Job 17
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1My spirit is consumed, my days are extinct, the grave is ready for me.
1«روح من تلف شده، و روزهایم تمام گردیده، و قبر برای من حاضر است.
2Surely there are mockers with me, and mine eye abideth in their provocation.
2به درستی که استهزاکنندگان نزد منند، و چشم من در منازعت ایشان دائم می‌ماند.
3Give now a pledge, be surety for me with Thyself; who else is there that will strike hands with me?
3الان گرو بده و به جهت من نزد خود ضامن باش. والا کیست که به من دست دهد؟
4For Thou hast hid their heart from understanding; therefore shalt Thou not exalt them.
4چونکه دل ایشان را از حکمت منع کرده‌ای، بنابراین ایشان را بلند نخواهی ساخت.
5He that denounceth his friends for the sake of flattery, even the eyes of his children shall fail.
5کسی‌که دوستان خود را به تاراج تسلیم کند، چشمان فرزندانش تار خواهد شد.
6He hath made me also a byword of the people; and I am become one in whose face they spit.
6مرا نزدامت‌ها مثل ساخته است، و مثل کسی‌که بر رویش آب دهان اندازند شده‌ام.
7Mine eye also is dimmed by reason of vexation, and all my members are as a shadow.
7چشم من از غصه کاهیده شده است، و تمامی اعضایم مثل سایه گردیده.
8Upright men are astonished at this, and the innocent stirreth up himself against the godless.
8راستان به‌سبب این، حیران می‌مانند وصالحان خویشتن را بر ریاکاران برمی انگیزانند.
9Yet the righteous holdeth on his way, and he that hath clean hands waxeth stronger and stronger.
9لیکن مرد عادل به طریق خود متمسک می‌شود، و کسی‌که دست پاک دارد، در قوت ترقی خواهدنمود.
10But as for you all, do ye return, and come now; and I shall not find a wise man among you.
10«اما همه شما برگشته، الان بیایید و در میان شما حکیمی نخواهم یافت.
11My days are past, my purposes are broken off, even the thoughts of my heart.
11روزهای من گذشته، و قصدهای من و فکرهای دلم منقطع شده است.
12They change the night into day; the light is short because of darkness.
12شب را به روز تبدیل می‌کنند و باوجود تاریکی می‌گویند روشنایی نزدیک است.
13If I look for the nether-world as my house; if I have spread my couch in the darkness;
13وقتی که امید دارم هاویه خانه من می‌باشد، وبستر خود را در تاریکی می‌گسترانم،
14If I have said to corruption: 'Thou art my father', to the worm: 'Thou art my mother, and my sister';
14و به هلاکت می‌گویم تو پدر من هستی و به کرم که تومادر و خواهر من می‌باشی.
15Where then is my hope? And as for my hope, who shall see it?
15پس امید من کجااست؟ و کیست که امید مرا خواهد دید؟
16They shall go down to the bars of the nether-world, when we are at rest together in the dust.
16تابندهای هاویه فرو می‌رود، هنگامی که با هم درخاک نزول (نماییم ).»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.