
29Return, I pray you, let it not be iniquity; yea, return again, my righteousness is in it.
29Прегледајте, да не буде неправде; прегледајте, ја сам прав у том.
30Is there iniquity in my tongue? cannot my taste discern perverse things?
30Има ли неправде на језику мом? Не разбира ли грло моје зла?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.