Job 16
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Y RESPONDIÓ Job, y dijo:
1پس ایوب در جواب گفت:
2Muchas veces he oído cosas como estas: consoladores molestos sois todos vosotros.
2«بسیارچیزها مثل این شنیدم. تسلی دهندگان مزاحم همه شما هستید.
3¿Tendrán fin las palabras ventosas? ó ¿qué te animará á responder?
3آیا سخنان باطل راانتها نخواهد شد؟ و کیست که تو را به جواب دادن تحریک می‌کند؟
4También yo hablaría como vosotros. Ojalá vuestra alma estuviera en lugar de la mía, que yo os tendría compañía en las palabras, y sobre vosotros movería mi cabeza.
4من نیز مثل شمامی توانستم بگویم، اگر جان شما در جای جان من می‌بود، و سخنها به ضد شما ترتیب دهم، و سرخود را بر شما بجنبانم،
5Mas yo os alentaría con mis palabras, y la consolación de mis labios apaciguaría el dolor vuestro .
5لیکن شما را به دهان خود تقویت می‌دادم و تسلی لبهایم غم شما رارفع می‌نمود.
6Si hablo, mi dolor no cesa; y si dejo de hablar , no se aparta de mí.
6«اگر من سخن گویم، غم من رفع نمی گردد؛ واگر ساکت شوم مرا چه راحت حاصل می‌شود؟
7Empero ahora me ha fatigado: has tú asolado toda mi compañía.
7لیکن الان او مرا خسته نموده است. تو تمامی جماعت مرا ویران ساخته‌ای.
8Tú me has arrugado; testigo es mi flacura, que se levanta contra mí para testificar en mi rostro.
8مرا سخت گرفتی و این بر من شاهد شده است. و لاغری من به ضدمن برخاسته، روبرویم شهادت می‌دهد.
9Su furor me destrizó, y me ha sido contrario: crujió sus dientes contra mí; contra mí aguzó sus ojos mi enemigo.
9در غضب خود مرا دریده و بر من جفا نموده است. دندانهایش را بر من افشرده و مثل دشمنم چشمان خود را بر من تیز کرده است.
10Abrieron contra mí su boca; hirieron mis mejillas con afrenta; contra mí se juntaron todos.
10دهان خود را بر من گشوده‌اند، بر رخسار من به استحقارزده‌اند، به ضد من با هم اجتماع نموده‌اند.
11Hame entregado Dios al mentiroso, y en las manos de los impíos me hizo estremecer
11خدامرا به‌دست ظالمان تسلیم نموده، و مرا به‌دست شریران افکنده است.
12Próspero estaba, y desmenuzóme: y arrebatóme por la cerviz, y despedazóme, y púsome por blanco suyo.
12چون در راحت بودم مراپاره پاره کرده است، و گردن مرا گرفته، مرا خردکرده، و مرا برای هدف خود نصب نموده است.
13Cercáronme sus flecheros, partió mis riñones, y no perdonó: mi hiel derramó por tierra.
13تیرهایش مرا احاطه کرد. گرده هایم را پاره می‌کند و شفقت نمی نماید. و زهره مرا به زمین می‌ریزد.
14Quebrantóme de quebranto sobre quebranto; corrió contra mí como un gigante.
14مرا زخم بر زخم، مجروح می‌سازد ومثل جبار، بر من حمله می‌آورد.
15Yo cosí saco sobre mi piel, y cargué mi cabeza de polvo.
15بر پوست خود پلاس دوخته‌ام، و شاخ خود را در خاک خوار نموده‌ام.
16Mi rostro está enlodado con lloro, y mis párpados entenebrecidos:
16روی من از گریستن سرخ شده است، و بر مژگانم سایه موت است.
17A pesar de no haber iniquidad en mis manos, y de haber sido mi oración pura.
17اگر‌چه هیچ بی‌انصافی در دست من نیست، و دعای من پاک است.
18¡Oh tierra! no cubras mi sangre, y no haya lugar á mi clamor.
18ای زمین خون مرا مپوشان، واستغاثه مرا آرام نباشد.
19Mas he aquí que en los cielos está mi testigo, y mi testimonio en las alturas.
19اینک الان نیز شاهد من در آسمان است، و گواه من در اعلی علیین.
20Disputadores son mis amigos: mas á Dios destilarán mis ojos.
20دوستانم مرا استهزا می‌کنند، لیکن چشمانم نزد خدا اشک می‌ریزد.
21¡Ojalá pudiese disputar el hombre con Dios, como con su prójimo!
21و آیا برای انسان نزدخدا محاجه می‌کند، مثل بنی آدم که برای همسایه خود می‌نماید؟
22Mas los años contados vendrán, y yo iré el camino por donde no volveré.
22زیرا سالهای اندک سپری می‌شود، پس به راهی که برنمی گردم، خواهم رفت.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.