Job
Chapter 16
Reina-Valera 1909
vs Baibal Olcim (Matu…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Job 16

Reina-Valera 1909
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Y RESPONDIÓ Job, y dijo:
1Te phoeiah Job loh a doo tih,
2Muchas veces he oído cosas como estas: consoladores molestos sois todos vosotros.
2“Te bang ol te muep ka yaak coeng. Nangmih boeih kah a hloep khaw thakthaenah ni.
3¿Tendrán fin las palabras ventosas? ó ¿qué te animará á responder?
3Khohli ol te a bawtnah om a? Balae tih na doo hamla nang n'huek.
4También yo hablaría como vosotros. Ojalá vuestra alma estuviera en lugar de la mía, que yo os tendría compañía en las palabras, y sobre vosotros movería mi cabeza.
4Kai khaw nang bangla ka thui thai ta. Na hinglu te ka hinglu yueng la om koinih olthui neh nangmih te kan sun vetih ka lu lamloh nangmih taengah ka hinghuen van ni.
5Mas yo os alentaría con mis palabras, y la consolación de mis labios apaciguaría el dolor vuestro .
5Ka ka neh nangmih te kan duel lah vetih ka hmuilai kah thaphohnah loh n'hoeptlang mako.
6Si hablo, mi dolor no cesa; y si dejo de hablar , no se aparta de mí.
6Ka thui akhaw ka thakkhoeihnah a rhoei moenih. Ka paa koinih kai lamloh metlam a caeh eh?
7Empero ahora me ha fatigado: has tú asolado toda mi compañía.
7Ka hlangboel boeih khaw na pong uh tih ka ngak ngawn coeng.
8Tú me has arrugado; testigo es mi flacura, que se levanta contra mí para testificar en mi rostro.
8Kai nan tonga sak khaw laipai la om coeng. Ka laithae khaw ka taengah pai sak tih ka mikhmuh ah n'doo coeng.
9Su furor me destrizó, y me ha sido contrario: crujió sus dientes contra mí; contra mí aguzó sus ojos mi enemigo.
9A thintoek loh a baeh tih kai soah a konaeh. Kai taengah a no te a tah coeng. Ka rhal loh kai soah a mik a huel.
10Abrieron contra mí su boca; hirieron mis mejillas con afrenta; contra mí se juntaron todos.
10A ka neh kai n'ang thil uh. Kokhahnah neh ka kam han taam uh tih kai taengah huek ha cu uh.
11Hame entregado Dios al mentiroso, y en las manos de los impíos me hizo estremecer
11Pathen loh kai he hlang thae taengla n'det tih halang kut dongla kai m'muek.
12Próspero estaba, y desmenuzóme: y arrebatóme por la cerviz, y despedazóme, y púsome por blanco suyo.
12Thayoeituipan la ka om vaengah kai m'phae. Ka rhawn ah n'khak tih kai he n'taekyak. Te dongah kai he amah ham kutnoek la m'pai sak coeng.
13Cercáronme sus flecheros, partió mis riñones, y no perdonó: mi hiel derramó por tierra.
13Ka taengah a lithen rhoek loh m'vael uh tih ka kuel a khoh. Lungma a ti kolla diklai dongah ka hmuet phawt coeng.
14Quebrantóme de quebranto sobre quebranto; corrió contra mí como un gigante.
14A puut hman ah a puut loh kai m'va. Hlangrhalh bangla kai taengah cu.
15Yo cosí saco sobre mi piel, y cargué mi cabeza de polvo.
15Ka vin soah tlamhni ka hui tih ka ki khaw laipi neh ka poelyoe coeng.
16Mi rostro está enlodado con lloro, y mis párpados entenebrecidos:
16Ka maelhmai he rhahnah neh nok la nok uh tih ka mikkhu khaw nut coeng.
17A pesar de no haber iniquidad en mis manos, y de haber sido mi oración pura.
17Te cakhaw boethae ka kut ah kuthlahnah om pawt tih ka thangthuinah khaw cil.
18¡Oh tierra! no cubras mi sangre, y no haya lugar á mi clamor.
18Diklai nang loh ka thii he vuei boeh. Ka pang ol he khaw hmuen om boel saeh.
19Mas he aquí que en los cielos está mi testigo, y mi testimonio en las alturas.
19Vaan ah pataeng kai kah laipai om tih ka hlangcal khaw hmuensang ah om coeng ke.
20Disputadores son mis amigos: mas á Dios destilarán mis ojos.
20Ka hui khaw Pathen taengah kai kah hmuiyoi la om tih ka mik khaw pha coeng.
21¡Ojalá pudiese disputar el hombre con Dios, como con su prójimo!
21Hlang capa tah hlang ham neh a hui ham Pathen taengah a thui ta.
22Mas los años contados vendrán, y yo iré el camino por donde no volveré.
22Kum a tarhing ah ha pawk vetih ka mael voel mueh caehlong ah ka cet pawn ni.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.