Job
Chapter 36
Clementine Vulgate, 1598
vs Old Persian Versio…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Job 36

Clementine Vulgate, 1598
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Addens quoque Eliu, hæc locutus est:
1و الیهو باز‌گفت:
2[Sustine me paululum, et indicabo tibi: adhuc enim habeo quod pro Deo loquar.
2«برای من‌اندکی صبرکن تا تو را اعلام نمایم، زیرا از برای خدا هنوز سخنی باقی است.
3Repetam scientiam meam a principio, et operatorem meum probabo justum.
3علم خود را از دورخواهم آورد و به خالق خویش، عدالت راتوصیف خواهم نمود.
4Vere enim absque mendacio sermones mei, et perfecta scientia probabitur tibi.
4چونکه حقیقت کلام من دروغ نیست، و آنکه در علم کامل است نزد توحاضر است.
5Deus potentes non abjicit, cum et ipse sit potens:
5اینک خدا قدیر است و کسی رااهانت نمی کند و در قوت عقل قادر است.
6sed non salvat impios, et judicium pauperibus tribuit.
6شریررا زنده نگاه نمی دارد و داد مسکینان را می‌دهد.
7Non auferet a justo oculos suos: et reges in solio collocat in perpetuum, et illi eriguntur.
7چشمان خود را از عادلان برنمی گرداند، بلکه ایشان را با پادشاهان بر کرسی تا به ابد می‌نشاند، پس سرافراشته می‌شوند.
8Et si fuerint in catenis, et vinciantur funibus paupertatis,
8اما هرگاه به زنجیرهابسته شوند، و به بندهای مصیبت گرفتار گردند،
9indicabit eis opera eorum, et scelera eorum, quia violenti fuerunt.
9آنگاه اعمال ایشان را به ایشان می‌نمایاند وتقصیرهای ایشان را از اینکه تکبر نموده‌اند،
10Revelabit quoque aurem eorum, ut corripiat: et loquetur, ut revertantur ab iniquitate.
10وگوشهای ایشان را برای تادیب باز می‌کند، و امرمی فرماید تا از گناه بازگشت نمایند.
11Si audierint et observaverint, complebunt dies suos in bono, et annos suos in gloria:
11پس اگربشنوند و او را عبادت نمایند، ایام خویش را درسعادت بسر خواهند برد، و سالهای خود را درشادمانی.
12si autem non audierint, transibunt per gladium, et consumentur in stultitia.
12و اما اگر نشنوند از تیغ خواهند افتاد، و بدون معرفت، جان را خواهند سپرد.
13Simulatores et callidi provocant iram Dei, neque clamabunt cum vincti fuerint.
13اماآنانی که در دل، فاجرند غضب را ذخیره می‌نمایند، و چون ایشان را می‌بندد استغاثه نمی نمایند.
14Morietur in tempestate anima eorum, et vita eorum inter effeminatos.
14ایشان در عنفوان جوانی می‌میرندو حیات ایشان با فاسقان (تلف می‌شود).
15Eripiet de angustia sua pauperem, et revelabit in tribulatione aurem ejus.
15مصیبت کشان را به مصیبت ایشان نجات می‌بخشد و گوش ایشان را در تنگی باز می‌کند.
16Igitur salvabit te de ore angusto latissime, et non habente fundamentum subter se: requies autem mensæ tuæ erit plena pinguedine.
16«پس تو را نیز از دهان مصیبت بیرون می‌آورد، در مکان وسیع که در آن تنگی نمی بود وزاد سفره تو از فربهی مملو می‌شد،
17Causa tua quasi impii judicata est: causam judiciumque recipies.
17و تو ازداوری شریر پر هستی، لیکن داوری و انصاف باهم ملتصقند.
18Non te ergo superet ira ut aliquem opprimas: nec multitudo donorum inclinet te.
18باحذر باش مبادا خشم تو را به تعدی ببرد، و زیادتی کفاره تو را منحرف سازد.
19Depone magnitudinem tuam absque tribulatione, et omnes robustos fortitudine.
19آیا او دولت تو را به حساب خواهد آورد؟ نی، نه طلا و نه تمامی قوای توانگری را.
20Ne protrahas noctem, ut ascendant populi pro eis.
20برای شب آرزومند مباش، که امت‌ها را از جای ایشان می‌برد.
21Cave ne declines ad iniquitatem: hanc enim cœpisti sequi post miseriam.
21با حذر باش که به گناه مایل نشوی، زیرا که تو آن را بر مصیبت ترجیح داده‌ای.
22Ecce Deus excelsus in fortitudine sua, et nullus ei similis in legislatoribus.
22اینک خدا در قوت خود متعال می‌باشد. کیست که مثل او تعلیم بدهد؟
23Quis poterit scrutari vias ejus? aut quis potest ei dicere: Operatus es iniquitatem?
23کیست که طریق او را به او تفویض کرده باشد؟ و کیست که بگویدتو بی‌انصافی نموده‌ای؟
24Memento quod ignores opus ejus, de quo cecinerunt viri.
24به یاد داشته باش که اعمال او را تکبیر گویی که درباره آنها مردمان می‌سرایند.
25Omnes homines vident eum: unusquisque intuetur procul.
25جمیع آدمیان به آنها می‌نگرند. مردمان آنها را از دور مشاهده می‌نمایند.
26Ecce Deus magnus vincens scientiam nostram: numerus annorum ejus inæstimabilis.
26اینک خدا متعال است و او را نمی شناسیم. و شماره سالهای او را تفحص نتوان کرد.
27Qui aufert stillas pluviæ, et effundit imbres ad instar gurgitum,
27زیرا که قطره های آب را جذب می‌کند و آنها باران را ازبخارات آن می‌چکاند.
28qui de nubibus fluunt quæ prætexunt cuncta desuper.
28که ابرها آن را به شدت می‌ریزد و بر انسان به فراوانی می‌تراود.
29Si voluerit extendere nubes quasi tentorium suum,
29آیاکیست که بفهمد ابرها چگونه پهن می‌شوند، یارعدهای خیمه او را بداند؟
30et fulgurare lumine suo desuper, cardines quoque maris operiet.
30اینک نور خود رابر آن می‌گستراند. و عمق های دریا را می‌پوشاند.
31Per hæc enim judicat populos, et dat escas multis mortalibus.
31زیرا که به واسطه آنها قوم‌ها را داوری می‌کند، و رزق را به فراوانی می‌بخشد.
32In manibus abscondit lucem, et præcepit ei ut rursus adveniat.
32دستهای خودرا با برق می‌پوشاند، و آن را بر هدف مامورمی سازد.
33Annuntiat de ea amico suo, quod possessio ejus sit, et ad eam possit ascendere.]
33رعدش از او خبر می‌دهد و مواشی از برآمدن او اطلاع می‌دهند.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.