Job
Chapter 41
Reina-Valera 1909
vs Baibal Olcim (Matu…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Job 41

Reina-Valera 1909
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1¿SACARÁS tú al leviathán con el anzuelo, ó con la cuerda que le echares en su lengua?
1Leviathan te vaih neh na doek tih rhui neh a lai na yueh pah thai a?
2¿Pondrás tú garfio en sus narices, y horadarás con espinas su quijada?
2A hnarhong ah canghlong na hen thai tih mutlo hling neh a kam na toeh a?
3¿Multiplicará él ruegos para contigo? ¿hablaráte él lisonjas?
3Nang ham tah huithuinah loh puh vetih nang taengah a mongkawt la cal mai aya?
4¿Hará concierto contigo para que lo tomes por siervo perpetuo?
4Nang taengah paipi a saii vetih anih te kumhal kah sal la na loh aya?
5¿Jugarás tú con él como con pájaro, ó lo atarás para tus niñas?
5Anih te vaa bangla na luem puei vetih anih te na hula hamla na khih pa aya?
6¿Harán de él banquete los compañeros? ¿partiránlo entre los mercaderes?
6Anih ham te thimpom rhoek tael uh thae vetih Kanaan laklo ah a paekboe uh aya?
7¿Cortarás tú con cuchillo su cuero, ó con asta de pescadores su cabeza?
7A vin dongah palaphae neh, a lu dongah nga khohcung neh na bae sak thai a?
8Pon tu mano sobre él; te acordarás de la batalla, y nunca más tornarás.
8Anih soah na kut tloeng lamtah poek laeh. Caemtloeknah khaw na koei voel mahpawh.
9He aquí que la esperanza acerca de él será burlada: porque aun á su sola vista se desmayarán.
9A ngaiuepnah khaw a laithae ni te. A mueimae mah a hut tang aya?
10Nadie hay tan osado que lo despierte: ¿quién pues podrá estar delante de mí?
10Anih a haeng ham khaw a muen aih bal moenih. Te dongah ka mikhmuh ah aka pai thai te unim?
11¿Quién me ha anticipado, para que yo restituya? Todo lo que hay debajo del cielo es mío.
11Kai n'doe bangla unim ka thuung eh? Vaan hmui kah boeih te kamah kah ni.
12Yo no callaré sus miembros, ni lo de sus fuerzas y la gracia de su disposición.
12Amah ham bueng pawt tih a olsai neh thayung thamal ol khaw, a phu dongkah a sakthen khaw ka phah ni.
13¿Quién descubrirá la delantera de su vestidura? ¿quién se llegará á él con freno doble?
13A pueinak te a hmai la ulong poelyoe pah. Kamrhui rhaepnit neh anih te ulong a paan?
14¿Quién abrirá las puertas de su rostro? Los órdenes de sus dientes espantan.
14A maelhmai kah thohkhaih te ulong a ong eh? A no khaw mueirhih la pin om.
15La gloria de su vestido son escudos fuertes, cerrados entre sí estrechamente.
15A lip photling a hoemnah khaw kutbuen neh a caek la a khaih.
16El uno se junta con el otro, que viento no entra entre ellos.
16Khat te khat taengla tawn uh tih a laklo ah yilh khaw hue pawh.
17Pegado está el uno con el otro, están trabados entre sí, que no se pueden apartar.
17Hlang he a manuca taengah balak tih a tuuk uh daengah ni a pam uh pawh.
18Con sus estornudos encienden lumbre, y sus ojos son como los párpados del alba.
18A ikthi loh vangnah a thangthen tih a mik khaw mincang khosaeng banghui ni.
19De su boca salen hachas de fuego; centellas de fuego proceden.
19A ka lamkah hmaithoi thoeng tih hmai hli coe.
20De sus narices sale humo, como de una olla ó caldero que hierve.
20A hnarhong lamkah hmaikhu khaw voh neh canghlong a yawn bangla thoeng.
21Su aliento enciende los carbones, y de su boca sale llama.
21A hinglu loh hmai-alh a tak sak tih a ka lamloh hmaihluei thoeng.
22En su cerviz mora la fortaleza, y espárcese el desaliento delante de él.
22A rhawn ah a sarhi naeh tih a mikhmuh ah rhihnah loh malawk.
23Las partes momias de su carne están apretadas: están en él firmes, y no se mueven.
23A saa laep te a pum dongah malh kap tih khok pawh.
24Su corazón es firme como una piedra, y fuerte como la muela de abajo.
24A lungbuei te lungto bangla ning tih a dangkah phaklung bangla ning.
25De su grandeza tienen temor los fuertes, y á causa de su desfallecimiento hacen por purificarse.
25A boeimang vaengah tah tholh pocinah khui lamloh Pathen taengah bakuep uh.
26Cuando alguno lo alcanzare, ni espada, ni lanza, ni dardo, ni coselete durará.
26Anih aka kae cunghang neh caai khaw, lungsong neh caempho khaw a thoh moenih.
27El hierro estima por pajas, y el acero por leño podrido.
27Thi te cangkong bangla, rhohum khaw keet thing bangla a poek.
28Saeta no le hace huir; las piedras de honda se le tornan aristas.
28Liva capa loh anih a yong sak moenih. Payai lungto pataeng anih taengah tah divawt la poeh.
29Tiene toda arma por hojarascas, y del blandir de la pica se burla.
29Caemboh te divawt bangla a poek tih soe kah hinghuennah te a nueih thil.
30Por debajo tiene agudas conchas; Imprime su agudez en el suelo.
30A hmui ah paikaek paihat la om dae tangnong soah sui a hnil.
31Hace hervir como una olla la profunda mar, y tórnala como una olla de ungüento.
31A laedil te am bangla a tlawk sak tih tuitunli te anhoi bangla a khueh.
32En pos de sí hace resplandecer la senda, que parece que la mar es cana.
32A hnukah a hawn a phi sak tih tuidung khaw sampok bangla a poek.
33No hay sobre la tierra su semejante, hecho para nada temer.
33Paepnah om kolla a saii dongah laipi dongah anih aka tluk a om moenih.
34Menosprecia toda cosa alta: es rey sobre todos los soberbios.
34Aka sang boeih te a hmuh. Amah tah hlang oek koca boeih sokah manghai ni,” a ti nah.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.