Job 32
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1So these three men ceased to answer Job, because he was righteous in his own eyes.
1پس آن سه مرد از جواب دادن به ایوب باز ماندند چونکه او در نظر خود عادل بود.
2Then was kindled the wrath of Elihu the son of Barachel the Buzite, of the family of Ram; against Job was his wrath kindled, because he justified himself rather than God.
2آنگاه خشم الیهو ابن برکئیل بوزی که ازقبیله رام بود مشتعل شد، و غضبش بر ایوب افروخته گردید، از این جهت که خویشتن را ازخدا عادلتر می‌نمود.
3Also against his three friends was his wrath kindled, because they had found no answer, and yet had condemned Job.
3و خشمش بر سه رفیق خود افروخته گردید، از این جهت که هر‌چندجواب نمی یافتند، اما ایوب را مجرم می‌شمردند.
4Now Elihu had waited to speak unto Job, because they were older than he.
4و الیهو از سخن‌گفتن با ایوب درنگ نموده بود زیرا که ایشان در عمر، از وی بزرگتربودند.
5And when Elihu saw that there was no answer in the mouth of these three men, his wrath was kindled.
5اما چون الیهو دید که به زبان آن سه مردجوابی نیست، پس خشمش افروخته شد.
6And Elihu the son of Barachel the Buzite answered and said: I am young, and ye are very old; wherefore I held back, and durst not declare you mine opinion.
6و الیهو ابن برکئیل بوزی به سخن آمده، گفت: «من در عمر صغیر هستم، و شما موسفید. بنابراین ترسیده، جرات نکردم که رای خود را برای شمابیان کنم.
7I said: 'Days should speak, and multitude of years should teach wisdom.'
7و گفتم روزها سخن گوید، و کثرت سالها، حکمت را اعلام نماید.
8But it is a spirit in man, and the breath of the Almighty, that giveth them understanding.
8لیکن در انسان روحی هست، و نفخه قادرمطلق، ایشان را فطانت می‌بخشد.
9It is not the great that are wise, nor the aged that discern judgment.
9بزرگان نیستند که حکمت دارند، و نه پیران که انصاف را می‌فهمند.
10Therefore I say: 'Hearken to me; I also will declare mine opinion.'
10بنابراین می‌گویم که مرا بشنو. و من نیز رای خود را بیان خواهم نمود.
11Behold, I waited for your words, I listened for your reasons, whilst ye searched out what to say.
11اینک از سخن‌گفتن با شما درنگ نمودم، و براهین شما را گوش گرفتم. تا سخنان را کاوش گردید.
12Yea, I attended unto you, and, behold, there was none that convinced Job, or that answered his words, among you.
12و من در شما تامل نمودم و اینک کسی از شما نبود که ایوب را ملزم سازد. یا سخنان او را جواب دهد.
13Beware lest ye say: 'We have found wisdom; God may vanquish him, not man!'
13مبادا بگویید که حکمت رادریافت نموده‌ایم، خدا او را مغلوب می‌سازد و نه انسان.
14For he hath not directed his words against me; neither will I answer him with your speeches.
14زیرا که سخنان خود را به ضد من ترتیب نداده است، و به سخنان شما او را جواب نخواهم داد.
15They are amazed, they answer no more; words are departed from them.
15ایشان حیران شده، دیگر جواب ندادند، وسخن از ایشان منقطع شد.
16And shall I wait, because they speak not, because they stand still, and answer no more?
16پس آیا من انتظاربکشم چونکه سخن نمی گویند؟ و ساکت شده، دیگر جواب نمی دهند؟
17I also will answer my part, I also will declare mine opinion.
17پس من نیز از حصه خود جواب خواهم داد، و من نیز رای خود رابیان خواهم نمود.
18For I am full of words; the spirit within me constraineth me.
18زیرا که از سخنان، مملوهستم. و روح باطن من، مرا به تنگ می‌آورد.
19Behold, mine inwards are as wine which hath no vent; like new wine-skins which are ready to burst.
19اینک دل من مثل شرابی است که مفتوح نشده باشد، و مثل مشکهای تازه نزدیک است بترکد.
20I will speak, that I may find relief; I will open my lips and answer.
20سخن خواهم راند تا راحت یابم و لبهای خودرا گشوده، جواب خواهم داد.
21Let me not, I pray you, respect any man's person; neither will I give flattering titles unto any man.
21حاشا از من که طرفداری نمایم و به احدی کلام تملق‌آمیز گویم.
22For I know not to give flattering titles; else would my Maker soon take me away.
22چونکه به گفتن سخنان تملق‌آمیز عارف نیستم. والا خالقم مرا به زودی خواهد برداشت.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.