Job 22
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Then answered Eliphaz the Temanite, and said:
1پس الیفاز تیمانی در جواب گفت:
2Can a man be profitable unto God? Or can he that is wise be profitable unto Him?
2«آیا مرد به خدا فایده برساند؟ البته مرد دانا برای خویشتن مفید است.
3Is it any advantage to the Almighty, that thou art righteous? Or is it gain to Him, that thou makest thy ways blameless?
3آیا اگر توعادل باشی، برای قادر مطلق خوشی رخ می‌نماید؟ یا اگر طریق خود را راست سازی، او رافایده می‌شود؟
4Is it for thy fear of Him that He reproveth thee, that He entereth with thee into judgment?
4آیا به‌سبب ترس تو، تو را توبیخ می‌نماید؟ یا با تو به محاکمه داخل خواهد شد؟
5Is not thy wickedness great? And are not thine iniquities without end?
5آیا شرارت تو عظیم نیست و عصیان تو بی‌انتهانی،
6For thou hast taken pledges of thy brother for nought, and stripped the naked of their clothing.
6چونکه از برادران خود بی‌سبب گرو گرفتی و لباس برهنگان را کندی،
7Thou hast not given water to the weary to drink, and thou hast withholden bread from the hungry.
7به تشنگان آب ننوشانیدی، و از گرسنگان نان دریغ داشتی؟
8And as a mighty man, who hath the earth, and as a man of rank, who dwelleth in it,
8امامرد جبار، زمین از آن او می‌باشد و مرد عالیجاه، در آن ساکن می‌شود.
9Thou hast sent widows away empty, and the arms of the fatherless have been broken.
9بیوه‌زنان را تهی‌دست رد نمودی، و بازوهای یتیمان شکسته گردید.
10Therefore snares are round about thee, and sudden dread affrighted thee,
10بنابراین دامها تو را احاطه می‌نماید و ترس، ناگهان تو را مضطرب می‌سازد.
11Or darkness, that thou canst not see, and abundance of waters cover thee.
11یا تاریکی که آن را نمی بینی و سیلابها تو را می‌پوشاند.
12Is not God in the height of heaven? And behold the topmost of the stars, how high they are!
12آیاخدا مثل آسمانها بلند نیست؟ و سر ستارگان رابنگر چگونه عالی هستند.
13And thou sayest: 'What doth God know? Can He judge through the dark cloud?
13و تو می‌گویی خداچه می‌داند و آیا از تاریکی غلیظ داوری تواندنمود؟
14Thick clouds are a covering to Him, that He seeth not; and He walketh in the circuit of heaven.'
14ابرها ستر اوست پس نمی بیند، و بردایره افلاک می‌خرامد.
15Wilt thou keep the old way which wicked men have trodden?
15آیا طریق قدما را نشان کردی که مردمان شریر در آن سلوک نمودند،
16Who were snatched away before their time, whose foundation was poured out as a stream;
16که قبل از زمان خود ربوده شدند، و اساس آنهامثل نهر ریخته شد
17Who said unto God: 'Depart from us'; and what could the Almighty do unto them?
17که به خدا گفتند: از ما دورشو و قادر مطلق برای ما چه تواند کرد؟
18Yet He filled their houses with good things — but the counsel of the wicked is far from me.
18و حال آنگاه او خانه های ایشان را از چیزهای نیکو پرساخت. پس مشورت شریران از من دور شود.
19The righteous saw it, and were glad, and the innocent laugh them to scorn:
19«عادلان چون آن را بینند، شادی خواهندنمود و بی‌گناهان بر ایشان استهزا خواهند کرد.
20'Surely their substance is cut off, and their abundance the fire hath consumed.'
20آیا مقاومت کنندگان ما منقطع نشدند؟ و آتش بقیه ایشان را نسوزانید؟
21Acquaint now thyself with Him, and be at peace; thereby shall thine increase be good.
21پس حال با او انس بگیر و سالم باش. و به این منوال نیکویی به توخواهد رسید.
22Receive, I pray thee, instruction from His mouth, and lay up His words in thy heart.
22تعلیم را از دهانش قبول نما، وکلمات او را در دل خود بنه.
23If thou return to the Almighty, thou shalt be built up — if thou put away unrighteousness far from thy tents,
23اگر به قادرمطلق بازگشت نمایی، بنا خواهی شد. و اگر شرارت رااز خیمه خود دور نمایی
24And lay thy treasure in the dust, and the gold of Ophir among the stones of the brooks;
24و اگر گنج خود را درخاک و طلای اوفیر را در سنگهای نهرهابگذاری،
25And the Almighty be thy treasure, and precious silver unto thee;
25آنگاه قادر مطلق گنج تو و نقره خالص برای تو خواهد بود،
26Then surely shalt thou have thy delight in the Almighty, and shalt lift up thy face unto God.
26زیرا در آنوقت ازقادر مطلق تلذذ خواهی یافت، و روی خود را به طرف خدا برخواهی افراشت.
27Thou shalt make thy prayer unto Him, and He will hear thee, and thou shalt pay thy vows;
27نزد او دعاخواهی کرد و او تو را اجابت خواهد نمود، و نذرهای خود را ادا خواهی ساخت.
28Thou shalt also decree a thing, and it shall be established unto thee, and light shall shine upon thy ways.
28امری راجزم خواهی نمود و برایت برقرار خواهد شد، وروشنایی بر راههایت خواهد تابید.
29When they cast thee down, thou shalt say: 'There is lifting up'; for the humble person He saveth.
29وقتی که ذلیل شوند، خواهی گفت: رفعت باشد، و فروتنان را نجات خواهد داد.
30He delivereth him that is innocent, yea, thou shalt be delivered through the cleanness of thy hands.
30کسی را که بی‌گناه نباشدخواهد رهانید، و به پاکی دستهای تو رهانیده خواهد شد.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.