Job 36
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Elihu also proceeded, and said:
1و الیهو باز‌گفت:
2Suffer me a little, and I will tell thee; for there are yet words on God's behalf.
2«برای من‌اندکی صبرکن تا تو را اعلام نمایم، زیرا از برای خدا هنوز سخنی باقی است.
3I will fetch my knowledge from afar, and will ascribe righteousness to my Maker.
3علم خود را از دورخواهم آورد و به خالق خویش، عدالت راتوصیف خواهم نمود.
4For truly my words are not false; one that is upright in mind is with thee.
4چونکه حقیقت کلام من دروغ نیست، و آنکه در علم کامل است نزد توحاضر است.
5Behold, God is mighty, yet He despiseth not any; He is mighty in strength of understanding.
5اینک خدا قدیر است و کسی رااهانت نمی کند و در قوت عقل قادر است.
6He preserveth not the life of the wicked; but giveth to the poor their right.
6شریررا زنده نگاه نمی دارد و داد مسکینان را می‌دهد.
7He withdraweth not His eyes from the righteous; but with kings upon the throne He setteth them for ever, and they are exalted.
7چشمان خود را از عادلان برنمی گرداند، بلکه ایشان را با پادشاهان بر کرسی تا به ابد می‌نشاند، پس سرافراشته می‌شوند.
8And if they be bound in fetters, and be holden in cords of affliction;
8اما هرگاه به زنجیرهابسته شوند، و به بندهای مصیبت گرفتار گردند،
9Then He declareth unto them their work, and their transgressions, that they have behaved themselves proudly.
9آنگاه اعمال ایشان را به ایشان می‌نمایاند وتقصیرهای ایشان را از اینکه تکبر نموده‌اند،
10He openeth also their ear to discipline, and commandeth that they return from iniquity.
10وگوشهای ایشان را برای تادیب باز می‌کند، و امرمی فرماید تا از گناه بازگشت نمایند.
11If they hearken and serve Him, they shall spend their days in prosperity, and their years in pleasures.
11پس اگربشنوند و او را عبادت نمایند، ایام خویش را درسعادت بسر خواهند برد، و سالهای خود را درشادمانی.
12But if they hearken not, they shall perish by the sword, and they shall die without knowledge.
12و اما اگر نشنوند از تیغ خواهند افتاد، و بدون معرفت، جان را خواهند سپرد.
13But they that are godless in heart lay up anger; they cry not for help when He bindeth them.
13اماآنانی که در دل، فاجرند غضب را ذخیره می‌نمایند، و چون ایشان را می‌بندد استغاثه نمی نمایند.
14Their soul perisheth in youth, and their life as that of the depraved.
14ایشان در عنفوان جوانی می‌میرندو حیات ایشان با فاسقان (تلف می‌شود).
15He delivereth the afflicted by His affliction, and openeth their ear by tribulation.
15مصیبت کشان را به مصیبت ایشان نجات می‌بخشد و گوش ایشان را در تنگی باز می‌کند.
16Yea, He hath allured thee out of distress into a broad place, where there is no straitness; and that which is set on thy table is full of fatness;
16«پس تو را نیز از دهان مصیبت بیرون می‌آورد، در مکان وسیع که در آن تنگی نمی بود وزاد سفره تو از فربهی مملو می‌شد،
17And thou art full of the judgment of the wicked; judgment and justice take hold on them.
17و تو ازداوری شریر پر هستی، لیکن داوری و انصاف باهم ملتصقند.
18For beware of wrath, lest thou be led away by thy sufficiency; neither let the greatness of the ransom turn thee aside.
18باحذر باش مبادا خشم تو را به تعدی ببرد، و زیادتی کفاره تو را منحرف سازد.
19Will thy riches avail, that are without stint, or all the forces of thy strength?
19آیا او دولت تو را به حساب خواهد آورد؟ نی، نه طلا و نه تمامی قوای توانگری را.
20Desire not the night, when peoples are cut off in their place.
20برای شب آرزومند مباش، که امت‌ها را از جای ایشان می‌برد.
21Take heed, regard not iniquity; for this hast thou chosen rather than affliction.
21با حذر باش که به گناه مایل نشوی، زیرا که تو آن را بر مصیبت ترجیح داده‌ای.
22Behold, God doeth loftily in His power; who is a teacher like Him?
22اینک خدا در قوت خود متعال می‌باشد. کیست که مثل او تعلیم بدهد؟
23Who hath enjoined Him His way? Or who hath said: 'Thou hast wrought unrighteousness'?
23کیست که طریق او را به او تفویض کرده باشد؟ و کیست که بگویدتو بی‌انصافی نموده‌ای؟
24Remember that thou magnify His work, whereof men have sung.
24به یاد داشته باش که اعمال او را تکبیر گویی که درباره آنها مردمان می‌سرایند.
25All men have looked thereon; man beholdeth it afar off.
25جمیع آدمیان به آنها می‌نگرند. مردمان آنها را از دور مشاهده می‌نمایند.
26Behold, God is great, beyond our knowledge; the number of His years is unsearchable.
26اینک خدا متعال است و او را نمی شناسیم. و شماره سالهای او را تفحص نتوان کرد.
27For He draweth away the drops of water, which distil rain from His vapour;
27زیرا که قطره های آب را جذب می‌کند و آنها باران را ازبخارات آن می‌چکاند.
28Which the skies pour down and drop upon the multitudes of men.
28که ابرها آن را به شدت می‌ریزد و بر انسان به فراوانی می‌تراود.
29Yea, can any understand the spreadings of the clouds, the crashings of His pavilion?
29آیاکیست که بفهمد ابرها چگونه پهن می‌شوند، یارعدهای خیمه او را بداند؟
30Behold, He spreadeth His light upon it; and He covereth the depths of the sea.
30اینک نور خود رابر آن می‌گستراند. و عمق های دریا را می‌پوشاند.
31For by these He judgeth the peoples; He giveth food in abundance.
31زیرا که به واسطه آنها قوم‌ها را داوری می‌کند، و رزق را به فراوانی می‌بخشد.
32He covereth His hands with the lightning, and giveth it a charge that it strike the mark.
32دستهای خودرا با برق می‌پوشاند، و آن را بر هدف مامورمی سازد.
33The noise thereof telleth concerning it, the cattle also concerning the storm that cometh up.
33رعدش از او خبر می‌دهد و مواشی از برآمدن او اطلاع می‌دهند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.